Otwórz menu główne

Zmiany

Usunięte 23 bajty ,  3 lata temu
drobne redakcyjne
{{Rzeka infobox
| nazwa = Pieniński Potok
| zdjęcie = Pieniński Potok P28.jpg
| opis zdjęcia = Górna część Pienińskiego Potoku, przy szlaku turystycznym
| kontynent = Europa
| państwo = POL
| lokalizacja =
| rodzaj cieku = potok
| długość = 2,5
| spadek =
| powierzchnia zlewni =
| średni przepływ =
| miejsce przepływu =
| źródło: miejsce =
| źródło: wysokość =
| źródło: współrzędne =
| ujście: recypient = [[Dunajec]]
| ujście: miejsce = [[Przełom Dunajca]]
| ujście: wysokość = 440 m n.p.m.
| ujście: współrzędne =
| mapa =
| opis mapy =
| szlak =
| commons = Category:Pieniński Potok
}}
[[Plik:Pieński Potok a1.jpg|thumb|240px|Pieński Potok wpływający do Dunajca]]
'''Pieniński Potok'''<ref>Urzędowa nazwa potoku według [[Główny Urząd Geodezji i Kartografii|GUGiK]] brzmi Pieniński Potok: {{cytuj stronę|url=http://ksng.gugik.gov.pl/pliki/hydronimy1.pdf|tytuł=Wykaz nazw wód płynących|data dostępu=2009-03-18}}</ref> – potok w [[Pieniny|Pieninach]], będący lewobrzeżnym dopływem [[Dunajec|Dunajca]]. Powszechnie nazywany jest '''Pieńskim Potokiem'''. Spływa głęboką doliną oddzielająca [[Masyw Trzech Koron]] od [[Pieninki|Pieninek]]. Jednym z dwu jego większych dopływów jest [[Huliński Potok]]. Źródła PieńskiegoPienińskiego Potoku znajdują się pod [[przełęcz Szopka|przełęczą Szopka]], do Dunajca uchodzi na wysokości ok. 440 m n.p.m. tworząc w miejscu ujścia wysoki [[stożek napływowy]]. Po [[orografia|orograficznie]] prawej stronie ujścia znajdują się wysokie wapienne skały zwane Fujarkami, po lewej stronie [[Ślimakowa Skała]].
 
PieńskiPieniński Potok ma długość 2,5 km i średni spadek 120 m/km. Dolina, którą płynie, to jedno z najbardziej dzikich miejsc w Pieninach. Stanowi [[obszar ochrony ścisłej]] i z wyjątkiem górnego odcinka w pobliżu [[Bajków Groń|Bajkowego Gronia]] jest niedostępna turystycznie. Porasta ją bujny las mieszany, w stromych zboczach znajdują się białe ściany wapienne porośnięte bogatą florą [[Roślina wapieniolubna|roślin wapieniolubnych]]. W korycie potoku oprócz pospolitego [[lepiężnik biały|lepiężnika białego]] zdarza się rzadki [[dzięgiel litwor|litwor arcydzięgiel]]. W dolinie stwierdzono występowanie 30 gatunków ptaków, w tym [[pliszka górska|pliszki górskiej]] i rzadkiego [[Pluszcz zwyczajny|pluszcza]].
 
TradycyjnaWedług nazwa[[Józef PieńskiegoNyka|Józefa PotokuNyki]] pochodzipotok zten gwarynazywany ludowej i jestbył przez miejscową ludność używanaPieńskim doPotokiem. dzisiaj.Nazwa ta Ww dokumentach pisanych znana jest już z 1626. W literaturze jednak ostatnio coraz częściej wprowadza się nazwę Pieniński Potok. Jego doliną chodzono ok. 1860 do [[Zamek Pieniński|Zamku Pienińskiego]], w 1907 wyznakowano nawet wzdłuż potoku szlak turystyczny. W 1930 teren ten został wykupiony od prywatnych właścicieli, a cały obszar doliny włączony do [[Pieniński Park Narodowy|Pienińskiego Parku Narodowego]]. W 1948 uznany został za matecznik dzikiej zwierzyny. Co ciekawe, już w 1626 w dokumencie przy nazwie Pieńskiego Potoku znajdujemy zapis: ''„zostawić go w pokoju dla zamrożenia zwierza na potrzebę zamkową”.''
 
Górną część Pienińskiego Potoku, na odcinku pomiędzy [[Bajków Groń|Bajkowym Groniem]] a polaną [[Wyrobek]], na wysokości 678 m przekracza żółty szlak turystyczny z [[Krościenko nad Dunajcem|Krościenka]] na [[przełęcz Szopka]]. Znajdują się tutaj ławki dla turystów, tablica Pienińskiego Parku Narodowego i drewniana rynna, która płynie woda z Pienińskiego Potoku. Tworzy on tutaj niewielkie rozlewisko z [[młaka|młaką]] eutroficzną, na której dominują takie gatunki roślin, jak: [[kozłek całolistny]], [[knieć błotna]] i [[turzyca prosowa]]<ref>Tablica Pienińskiego Parku Narodowego</ref>. U ujścia Pienińskiego Potoku natomiast występuje rzadki w Polsce gatunek rośliny – [[oset klapowany]]<ref>{{Cytuj książkę |imię=Zbigniew |nazwisko=Mirek |imię2=Halina |nazwisko2=Piękoś-Mirkowa |tytuł=Czerwona księga Karpat Polskich |wydawca=Instytut Botaniki PAN |miejsce=Kraków |data=2008 |isbn =978-83-89648-71-6}}</ref>.
123 997

edycji