Historia Terytoriów Północno-Zachodnich Kanady: Różnice pomiędzy wersjami

m
niedomknięte nawiasy
m (WP:SK)
m (niedomknięte nawiasy)
Zanim jednak mogła rozpocząć się zakrojona na szeroką skalę akcja kolonizacyjna, rząd federalny musiał uporać się jeszcze z jednym problemem społecznym. Od połowy [[XIX wiek|XIX]] w. rozpoczął się kryzys w handlu futrami. Z jednej strony zaczął spadać popyt na nie, z drugiej, wskutek rabunkowej gospodarki zaczęły kurczyć się zasoby. [[Kompania Zatoki Hudsona]] rozpoczęła ograniczenie działalności, wycofując się z terytoriów, porzucając te wysunięte najdalej na północ i zachód. Próżnia polityczna na nich powstała zaczęła przyciągać awanturników z południa, tzw. ''wolfers'', często uciekinierów przed sprawiedliwością, którzy rozpoczęli swój własny proceder handlowy z Indianami, oferując alkohol w zamian za towary indiańskie. Dochodziło przy tym do licznych aktów bezprawia i przemocy. Rząd zdawał sobie sprawę z potencjalnego zagrożenia stabilności społecznej terytoriów i debatował nad sposobami zaradzenia sytuacji. Momentem przełomowym była tzw. [[masakra na Wzgórzach Cyprysowych]]. Po tym wydarzeniu, które poruszyło opinią publiczną w Kanadzie, rząd powołał Północno-Zachodnią Policję Konną, której nazwę zmieniono potem na [[Kanadyjska Królewska Policja Konna]]. Swymi energicznymi akcjami zaprowadziła ona porządek w Terytorium.
 
Historię Terytoriów Północno-Zachodnich najprościej jest prześledzić obserwując ich zmiany terytorialne. Już w pierwszych miesiącach istnienia, jeszcze zanim rząd federalny zdołał rozpocząć administrację terenów, w Manitobie wybuchł bunt – [[rebelia nad Rzeką Czerwoną]], zorganizowany przez [[Metys|Metysów]], których przywódcą był [[Louis Riel]]. Wynikiem negocjacji z Metysami było utworzenie miniaturowej prowincji [[Manitoba]]. W [[1880]] r. zawarto z Wielką Brytanią umowę, na podstawie której dotychczas administrowane przez ten kraj [[Wyspy Arktyczne]] zostały przekazane pod administrację kanadyjską i włączone do Terytoriów Północno-Zachodnich. W [[1881]] w związku z rozwojem osadnictwa w Manitobie jej granice zostały rozszerzone. W [[1882]] część terytoriów leżących na południe od równoleżnika 60°N została podzielona na cztery dystrykty: [[dystrykt Alberta|Alberta]], [[dystrykt Assinboia|Assinboia]], [[dystrykt Athabaska|Athabaska]] i [[dystrykt Saskatchewan|Saskatchewan]]. W roku [[1895]] północne rejony podzielono na dystrykty [[Dystrykt Jukon|Yukon]], [[dystrykt Mackenzie)|Mackenzie]], [[dystrykt Franklin|Franklin]], [[dystrykt Keewatin|Keewatin]] i [[dystrykt Ungava|Ungava]]. W [[1898]] granice prowincji [[Quebec]] zostały poszerzone w kierunku północnym kosztem dystryktu [[dystrykt Ungava|Ungava]]. Tego samego roku w [[Klondike]] wybuchła [[gorączka złota]]. Aby ułatwić administrowanie terenami w tym dynamicznym okresie, z dystryktu Yukon utworzono oddzielne [[terytorium (jednostka administracyjna Kanady)|terytorium]] [[Jukon]]. Do [[1905]] ludność dystryktów preriowych Alberta i Saskatchewan znacznie się powiększyła. Rząd federalny, by zachęcić przyszłych osiedleńców, zdecydował się utworzyć dwie nowe [[prowincja (jednostka administracyjna Kanady)|prowincje]] – [[Alberta]] i [[Saskatchewan]], tworząc je z dystryktów Alberta, Saskatchewan Athabaska i Assiboia. W [[1912]] granice [[Manitoba|Manitoby]], [[Ontario]] i [[Quebec]]u nabrały ostatecznego kształtu. W tym samym roku zmienił się także podział samego terytorium na dystrykty. Zredukowano ich liczbę do trzech: [[dystrykt Mackenzie|Mackenzie]], [[dystrykt Franklin|Franklin]] i [[dystrykt Keewatin|Keewatin]]. Podział taki został zachowany do [[1999]] r., kiedy to z terytoriów wydzielony został [[Nunavut]].
 
[[Kategoria:Historia Kanady]]
203 174

edycje