Teodozjusz Starak: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 28 bajtów ,  4 lata temu
m
m (lit.)
m (WP:SK+Bn)
|grafika = [[Plik:Starak.jpg|185px]]
|funkcja = [[Ambasada Ukrainy w Polsce|Chargé d’affaires Ukrainy w Polsce]]
|partia =
|od = 1991
|do = 1991
Urodził się na [[Łemkowszczyzna|Łemkowszczyżnie]] jako syn Wasyla Staraka- działacza ukraińskiego stowarzyszenia społeczno-oświatowego ''[[Proswita]]''.
 
W marcu 1945 we wstępnym etapie ''wyrównywania granic'' deportowany z rodziną do Lwowa. W listopadzie roku 1949 aresztowany przez [[NKWD]] jako syn [[wróg ludu|wroga ludu]] i uczestnik kółek samokształceniowych w gimnazjum. Po krótkim śledztwie zesłany do [[obóz koncentracyjny|obozu koncentracyjnego]] – ([[Gułag|łagru]]) w [[Karaganda|Karagandzie]]. Po sześciu latach łagru i zesłania po amnestii [[Nikita Chruszczow|chruszczowowskiej]] wraca do Lwowa. W latach 1956-1961 studiował na wydziale [[slawistyka|slawistyki]] [[Lwowski Uniwersytet Narodowy im. Iwana Franki|Uniwersytetu Lwowskiego]] otrzymując dyplom magistra filologii polskiej. Następnie pracował na Uniwersytecie Lwowskim włączając się w ruch ''[[Szistdesiatnyky|szistdesiatnykiw]]'' – młodego pokolenia ukraińskiej inteligencji, które zaktywizowało się w ramach ''odwilży'' po XX i XXII Zjeździe [[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|KPZR]]. Najważniejszymi postaciami tego pokolenia byli również [[Dmytro Pawłyczko]], [[Wasyl Stus]], [[Iwan Dracz]], [[Wjaczesław Czornowił|Wiaczesław Czornowił]], [[Bohdan Horyń]], [[Mychajło Horyń]] i [[Łewko Łukjanenko]]. Łewko Łukjanenko, prawnik, za zorganizowanie konspiracyjnej partii – [[Ukraiński Związek Robotniczo-Chłopski]] został skazany w roku 1961 na karę śmierci (złagodzoną do piętnastu lat więzienia, które odsiedział w całości).
 
Teodozjusz Starak w roku 1965 został usunięty z pracy i aresztowany wraz z Bohdanem i Mychajło Horyniami na fali aresztowań ukraińskiej inteligencji, równoległej do [[proces pokazowy|pokazowego procesu]] [[:en:Yuli Daniel|Daniel]] – [[Andriej Siniawski|Siniawski]] w Moskwie. Po uwolnieniu utrzymywał się z pracy dorywczej jako wiejski nauczyciel, wreszcie w roku 1969 został zatrudniony jako redaktor w redakcji polskiej wydawnictwa ''Radianska Szkoła'', gdzie pracował oficjalnie do roku 1990. Równolegle redagował podziemną gazetę zakazanego w [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]] od roku 1945 [[Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego|Kościoła greckokatolickiego]] ''Wira Bat'kiwBat’kiw'' (''Wiara ojców'').
 
Po upadku ZSRR i uzyskaniu niepodległości przez Ukrainę (1991) został pierwszym reprezentantem dyplomatycznym niepodległego państwa ukraińskiego w Polsce w randze ''[[Chargéchargé d’affaires|chargé d'affaires]]''. Organizuje placówkę dyplomatyczną od podstaw – w znacznej mierze za własne środki – (stąd przydomek '''''latającego ambasadora''''', który nie miał nawet własnego kierowcy). Po podniesieniu rangi przedstawicielstw dyplomatycznych Polski i Ukrainy do szczebla ambasad – do kwietnia 1998 roku pierwszy radca Ambasady Ukrainy w Polsce (pierwszy zastępca ambasadora).
 
W roku 1998 wybrany Prezesem [[Światowy Związek Łemków|Światowego Związku Łemków]].
 
== Bibliografia ==
* ''Słownik polsko-ukraiński'', Lviv [[1998]];, ISBN 5-7773-0884-8.
* ''Litaučij ambasador : Teodozij Starak : osobistist''', Lviv [[2001]];, ISBN 5-7773-0450-8.
 
== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.ji-magazine.lviv.ua/inform/info-eng/starak.htm informacje po angielsku]
 
{{DEFAULTSORTSORTUJ:Starak, Teodozjusz}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Lwowskiego]]
[[Kategoria:Ambasadorowie Ukrainy w Polsce]]