Fonetyka języka polskiego: Różnice pomiędzy wersjami

→‎Spółgłoski: usuwam - [kʲ, ɡʲ] to zmiękczone spółgłoski zwarte, nie żadne sekwencje
(→‎Akcent: int.)
(→‎Spółgłoski: usuwam - [kʲ, ɡʲ] to zmiękczone spółgłoski zwarte, nie żadne sekwencje)
|}
</div>
 
Nowoczesne opisy fonologii polskiej traktują jako fonemy także prewelarne [k´] i [g´] (najbliższe odpowiedniki IPA: {{IPA|c}} i {{IPA|ɟ}}), występujące np. w wyrazach ''kiedy'' /{{IPA|ˈcɛdɨ||}}/, ''giętki'' /{{IPA|ˈɟɛn̪t̪ci||}}/. Inne opisy traktują je jako sekwencje [{{IPA|kʲ||}}] i [{{IPA|ɡʲ||}}].
 
Fonem /{{IPA|ŋ}}/ ma dwa główne alofony. Głoska [{{IPA|ŋ}}] pojawia się jedynie przed [k] i [g], poza tym za alofon /{{IPA|ŋ}}/ uważa się także [{{IPA|w̃||}}] (lub [[Spółgłoska półotwarta miękkopodniebienna|{{IPA|ɰ̃||}}]]), które jest drugim składnikiem dyftongów nosowych. W języku polskim połączenia [nk], [ng] kontrastują z [{{IPA|ŋk||}}], [{{IPA|ŋɡ||}}], np. ''piosenka'' [{{IPA|pʲɔˈsɛ̃n̪ka||}}] wobec ''ręka'' [{{IPA|ˈrɛ̃ŋka||}}]. W wymowie południowo-wschodniej Polski kontrast taki nie istnieje i wyrazy te tworzą rym dokładny.