Otwórz menu główne

Zmiany

Usunięte 7 bajtów, 3 lata temu
m
→‎Służba: drobne redakcyjne
Na przełomie kwietnia i maja 1916 roku okręt prowadził działania u wybrzeży [[Malta|Malty]]. 27 kwietnia u wejścia do [[Wielki Port|Wielkiego Portu]] na postawione przez U-73 miny wpłynęły dwa brytyjskie okręty: zbudowany w 1915 roku dla Royal Navy [[Slup wojenny|slup]] [[HMS Nasturtium (1915)|HMS „Nasturtium”]] o wyporności 1250 ton{{r|Nasturtium}}, na którym zginęło 8 członków załogi{{r|HMSNasturtium}}, oraz [[HMS Russell (1901)|HMS „Russell”]], zbudowany w 1899 roku w [[Palmers Shipbuilding and Iron Company]] w [[Jarrow]] [[przeddrednot]] typu ''[[pancerniki typu Duncan|Duncan]]'' o wyporności {{formatnum:14000}} ton{{r|Russell}}. Manewrujący u wejścia do Wielkiego Portu pancernik wszedł na dwie miny i w ciągu 20 minut zatonął. Z 720 osobowej załogi śmierć poniosły 124 osoby{{r|HMSRussell}}{{r|MaltaRussell}}. Następnego dnia na tą samą zagrodę minową wpadł uzbrojony jacht, HMY „Aegusa” (dawny „Erin” sir [[Thomas Lipton|Thomasa Liptona]]), i zatonął ze stratą sześciu ludzi{{r|aegusa}}.
 
[[plik:SS Burdigala.jpg|left|150px|thumb|SS „Burdigala”]] 14 listopada 1916 roku 2 mile od wejścia do portu na greckiej wyspie [[Kiea]], na minę postawioną przez U-73 wszedł francuski [[krążownik pomocniczy]] [[SS Burdigala (1897)|SS „Burdigala”]]. Ten zbudowany w 1897 roku w Gdańsku w [[Ferdinand Schichau Werft]] [[Transatlantyk (statek)|transatlantyk]] do 1912 roku pływał pod niemiecką banderą jako SS „Kaiser Friedrich”. W 1912 roku został sprzedany francuskiej firmie Compagnie de Navigation Sud Atlantique. W sierpniu 1914 roku statek został przejęty przez [[Marine nationale]]. Statek służył do przewozu wojska z [[Tulon]]u do [[Dardanele|Dardaneli]] oraz [[Saloniki|Salonik]] w czasie [[Bitwa o Gallipoli|bitwy o Gallipoli]], a także w kolejnymlatach roku1915-1916{{r|Keadive}}. 20 listopada 1916 na miny postawione u wejścia do portu w Pireusie wpłynęły dwa greckie parowce; oba zostały poważnie uszkodzone. „Spetzai” (788 BRT) zatonął, jednak w późniejszym okresie został wydobyty i powrócił do służby{{r|Spetzai}}. Dzień później, w czasie rejsu z Neapolu do [[Mudros]], na minę postawioną w okolicy wyspy [[Kiea]] wpłynął [[HMHS Britannic|HMHS „Britannic”]] ({{formatnum:48158}} BRT). „Britannic” był zbudowanym w latach 1911-1915 transatlantykiem, jednym z trzech podobnych statków [[Statki typu Olympic|typu ''Olimpic'']] (innym był [[RMS Titanic|RMS „Titanic”]]); w czasie I wojny światowej służył jako [[statek szpitalny]]. „Britannic” zatonął w ciągu 55 minut. Mimo, że na pokładzie było ponad 1100 osób, liczba ofiar była stosunkowo niewielka – zginęło 9 oficerów i 21 marynarzy{{r|britannic-2}}, a 40 zostało rannych{{r|Britannic}}.
 
W grudniu 1916 roku SM U-73 zatopił dwa brytyjskie statki: 21 grudnia 94 mile na północny wschód od [[Port Said]] tankowiec [[SS Murex|„Murex”]] (3564 BRT), a 23 grudnia 5 mil od [[Aleksandria|Aleksandrii]] parowiec „Thistleban” (4117 BRT){{r|U73hits}}. [[plik:Peresvet1901.jpg|left|150px|thumb|„Pierieswiet” w 1901 roku.]] 2 stycznia 1917 roku na miny postawione 10 mil od Port Said wszedł „[[Pierieswiet (1901)|Pierieswiet]]” (ros. ''Пересвет''), należący do [[Marynarka Wojenna Imperium Rosyjskiego|Marynarki Wojennej Imperium Rosyjskiego]] [[krążownik pancerny]] (zdeklasowany pancernik) [[Pancerniki typu Pierieswiet|typu ''Pierieswiet'']], o wyporności {{formatnum:13500}} ton{{r|Pierieswiet}}. Zginęło 91 członków z liczącej 828 marynarzy i oficerów załogi; pozostali zostali uratowani przez alianckie jednostki z Port Saidu. Ostatnim zatopionym przez U-73 pod dowództwem Gustava Siessa statkiem był brytyjski parowiec „Bilswood” (3097 BRT){{r|Bilswood}}. Statek wszedł na minę 8 mil od portu w Aleksandrii.