Niezawisłość sędziowska: Różnice pomiędzy wersjami

→‎Immunitet sędziowski: źródła/przypisy
(→‎Nieprzenoszalność: źródła/przypisy)
(→‎Immunitet sędziowski: źródła/przypisy)
W stosunku do [[przestępstwo|przestępstw]] jest to więc tzw. [[immunitet]] formalny, czyli uniemożliwiający pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności bez zgody sądu dyscyplinarnego.
 
W odniesieniu do [[wykroczenie|wykroczeń]] sędzia sądu powszechnego posiada immunitet materialny, czyli uchylający karalność za wykroczenie. Zgodnie bowiem z art. 81 Prawa o ustroju sądów powszechnych za wykroczenia sędzia odpowiada wyłącznie dyscyplinarnie. Przepis ten stosuje się także do sędziów wojewódzkich sądów administracyjnych (art. 29 Prawa o ustroju sądów administracyjnych<ref>''Ustawa'' ({{Dziennik Ustaw|rok=2002|numer=153|pozycja=1269}}) z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ({{Dziennik Ustaw|rok=2002|numer=1532014|pozycja=12691647}}).</ref>). W związku z tym, odmowa przyjęcia [[mandat]]u jest obowiązkiem sędziego, a niewykonanie tego obowiązku może oznaczać chęć uniknięcia odpowiedzialności [[Prawo dyscyplinarne|dyscyplinarnej]] za dane wykroczenie, przez co samo w sobie jest przewinieniem dyscyplinarnym.
 
Immunitet i nietykalność gwarantują, iż sędzia będzie wolny od nacisków i szykan oraz szantażu i prowokacji, w szczególności pochodzących od osób niezadowolonych z jego rozstrzygnięć.