Otwórz menu główne

Zmiany

Usunięte 10 bajtów ,  3 lata temu
m
poprawa linków
'''Ion Brătianu''' też jako: Ionel Bratianu (ur. 20 sierpnia 1864, zm. 24 listopada 1927 w Bukareszcie) – rumuński polityk, pięciokrotny premier Rumunii w latach 1909-1927.
 
Był synem [[Ion Brătianu|Iona Brătianu]], a także bratem Vintili Brătianu i Dinu Brătianu. Po ukończeniu prestiżowego kolegium św. Sawy w Bukareszcie, wstąpił na ochotnika do korpusu artylerii, w którym odbył sześciomiesięczną służbę. W 1883 wyjechał do [[Paryż]]a, gdzie uczył się początkowo w Collège Sainte-Barbe, a następnie w [[École Polytechniquepolytechnique]], gdzie uzyskał dyplom inżyniera. Po powrocie do kraju znalazł pracę w kolejnictwie.
 
W 1895, już po śmierci ojca wstąpił do Partii Narodowo-Liberalnej i w tym samym roku uzyskał mandat deputowanego w wyborach do [[Izba Deputowanych (Rumunia)|parlamentu]]. 31 marca 1897 objął stanowisko ministra robót publicznych. Po stłumieniu [[Insurekcja chłopska w Mołdawii|insurekcji chłopskiej w Mołdawii]], w 1907 objął stanowisko ministra spraw wewnętrznych. Dwa lata później osiągnął szczyt swojej kariery politycznej obejmując kierownictwo nad Partią Narodowo-Liberalną, a następnie stając po raz pierwszy na czele rządu rumuńskiego.
 
Po raz kolejny na czele rządu rumuńskiego stanął w styczniu 1914 i pozostał na tym stanowisku do stycznia 1918. Podobnie jak i jego partia był zwolennikiem przyłączenia się Rumunii do państw [[Ententa|Ententy]] i wystąpienia przeciwko państwom centralnym. Trzeci raz objął stanowisko szefa rządu po [[Strajk generalny|strajku generalnym]] w Bukareszcie (grudzień 1918), kiedy upadł gabinet [[Constantin Coandă|Constantina Coandy]]. Brătianu przewodniczył delegacji rumuńskiej na [[Konferencja pokojowa w Paryżu (1919)|konferencji pokojowej w Paryżu]].
 
Ostatni raz na czele rządu rumuńskiego stanął w czerwcu 1927, pół roku przed śmiercią. Zmarł w wyniku komplikacji spowodowanych [[Ostre zapalenie krtani|ostrym zapaleniem krtani]].
52 079

edycji