Otwórz menu główne

Zmiany

Usunięte 15 bajtów ,  3 lata temu
drobne redakcyjne
|masa własna = 25 243 kg
|masa użyteczna = 30 786 kg
|masa startowa = 74 390 kg<br />(maks. w locie 80 237 kg)<ref>Masa maksymalna w locie 80 237 kg po dotankowaniu w powietrzu – E.F. Rybak, J. Gruszczyński, cz. 2, s. 43</ref>
|masa do lądowania =
|masa uzbrojenia = 14 500 kg<ref name=cz2/>
|masa paliwa =
|zapas paliwa =
|prędkość maksymalna = 2,6002600 km/h na 12, 000 m (2,2 [[liczba Macha|Ma]])
|prędkość przelotowa = 985 km/h
|prędkość minimalna =
|doskonałość =
|współczynnik obciążenia konstrukcji =
|uzbrojenie = 1 × [[działko wielolufowe]] 20 mm [[Działko M61 Vulcan|M61]],<br />1 [[bomba wodorowa]] Mk 39 lub [[B53]] lub 4 bomby wodorowe [[B43]] lub [[B61]] lub 14 500 kg bomb
|liczba miejsc =
|przestrzeń ładunkowa =
 
== Projekt ==
Genezę programu B-58 stanowił opublikowany w lutym 1949 dokument II etapu Ogólnego Studium Bombowców (''Generalized Bomber Study'', GEBO II), stworzony przez Dowództwo Badań i Rozwoju Lotnictwa (''Air Research and Development Command'', ARDC) w bazie [[Wright-Patterson]]<ref name= "Miller"> Miller 1976, ps. 24.</ref>. Kilku producentów złożyło swoje propozycje, w tym: [[Boeing]], [[Convair]], [[Curtiss Aeroplane and Motor Company|Curtiss]], [[Douglas Aircraft Company|Douglas]], [[Lockheed Martin|Martin]] i [[North American Aviation]].
 
Convair wykonał szereg projektów w ramach GEBO II, opierając się na swoim doświadczeniu w konstrukcji myśliwców o skrzydłach delta (trójkątnych), poczynając od [[Convair F-92|XF-92A]]. Pierwotnie badano konfiguracje ze skrzydłami skośnymi lub pół-delta, lecz ostatecznie zdecydowano się na skrzydła trójkątne. Finalną propozycją Convaira o oznaczeniu FZP-110, był zaawansowany bombowiec o dwuosobowej załodze napędzany przez silniki General Electric J53. Osiągi szacowano na 1600 km/h prędkości i 4800 km zasięgu<ref name= "Miller"/>.
 
USAF wybrała projekty Boeing (MX-1712) i Convair do wykonania studium Fazy 1. Convair MX-1626 ewoluował następnie w bardziej dopracowany projekt MX-1964, który wygrał w konkurencji na nowo planowany naddźwiękowy bombowiec (SAB-51, od Supersonic Aircraft Bomber) i naddźwiękowy samolot rozpoznawczy (SAR-51), na podstawie pierwszych na świecie wymagań operacyjnych (''General Operational Requirement'', GOR) na bombowiec naddźwiękowy<ref name= "Miller"/>. Dzięki [[tankowanie w powietrzu|tankowaniu w powietrzu]], samolot miał mieć promień działania 7400 km, a bez tankowania 4250 km<ref name=cz1> E.F. Rybak, J. Gruszczyński, cz. 1</ref>.
[[Plik:Convair B-58 Hustler USAF.jpg|thumb|left|B-58 Hustler nr 59-2458, "Cowtown Hustler", [[National Museum of the United States Air Force]] w [[Wright-Patterson AFB]], [[Ohio|OH]]]]
 
W [[1958]] lotnictwo amerykańskie planowało zakupić 260 samolotów B-58, lecz wkrótce plany te ograniczono z powodu przewartościowania roli lotnictwa strategicznego. Gdy zdano sobie sprawę z dynamicznego rozwoju [[Rakietowy pocisk przeciwlotniczy|rakiet przeciwlotniczych]], zdecydowano skupić się z jednej strony na bombowcach [[Boeing B-52 Stratofortress]] przenoszących pociski skrzydlate odpalane z dużej odległości, a z drugiej strony, na misjach na małej wysokości, gdzie trudniej wykryć samolot. B-58 okazał się zdolny do lotów na małej wysokości, lecz z uwagi na wytrzymałość konstrukcji, mógł na nich rozwijać jedynie prędkość poddźwiękową (ok. Ma 0,95), a także rosło zużycie paliwa. Prędkość dźwięku mógł przekraczać dopiero na wysokościach ponad 7000 m. Postanowiono więc kontynuować zamawianie B-58, lecz w mniejszej ilości, z założeniem, że w zależności od sytuacji samolot będzie wykonywać misje z prędkością ponaddźwiękową na dużym pułapie, albo z prędkością do 1100 km/h na wysokości 100-150 m<ref name=cz1/>.
 
Ostatecznie, łącznie z prototypami zbudowano 116 samolotów (13 zamówione w 1955, 17 w 1956, 36 w 1959, 20 w 1960 i 30 w 1961)<ref name=cz1/>. Produkcja seryjna trwała do [[1962]]. Zbudowano 86 samolotów w jedynej wersji seryjnej '''B-58A''', lecz ponieważ pięć z nich utracono jeszcze przed 1962 rokiem, doprowadzono następnie do takiego standardu także 10 samolotów przedseryjnych<ref name=cz2> E.F. Rybak, J. Gruszczyński, cz. 2</ref>.
 
W celu ułatwienia przeszkalania załóg, 8 samolotów przedseryjnych przebudowano w latach 1960-63 na [[samolot szkolno-treningowy|szkolno-treningowe]] [[dwuster]]y '''TB-58'''. Miejsce dla instruktora umieszczono za pilotem, zamiast nawigatora, przesuwając jego fotel nieco w prawo dla zapewnienia minimalnej widoczności do przodu (fotel pilota był w B-58 przesunięty nieco w lewo)<ref name=cz2/>.
 
System walki radioelektronicznej: urządzenie ostrzegające przed opromieniowaniem przez radar AN/ALR-12, urządzenie zakłóceń aktywnych AN/ALQ-16, wyrzutnik dipoli AN/ALE-16<ref name=cz1/>.
 
{{Przypisy}}
 
== Bibliografia ==
* E.F. Rybak, J. Gruszczyński: ''Zapomniany bombowiec strategiczny Convair B-58 Hustler. Cz.I'', w: nowa Technika Wojskowa 2/1999, s. 31-37
* E.F. Rybak, J. Gruszczyński: ''Zapomniany bombowiec strategiczny Convair B-58 Hustler. Cz.II'', w: nowa Technika Wojskowa 3/1999, s. 37-44
* Miller, Jay. "History of the Hustler." ''Airpower, Vol. 6, No. 4, July 1976''.
 
== Zobacz też ==
* [[Avro Vulcan]]
* [[BAC TSR-2]]
* [[Boeing XB-59]]
* [[Dassault Mirage IV]]
* [[North American A-5 Vigilante]]
* [[Tu-22]]
 
{{Przypisy}}
 
== Bibliografia ==
* E.F. Rybak, J. Gruszczyński: ''Zapomniany bombowiec strategiczny Convair B-58 Hustler. Cz.I'', w: nowa Technika Wojskowa 2/1999, s. 31-37
* E.F. Rybak, J. Gruszczyński: ''Zapomniany bombowiec strategiczny Convair B-58 Hustler. Cz.II'', w: nowa Technika Wojskowa 3/1999, s. 37-44
* Miller, Jay. "History of the Hustler." ''Airpower, Vol. 6, No. 4, July 1976''.
 
== Linki zewnętrzne ==
93 637

edycji