Otwórz menu główne

Zmiany

WP:SK+mSK+ToS, drobne redakcyjne, likwidacja równ. zdań - ujednolicenie, czasowy adres nieency
 
== Życiorys ==
Był synem robotnika rolnego Władysława i Honoraty z d. Misiak, wyznania rzymsko-katolickiego, kawaler, murarz, zam. w Łodzi<ref name="spr300"/>. Uzyskał wykształcenie podstawowe (w późniejszym wieku uzupełnione do poziomu średniego). W latach 30. pracował jako robotnik budowlany i należał do młodzieżowego ruchu komunistycznego; od 1935 członek [[Komunistyczna Partia Polski|Komunistycznej Partii Polski]].
 
W latach 1938–1939 był więziony, m.in. wraz z [[Mieczysław Moczar|Mieczysławem Moczarem]]; zatrzymany został 18 lutego 1938 podczas rewizji, w której ujawniono rękopis odezwy komunistycznej<ref name="spr300">''Sprawozdania wojewody Łódzkiego. Rok 1938, Cz. 2''; Łódź 2014, s. 300 (Zestawienie wyroków za m-c wrzesień 1938); skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi 16 VIII 1938 na 2 lata więzienia i utratę praw obywatelskich na lat 5 (z zaliczeniem aresztu od 28 kwietnia 1938), na podst. art. 97, § 1, w związku z art. 93 § 2 kk RP</ref>, uwolniony podczas rozbicia więzienia w pierwszych dniach II wojny światowej, 6 września 1939 roku.
Uzyskał wykształcenie podstawowe (w późniejszym wieku uzupełnione do poziomu średniego). W latach 30. pracował jako robotnik budowlany i należał do młodzieżowego ruchu komunistycznego; od 1935 członek [[Komunistyczna Partia Polski|Komunistycznej Partii Polski]].
 
Podczas okupacji uczestniczył w pracy konspiracyjnej (jestbył razem z Mieczysławem Moczarem współzałożycielem organizacji Front Walki za Naszą i Waszą Wolność, która po powstaniu [[Polska Partia Robotnicza|PPR]] przekształca się w jej komórki<ref>''Tragedia Komunistycznej Partii Polski'', pod red. Jaremy Maciszewskiego. Książka i Wiedza, 1989, str. 192. ISBN 83-05-12429-0</ref>). Jako członek – od 1942 – PPR pracował w aparacie Komitetu Centralnego tej partii. W 1944 był pełnomocnikiem KC PPR na [[Lubelszczyzna|Lubelszczyznę]].
W latach 1938–1939 był więziony, m.in. wraz z [[Mieczysław Moczar|Mieczysławem Moczarem]]; zatrzymany 18 lutego 1938 podczas rewizji, w której ujawniono rękopis odezwy komunistycznej<ref name="spr300">''Sprawozdania wojewody Łódzkiego. Rok 1938, Cz. 2''; Łódź 2014, s. 300 (Zestawienie wyroków za m-c wrzesień 1938); skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi 16 VIII 1938 na 2 lata więzienia i utratę praw obywatelskich na lat 5 (z zaliczeniem aresztu od 28 kwietnia 1938), na podst. art. 97, § 1, w związku z art. 93 § 2 kk RP</ref>, uwolniony podczas rozbicia więzienia w pierwszych dniach II wojny światowej, 6 września 1939 roku.
 
Podczas okupacji uczestniczył w pracy konspiracyjnej (jest razem z Mieczysławem Moczarem współzałożycielem organizacji Front Walki za Naszą i Waszą Wolność, która po powstaniu [[Polska Partia Robotnicza|PPR]] przekształca się w jej komórki<ref>''Tragedia Komunistycznej Partii Polski'', pod red. Jaremy Maciszewskiego. Książka i Wiedza, 1989, str. 192. ISBN 83-05-12429-0</ref>). Jako członek – od 1942 – PPR pracował w aparacie Komitetu Centralnego tej partii. W 1944 był pełnomocnikiem KC PPR na [[Lubelszczyzna|Lubelszczyznę]].
 
Jako agent [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radzieckiego]] wywiadu o pseudonimie „Grigorij 84” został umieszczony w Wydziale Informacji [[Gwardia Ludowa|Gwardii Ludowej]]<ref>Władysław Bułhak: ''Komunistyczny donos do Gestapo'', Rzeczpospolita, 5–6 maja 2007</ref>.
 
W 1945 przez dwa miesiące (styczeń-luty) pełnomocnikbył pełnomocnikiem Rządu Tymczasowego na województwo łódzkie, następnie I sekretarzsekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PPR w [[Łódź|Łodzi]] (od 1946 pod nazwą Komitet Łódzki PPR); w 1943 i 1948 zastępcazastępcą członka KC, w latach 1943–1948 członekczłonkiem KC PPR. Uchwałą Prezydium [[Krajowa Rada Narodowa|KRN]] z 3 stycznia 1945 odznaczony został [[Order Krzyża Grunwaldu|Orderem Krzyża Grunwaldu]] II klasy. 16 Istycznia 1946 Prezydium KRN nadało mu Złoty [[Krzyż Zasługi]]<ref>http://monitorpolski.gov.pl/MP/1946/s/25/41</ref>.
 
Podczas powojennego pobytu w Łodzi mieszkał przy ul. H. Sienkiewicza 42<ref>{{Cytuj|autor=|tytuł=Książka telefoniczna Łodzi na 1946 r., s. 10.|data=}}</ref>.
 
Od 1948 członekbył członkiem [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza|PZPR]], w latach 1948–1954 zastępcazastępcą członka KC, następnie po krótkiej przerwie 1956–1971 członekczłonkiem [[Komitet Centralny Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej|KC]] i [[Biuro Polityczne KC PZPR|Biura Politycznego KC]].
 
Od 1949 związany z działalnością w związkach zawodowych,: był przewodniczącym Okręgowej Komisji Związków Zawodowych i Wojewódzkiej Rady Związków Zawodowych we [[Wrocław]]iu (1949–1956), sekretarzem [[Zrzeszenie Związków Zawodowych|Centralnej Rady Związków Zawodowych]] (1956), oraz przewodniczącym Centralnej Rady Związków Zawodowych (1956–1971).
 
W latach 1957–1965 członekbył członkiem, wa od 1965 do latach1971 1965–1971roku zastępcazastępcą przewodniczącego [[Rada Państwa (Polska)|Rady Państwa]]. W latach 1971–1978 był [[ambasador]]em PRL w [[Turcja|Turcji]].
 
W latach 1943–1952 sprawował mandat poselski w [[Krajowa Rada Narodowa|KRN]] i [[Posłowie na Sejm Ustawodawczy (1947–1952)|w]] [[Sejm Ustawodawczy (1947–1952)|Sejmie Ustawodawczym]], wa latachod 1957 do 1972 1957–1972roku był posłem na [[Sejm Rzeczypospolitej Polskiej|Sejm]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|PRL]] [[Posłowie na Sejm PRLPolskiej Rzeczypospolitej Ludowej II kadencji|II]], [[Posłowie na Sejm PRLPolskiej Rzeczypospolitej Ludowej III kadencji|III]], [[Posłowie na Sejm PRLPolskiej Rzeczypospolitej Ludowej IV kadencji|IV]] i [[Posłowie na Sejm PRLPolskiej Rzeczypospolitej Ludowej V kadencji|V]] kadencji. W latach 1958–1971 był wiceprzewodniczącym Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. Odznaczony został m.in. [[Order Budowniczych Polski Ludowej|Orderem Budowniczych Polski Ludowej]] (1964) i [[Order Sztandaru Pracy|Orderem Sztandaru Pracy]] I klasy<ref>http://bs.sejm.gov.pl/F?func=find-b&request=000005001&find_code=SYS&local_base=ARS10</ref>.
 
Wieloletni członek władz naczelnych organizacji kombatanckiej [[Związek Bojowników o Wolność i Demokrację|ZBoWiD]]. W– w latach 1985–1990 był wiceprezesem Rady Naczelnej ZBoWiD. W 1983 wybrany został w skład Krajowej Rady [[Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej|Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej]]. Był długoletnim członkiem Komitetu Redakcyjnego kwartalnika [[Komitet Centralny Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej|KC PZPR]] ''[[Z Pola Walki]]'', w którym publikowano artykuły na temat historii polskiego i międzynarodowego ruchu robotniczego i komunistycznego. 28 listopada 1988 wszedł w skład Honorowego Komitetu Obchodów 40-lecia Kongresu Zjednoczeniowego PPR i PPS – powstania PZPR, któremu przewodniczył I sekretarz KC PZPR.
 
Został pochowany na [[Cmentarz Wojskowy na Powązkach|Cmentarzu Wojskowym na Powązkach]] w Warszawie (kwatera C 4 rz. 8)