Nikołaj Krylenko: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 482 bajty ,  4 lata temu
m
drobne merytoryczne, drobne redakcyjne
m (drobne merytoryczne)
m (drobne merytoryczne, drobne redakcyjne)
Urodził się w rodzinie zesłańca politycznego. Do [[Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji|SDPRR]] wstąpił w [[1904]] roku. Ukończył wydział historyczno-filozoficzny Uniwersytetu w [[Petersburg]]u w [[1909]] i wydział prawny Uniwersytetu Charkowskiego w [[1914]]. Uczestnik rewolucji [[1905]]-[[1907]]. Działalność polityczną prowadził w Petersburgu i Moskwie. Od [[1906]] członek organizacji wojskowej petersburskiego Komitetu Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji (SDPRR). Od [[1911]] pracował jako redaktor w gazecie "Gwiazda" (Zwiezda), a od [[1913]] w [[Prawda (gazeta)|Prawdzie]]. Latem [[1914]] emigrował do Szwajcarii, gdzie uczestniczył w Konferencji Przedstawicieli Zagranicznych SDPRR w [[Berno|Bernie]]. Latem 1915 powrócił do Rosji. Aresztowany w [[1916]] i skierowany do wojska na front w stopniu chorążego. W czasie [[rewolucja lutowa 1917|rewolucji lutowej 1917]] wybierany sekretarzem komitetów partyjnych: pułku, dywizji, a w kwietniu 11 Armii [[Front Południowo-Zachodni (rosyjski)|Frontu Południowo-Zachodniego]]. Delegat I Ogólnorosyjskiego Zjazdu Rad z ramienia frakcji bolszewików. Członek pierwszego Ogólnorosyjskiego Komitetu Wykonawczego (rząd Radziecki- OKW). W czerwcu 1917 wybrany członkiem Biura Ogólnorosyjskiej Organizacji Wojskowej przy KC SDPRR(b). W czasie [[rewolucja październikowa|rewolucji październikowej 1917]] członek [[Komitet Wojskowo-Rewolucyjny|Piotrogrodzkiego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego]]. Wszedł w skład pierwszej [[Rada Komisarzy Ludowych RFSRR|Rady Komisarzy Ludowych]], członek komitetu ds. wojskowych i morskich. 9 listopada 1917 wyznaczony na [[Stawka Naczelnego Dowódcy|Najwyższego Naczelnego Dowódcę]], [[komisarz ludowy]] ds. wojskowych i morskich (minister wojny).
 
Od marca 1918 organizował sowieckie sądownictwo i - po 1922 roku - prokuraturę. Był współtwórcą kodeksu karnego RFSRR, w tym w szczególności [[Artykuł 58 (radziecki kodeks karny)|art. 58 KK]] [[RFSRR]] będącego podstawą masowego terroru politycznego. Do [[1931]] główny prokurator oskarżający w procesach politycznych w tym w [[proces pokazowy|procesach pokazowych]] (proces eserowców 1922, proces [[Jan Cieplak|biskupa Cieplaka]], [[Konstanty Romuald Budkiewicz|prałata Budkiewicza]] i [[Leonid Fiodorow|egzarchy Fiodorowa]] 1923<ref>x. Józef Kłos, [http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/plain-content?id=98478 Grymas szatana], Wiadomości dla Duchowieństwa, Poznań, kwiecień 1923</ref>, [[proces szachtyński]] 1928, proces mienszewików 1931). W l. 1922 - 1931 przewodniczący Najwyższego Trybunału Rewolucyjnego przy OKW, zastępca komisarza sprawiedliwości, prokurator generalny Rosyjskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej (Rosji Radzieckiej). OdCzłonek [[1936]]Wszechrosyjski ludowyCentralny komisarzKomitet sprawiedliwości [[Związek Socjalistycznych Republik RadzieckichWykonawczy|ZSRR]].Wszechrosyjskiego UczestniczyłCentralnego wKomitetu opracowywaniuWykonawczego konstytucji Rosji Radzieckiej i [[Konstytucja ZSRR z 1936|konstytucji ZSRR z 1936 roku(WCIK)]] oraz kodeksów. Prowadził pracę naukową na uczelniach, m. in. zastępca szefa katedry prawa karnego Uniwersytetu Moskiewskiego. Zajmował się także turystyką: uczestnik wyprawy w [[Pamir]], przewodniczący Komisji Turystyki i Alpinizmu.Prezydium Na zjazdach partii wybierany do władz Centralnej Komisji Kontroli WKP(b). Autor wydawnictw teoretycznych i praktycznych o teorii budowy ZSRR jako państwa socjalistycznego i jego systemu prawnego. W marcu 1938 aresztowany i w lipcu tegoż roku stracony w czasie tzw. ''[[Wielki terror (ZSRR)|wielkiej czystki]]''WCIK.
 
Od [[1936]] ludowy komisarz sprawiedliwości [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]. Uczestniczył w opracowywaniu konstytucji Rosji Radzieckiej i [[Konstytucja ZSRR z 1936|konstytucji ZSRR z 1936 roku]] oraz kodeksów. Prowadził pracę naukową na uczelniach, m. in. zastępca szefa katedry prawa karnego Uniwersytetu Moskiewskiego. Zajmował się także turystyką: uczestnik wyprawy w [[Pamir]], przewodniczący Komisji Turystyki i Alpinizmu. Na zjazdach partii wybierany do władz Centralnej Komisji Kontroli WKP(b). Autor wydawnictw teoretycznych i praktycznych o teorii budowy ZSRR jako państwa socjalistycznego i jego systemu prawnego.
Członek [[Wszechrosyjski Centralny Komitet Wykonawczy|Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego (WCIK)]] i Prezydium WCIK.
 
W okresie ''[[Wielki terror (ZSRR)|wielkiej czystki]]'' 1 lutego 1938 aresztowany przez [[NKWD]]. 29 lipca 1938 skazany na śmierć przez [[Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR]] z zarzutu o ''udziału w kontrrewolucyjnej organizacji terrorystycznej'', rozstrzelany tego samego dnia w miejscu egzekucji [[Kommunarka (miejsce egzekucji)|Kommunarka]] pod Moskwą, pochowany anonimowo.
 
Zrehabilitowany 10 sierpnia 1955 postanowieniem Kolegium Wojskowego SN ZSRR.
 
== Wydane książki ==
* [[Gułag]]
 
=== Bibliografia, linki ===
* Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia t. 13 Moskwa 1973.
* [[Adam Bosiacki]] "Utopia - władza - prawo. Doktryna i koncepcje prawne "bolszewickiej" Rosji 1917-1921", Warszawa 1999.
* [http://www.sakharov-center.ru/asfcd/martirolog/?t=page&id=8039 ''Крыленко Николай Васильевич'']
 
{{Kontrola autorytatywna}}
92 870

edycji