Otwórz menu główne

Zmiany

m
→‎Historia: int., drobne merytoryczne, drobne redakcyjne
 
== Historia ==
Muzeum Etnograficzne powstało z inicjatywy mecenasa J. M. Kamińskiego oraz [[Jan Aleksander Karłowicz|Jana Karłowicza]], którzy zainicjowali komitet organizacyjny. W roku [[1888]] powstała, przy Warszawskim Ogrodzie Zoologicznym, placówka, gromadzącagromadziła zbiory etnograficzne. W [[1896]] za sprawą Grona Miłośników Etnografii, zbiory zostały przeniesione do [[Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie|Muzeum Przemysłu i Rolnictwa]], mającym swoją siedzibę przy [[Ulica Krakowskie Przedmieście w Warszawie|Krakowskim Przedmieściu]] 66{{r|bujak}}.
 
W [[1921]] roku pieczę nad zbiorami etnograficznymi przejął muzeolog i znawca etnografii Europy [[Eugeniusz Frankowski]], który przekształcił placówkę w nowoczesne muzeum prowadzące działalność naukową i wystawienniczą. Zbiory muzealne liczące w [[1922]] roku 8954 eksponatów szybko powiększały się, byi w roku [[1939]] liczyćliczyły ok. 30 000 obiektów. Zbiory podzielono na trzy podstawowe grupy: pochodzące z ówczesnych terenów Polski, w tym cenne stroje i tkaniny ludowe oraz kolekcja [[Huculszczyzna|huculska]] licząca 3000 okazów; zbiory ze Słowiańszczyzny i zbiory z innych krajów, stanowiące ponad 50 procent całości zasobów.
 
Wiele eksponatów pochodziło z prywatnych kolekcji polskich etnografów np. [[Leopold Janikowski|Leopolda Janikowskiego]], [[Jan Kubary|Jana Kubarego]], [[Bronisław Piłsudski|Bronisława Piłsudskiego]], unikatowe zbiory indochińskie, pochodzące od [[Ignacy Zaremba Belakowicz|Ignacego Zaremby Belakowicza]] oraz zbiory pochodzące z [[Chiny|Chin]], [[Japonia|Japonii]], [[Bliski Wschód|Bliskiego Wschodu]], [[Australia|Australii]] i innych rejonów świata.
 
Przed II wojną światową Biblioteka Muzeum Etnograficznego należała do najbogatszych bibliotek etnograficznych w kraju. W wyniku wybuchu wojny i bombardowań Warszawy, Muzeum uległo całkowitemu zniszczeniu, a zbiory zostały zniszczone lub zaginęły.
 
W [[1946]] roku rozpoczęły się prace organizacyjne wskrzeszenia muzeum. Pierwotnie funkcjonowało pod nazwą Muzeum Kultur Ludowych, a jego tymczasową siedzibą był zabytkowy XVIII-wieczny [[pałac Brühla na Młocinach]] przy ul. Muzealnej. W 1949 roku otworzono pierwszą wystawę w powojennej historii Muzeum. Ekspozycja nosiła nazwę „Polski strój ludowy”. W 1959 roku Muzeum otrzymało nową siedzibę – zniszczony [[XIX wiek|XIX-wieczny]] gmach [[Towarzystwo Kredytowe Ziemskie w Królestwie Polskim|Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego]], usytuowany u zbiegu ulic Kredytowej i Mazowieckiej. Jego odbudowę, finansowaną z kredytów [[Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego|Ministerstwa Kultury i Sztuki]], zaplanowano na lata 1962-1972. W dniu 15 grudnia 1973 roku nastąpiło uroczyste otwarcie Muzeum w nowej lokalizacji. Koordynatorem prac był dr Kazimierz Pietkiewicz, pełniący urząd dyrektora od 1969 r.
 
W 1992 r. Muzeum uzyskało status narodowej instytucji kultury, a w 1998 decyzją MKiS zostało wpisane do [[Państwowy Rejestr Muzeów|Państwowego Rejestru Muzeów]]. Od stycznia 2008 r. dyrektorem placówki jest dr Adam Czyżewski.
 
W muzeum od 2012 roku działa [[Muzeum dla Dzieci]].
 
W 2016 roku Muzeum zostało nominowane do Europejskiej Nagrody Muzeum Roku - EMYA. <ref>Nominacje 2016- [[EMYA]]</ref>
 
== Dyrektorzy ==
* Dział Inwentaryzacji, Dział Konserwacji, Centralny Magazyn Zbiorów, Archiwum Zakładowe
* Pracownia Fotograficzna, Specjalista ds. filmu
* Dział Komunikacji
 
== Zobacz też ==
4026

edycji