Słoweńska Domobrana: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 118 bajtów ,  4 lata temu
WP:SK+ToS+Bn, drobne redakcyjne
(szczególik plus , źródła/przypisy)
(WP:SK+ToS+Bn, drobne redakcyjne)
[[Plik:Flag of the Slovene Home Guard.svg|thumb|300px|right|Flaga słoweńskich domobrańców]]
'''Słoweńska Domobrana''' (SD), [[język niemiecki|niem.]] ''Slowenische Landeswehr'', [[język słoweński|sl.]] ''Slovensko domobranstvo'' ([[Domobrani|domobrańcy]]) – [[kolaboracja|kolaboracyjna]] słoweńska formacja pomocnicza o charakterze [[policja|policyjno]]-[[wojskoSiły zbrojne|wojskowym]]wym, utworzona przez [[Niemcy|Niemców]] po kapitulacji [[Włochy|Włoch]] [[24 września]] [[1943]] r. na terenie [[Słowenia|Słowenii]] na bazie oddziałów [[Ochotnicza Milicja Antykomunistyczna|Ochotniczej Milicji Antykomunistycznej]].
 
SD funkcjonowało na podobnych zasadach jak inne oddziały pomocnicze w [[okupacjaOkupacja wojenna|okupowanej]] przez Niemców [[Europa|Europie]] podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]], lecz posiadało ograniczoną [[autonomia|autonomię]]. Domobrańcy wywodzili się ze środowisk [[konserwatyzm|konserwatywnych]], [[klerykalizm|klerykalnych]], [[antykomunizm|antykomunistycznych]] i [[faszyzm|profaszystowskich]], ale w czasie walk nierzadko siłą wcielano ludzi do Słoweńskiego Legionu Obrony Narodowej (''Slovensko domobransko legijo'').
 
Oddziały SD przysięgały wierność [[III Rzesza|III Rzeszy]], współpracę z [[Schutzstaffel|SS]] i [[policja|policją]] w walce z [[komunizm|komunistami]] o ''słoweńską ojczyznę i wolną Europę''. Żołnierze byli utrzymywani i wyposażani przez Niemców. Na czele SD stał gen. [[Leon Rupnik]] (szef administracji [[prowincja (podział administracyjny)|prowincji]] [[LjubljanaLublana]] pod okupacją niemiecką w 1943 r.) jako szef inspektor ([[1944]] r.), a następnie [[komendant]] ([[1945]] r.). Słoweńska Domobrana zorganizowana była początkowo w [[pluton (wojsko)|plutony]] i [[kompania|kompanie]], następnie w [[batalion]]y lub grupy bojowe (''bojna skupina'', ''[[Kampfgruppe]]''). W kwietniu 1945 r. istniało sześć batalionów SD. Liczbę domobrańców ocenia się na 13,5 tys. (zapisanych ok. 17 tys.).
 
Jednostki domobrańców początkowo uczestniczyły w organizowanych przez Niemców akcjach antypartyzanckich, później podejmowały także samodzielne działania wymierzone w lewicową partyzantkę ([[Narodowa Armia Wyzwolenia Jugosławii|NOVJ]]) na terenie [[Słowenia|Słowenii]].
 
Większość oddziałów stanowiły jednostki piechoty. Istniały także oddziały artylerii, ale rzadko były używane. Brak było jednostek pancernych (poza kilkoma [[pociąg pancerny|pociągami pancernymi]]), mimo że kilkanaście załóg [[czołg]]owych odbyło przeszkolenie w Niemczech. Uzbrojenie i wyposażenie: początkowo głównie włoskie, potem niemieckie, a także wszelkiego rodzaju broń zdobyta na nieprzyjacielu.
 
W maju 1945 r. większość domobrańców opuściła Słowenię i schroniła się na terenie austriackiej [[Karyntia|Karyntii]], jednakże uciekinierzy zostali wydani przez [[Wielka Brytania|brytyjską]] administrację wojskową w ręce nowego [[komunizm|komunistycznego]] rządu [[Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii|Jugosławii]], gdzie zostali skazani na śmierć, a następnie rozstrzelani w lasach koło Kočevja (według szacunków około 10 tys.)<ref name="D. Jančar"> {{cytuj książkę |nazwisko= Jančar |imię= Drago |autor link= Drago Jančar |tytuł= Spojrzenie anioła| rozdział= Uczeń Joyce'aJoyce’a| nazwisko r= | imię r= | autor r link= |wydawca= Pogranicze |miejsce= Sejny |rok= 2002 |strony= 48 |isbn= 83-86872-35-7}} </ref>. [[4 września]] [[1946]] r. rozstrzelano za zdradę gen. L. Rupnika.
 
== Zobacz też ==
* [[domobrani]]
* [[Hrvatsko domobranstvo]]
* [[Królewskie Wojska Jugosłowiańskie w Ojczyźnie|czetnicy]]
* [[Kolaboracja pod okupacją niemiecką podczas II wojny światowej]]