Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 36 bajtów ,  3 lata temu
m
'''Międzydzielnicowcy''' lub '''mieżrajońcy''' ([[język rosyjski|ros.]] межрайонцы), mienszewicy internacjonaliści - frakcja działająca w obrębie [[Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji|Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji]] w latach 1913-19171913–1917. Była aktywna na terenie [[Petersburg|Petersburga]]a. W 1917 podobieństwa programowe między międzydzielnicowcami a [[bolszewizmLeninizm|bolszewikami]] stały się na tyle duże, że frakcje te połączyły się.
 
== Tło historyczne ==
W [[1903]] na kongresie w [[Londyn]]ie Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji podzieliła się na bolszewików i mienszewików. Podział ten stał się jedynie początkiem dalszych sporów ideowych, taktycznych i personalnych - po klęsce rewolucji 1905 w Rosji obydwie frakcje podzieliły się na dalsze stronnictwa. W 1912, na dwóch niezależnych od siebie konferencjach, bolszewicy ogłosili usunięcie mienszewików z partii, podczas gdy ci drudzy uznali tę decyzję za nielegalną i ogłosili się prawdziwym kierownictwem partii. W rezultacie tych decyzji, podjętych na kongresach za granicą, również na terenie Rosji działały konkurujące ze sobą organizacje partyjne. W Petersburgu bolszewicy posiadali swój lokalny komitet, zaś mienszewicy grupę inicjatywną. Część działaczy po obydwu stronach dostrzegała jednak słabość wynikającą z podziałów w ruchu socjalistycznym i postanowiła podjąć działania na rzecz zjednoczenia wszystkich sił politycznych, które uznawały rewolucję socjalistyczną za cel swojego istnienia.
 
== Powstanie frakcji ==
 
== Rewolucja lutowa ==
Międzydzielnicowcy wzięli aktywny udział w [[rewolucja lutowa 1917|rewolucji lutowej]], {{Data|1917-03-12}} wezwali do zbrojnego powstania antycarskiego. Ich przedstawiciele współtworzyli [[Piotrogrodzka Rada Delegatów Robotniczych i Żołnierskich|Piotrogrodzką Radę Delegatów Robotniczych i Żołnierskich]]; jako aktywna w czasie rewolucji grupa uzyskali w niej prawo do jednego miejsca w Komitecie Wykonawczym. W czasie prac rady coraz wyraźniejsze było zbliżenie programowe i taktyczne między bolszewikami i międzydzielnicowcami, ich stanowisko natomiast oddalało się od pozycji mienszewików. W kwietniu 1917 międzydzielnicowcy, nie chcąc brać udziału w kongresie zdominowanym przez tę ostatnią grupę, nie wzięli udziału w formalnym "zjednoczeniu„zjednoczeniu frakcji"frakcji”. W tym okresie międzydzielnicowcy posiadali ok. 4000 stałych członków.
 
== Połączenie z bolszewikami ==
Wzmocnieniem dla międzydzielnicowców były powroty do Rosji szeregu działaczy emigracyjnych, którzy dołączyli do ich szeregów - byli to m.in. [[Lew Trocki]], [[Anatolij Łunaczarski]], [[Dawid Riazanow]], [[Moisiej Uricki|Mojżesz Uricki]], [[Dmytro Manuilśkyj|Dymitr Manuilski]], [[Lew Karachan]], [[Adolf Joffe]], [[W. Wołodarski]]. W czasie wyborów do rad dzielnicowych Piotrogrodu w maju i czerwcu 1917 międzydzielnicowcy tworzyli już formalnie blok z bolszewikami. Po dyskusjach nad formą połączenia obydwu grup, międzydzielnicowcy ogłosili swoje połączenie z bolszewikami na kongresie na przełomie lipca i sierpnia 1917. Wielu działaczy pochodzących z tej frakcji wzięło następnie udział w [[rewolucja październikowa|rewolucji październikowej]] i [[Wojna domowa w Rosji|rosyjskiej wojnie domowej]].
 
== Bibliografia ==
* I. Deutscher, ''The Prophet Armed'', London-New York, Verso 2003, ISBN 1-85984-441-3.
 
[[Kategoria:Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji]]