Manuel Álvarez Bravo: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 11 bajtów ,  3 lata temu
drobne redakcyjne
m (→‎Biografia: drobne merytoryczne, int.)
(drobne redakcyjne)
{{Dopracować|język|styl|źródła=2010-11}}
'''Manuel Álvarez Bravo''' (ur. [[4 lutego]] [[1902]] w [[Meksyk (miasto)|Meksyku]], zm. [[19 października]] [[2002]]) – [[meksyk]]ański [[fotografia|fotograf]].
 
== Biografia ==
Pochodził z rodziny, lubującejinteresującej się w sztucesztuką. Początkowo wybrał zawód ekonomisty, zdał jednak na studia do Akademii Sztuk Pięknych w [[San Sebastián|San Sebastian]]. Jako fotograf zaczynał pod protekcją [[Hugo Brehma]], który wprowadził go w tajniki ciemnizawodu i namówił na zakup pierwszego aparatu. W 1925 przeprowadził się do [[Oaxaca]], gdzie dwa lata później, w 1925 roku{{doprecyzuj|sprzeczność?}} doceniono jego prace w lokalnym konkursie. W tym samym roku wszedł w związek małżeński z [[Lolita (imię)|Lolą Alvarez Bravo]], (jej prawdziwe imię brzmiwłaśc. Dolores Martinez de Anda), którą uczył pracy fotografa. W 1927 roku powrócił do Ciudad de Mexico, gdzie otworzył galerię i wystawiał prace twórców takich jak [[Rufino Tamayo]], [[José Clemente Orozco]], [[Diego Rivera]] i [[Frida Kahlo]].
 
Po rewolucji w latach 30,1930. licznie przybywali do Meksyku zagraniczni artyści, wszukający pogoni za politycznąpolitycznej i twórczątwórczej wolnościąwolności. Z Europy powrócił Diego Rivera, wokół którego organizowało się życie artystycznej bohemy. [[Jose Vasconcelos]] minister edukacji w rządzie prezydenta [[Álvaro Obregón|Obregóna]] oficjalnie sponsorował program powstawania murali, w który zaangażowany byli Diego Rivera, [[David Alfora Siqueiros]] i José Clemente Orozco. Vasconcelos starał się, by ustanowiono jednolitą tożsamość kulturową Meksykanów, a miasto [[Meksyk (miasto)|Meksyk]] było centrum wymiany artystów i intelektualistów z całego świata. Już na początku lat trzydziestych do stolicy Meksyku zaczęli ściągać artyści również z Ameryki Północnej, m.in. [[Edward Weston]] wraz z Tiną Modotti.
 
PierwsząPierwszym profesjonalnąprofesjonalnym pracązajęciem Alvareza jako fotografa była praca [[freelancer]]a dla ''Mexican Folkways'', magazynu poświęconego kulturowej historii Meksyku i skupiającego się na tematach takich jak tradycyjna muzyka i rytuały pogrzebowe. Manuel uzyskał tę posadę dzięki wysiłkom jego przyjaciółki i koleżanki po fachu Tinie Modotti. Oboje, Modotti i Weston, byli zatrudnieni przez Mexican Folkways, ale gdy Modotti w 1930 została deportowana z powodów politycznych, Manuel sam kontynuował jej działalność, fotografując [[mural]]e oraz portrety artystów i muzyków.
 
W latach dwudziestych Alvarez Bravo przyglądał się eksperymentom fotograficznym Edwarda Westona. Ten pokazywał, że fotografia może pretendować do statusu sztuki wtedy, kiedy czerpie się korzyści z bezpośredniego opisywania dyskretnych elementów świata materialnego. Alvarez Bravo zrealizował idee Westona w późnych latach 20. jego fotografie z tego okresu pokazują zbliżenia na architekturę, naturę, życie codzienne, aż do dramatycznych kompozycji. W latach 30 swoje zainteresowania skierował w stronę miejskiego krajobrazu. Chętniej od abstrakcji fotografował sceny z ówczesnego życia w mieście [[Meksyk (miasto)|Meksyk]].
 
W 1932 roku zrealizował swoją pierwszą wystawę indywidualną w Galeria Posada, którą [[Xavier Villaurrutia]] opatrzył tekstami. W salach Pałacu Sztuk Pięknych w Meksyku dzielił wystawę z [[Henry Cartier|Cartierem Bresson]].
 
W 1934 zrealizował długometrażowy film ''Tehuantepec'', i którtkometrżowekrótkometrażowe ''Lon tigres de Coyoacan'', ''La vida cotidiana de los peros'', ''Cuanta sera la oscuridad?'' i ''El obrero''.
 
Przyjaźnił się z Andre Bretonem, co zaowocowało wydaniem katalogu z wystawy ''Surrealista Internacional'' w 1939 roku z tekstami Bretona o surrealizmie. W 1936 roku wystawiał w galerii Hipocampo poety Xaviera Villaurrutia. W tym okresie twórczości Manuel Alvarez Bravo odkrywał nowe rozwiązania fotograficzne, które oddalały go od drogi wypracowanej przez jego poprzedników. Posługiwał się elementami, które wpływały na odbiorcę np. przez sugestywne tytuły opierające się na tradycji i kulturze meksykańskiej.
 
W latach 1943-1959 był członkiem organizacji producentów kinomatograficznych (Sección de Tecnicos y Manuales del Sindicato de Trabajadores de la Producción Cinematografica de Mexico), gdzie pracował z reżyserami takimi jak John Ford i Luis Bunuel.
 
== Wystawy i nagrody ==
Podczas ponad 80 -letniej twórczości Manuel Alvarez Bravo miał wiele wystaw i publikacji, otrzymał również liczne nagrody:
* 1932 realizacja pierwszej wystawy indywidualnej w Galeria Posada,
* 1936 wystawa w galerii Hipocampo Xaviera Villaurrutia,
 
== Mestizaje ==
Hiszpański termin ''mestizaje'' nawiązuje do źródeł jego inspiracji fotograficznej i oddaje charakterystykę wielowarstwowości znaczeń, którymi posługiwał się Manuel Alvarez Bravo. Historycznie słowo ''mestizaje'' nawiązuje do rasowej i kulturowej mieszanki europejskich i amerykańskich elementów połączonych z rodzimą tradycją meksykańską lat 20. i 30.
 
[[Octavio Paz]], laureat [[Nagroda Nobla|Nagrody Nobla]] i wieloletni przyjaciel artysty, opisywał zdjęcia Alvareza Bravo jako momenty objawienia, a nie historie. Są to „rzeczywistości w rotacji, chwilowe trwałości” na krawędzi zniknięcia (The Museum of Modern Art, New York).
 
== Linki zewnętrzne ==
93 637

edycji