Otwórz menu główne

Zmiany

→‎W kraju: szablon
Podporządkowane PZPR oraz ograniczone liczebnie Stronnictwo było jednym z członków Frontu Narodowego (1952–1957), [[Front Jedności Narodu|Frontu Jedności Narodu]] (1957–1983) oraz [[Patriotyczny Ruch Odrodzenia Narodowego|PRON]] (1983–1989). Popierało politykę PZPR w zamian za namiastkę spokoju w środowiskach rzemieślniczych, kupieckich i inteligenckich. Uzyskiwało jednocześnie symboliczny wpływ na sprawowanie władzy w rządzie i radach narodowych, gdzie reprezentowane było w sposób śladowy. Posiadało z klucza swoich ministrów, radnych, posłów oraz wiceprzewodniczących prezydiów rad narodowych różnego szczebla (później: wiceprezydentów miast i wiceprzewodniczących rad narodowych).
 
Pomimo silnego nacisku ze strony PZPR i służb specjalnych{{fakt|data=2012-11}} partia pozostała jedną z nielicznych w bloku wschodnim partii niemarksistowskich i postrzegana była jako swoisty azyl myśli demokratycznej, a także ugrupowanie, do którego mogły wstępować osoby wierzące{{Fakt|data=2016-07}}. Współpracowała z [[Czechosłowacka Partia Socjalistyczna|Czechosłowacką Partią Socjalistyczną]], [[Liberalno-Demokratyczna Partia Niemiec|Liberalno-Demokratyczną Partią Niemiec]], [[Koreańska Partia Socjaldemokratyczna|Socjaldemokratyczną Partią KRLD]] oraz Demokratyczną Ligą Wietnamu.
 
W czasie przemian lat 80. Stronnictwo podjęło pewne próby uniezależnienia się od PZPR. W 1981 na XII Kongresie SD przedstawiło propozycje powołania [[Trybunał Stanu|Trybunału Stanu]], [[Trybunał Konstytucyjny|Trybunału Konstytucyjnego]], [[Rzecznik Praw Obywatelskich|Rzecznika Praw Obywatelskich]] oraz przywrócenia [[Senat Rzeczypospolitej Polskiej|Senatu]]. Zaproponowano także, aby rocznica uchwalenia [[Konstytucja 3 maja|Konstytucji 3 Maja]] (która wcześniej była „wewnętrznym” świętem Stronnictwa Demokratycznego) stała się świętem państwowym. Postulaty były podtrzymywane przez cały stan wojenny.
262 476

edycji