Ulica Flory w Warszawie: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 380 bajtów ,  3 lata temu
+fotografia, drobne merytoryczne, drobne redakcyjne
m (Robot przeniósł strony z Kategoria:Ulice Warszawy do Kategoria:Ulice w Warszawie)
(+fotografia, drobne merytoryczne, drobne redakcyjne)
| długość =
| mapa =
| zdjęcie = Ulica Flory przy Klonowej w Warszawie.jpg
| zdjęcie_podpis = Ulica Flory przy ul. Klonowej
|kod mapy = Warszawa
| stopniN = 52
|commons=Category:Flory Street in Warsaw
}}
'''Ulica Flory w Warszawie''' – niewielka uliczkaulica na [[Warszawa|warszawskim]] [[Ujazdów (Warszawa)|Ujazdowie]], biegnąca od ul. [[Ulica Klonowa w Warszawie|Klonowej]] do ul. [[Ulica Bagatela w Warszawie|Bagatela]].
 
== Historia ==
Ulica Flory została wytyczona w roku 1900 podczas parcelacji zachodniej części posiadłości "Bagatela"„Bagatela”, należącej niegdyś do malarza [[Marcello Bacciarelli|Marcella Bacciarellego]]. W roku 1912 ulica została skanalizowana; równolegle wybudowano do roku 1914 pięć kamienic po nieparzystej stronie ulicy (stronę nieparzystą zajmowały tereny ogrodu "Bagatela", oraz wylot ul. [[Ulica Marcelego Bacciarellego w Warszawie|Bacciarellego]], skróconej po roku 1945). Jedną z wybudowanych wtedy kamienic zaprojektowali wybitni architekci: [[Karol Jankowski]] i [[Franciszek Lilpop]] (nr. 1).
W latach 1934-35 u zbiegu z [[Ulica Klonowa w Warszawie|Klonową]] wybudowano kamienicę doktora Jana Edmunda Reymana – współzałożyciela Warszawskiej Kooperatywy Mieszkaniowej oraz wykładowcy Wyższej Szkoły Handlowej w Warszawie (obecnie [[Szkoła Główna Handlowa|SGH]]).
Autorem projektu kamienicy był [[Romuald Gutt]]; wprowadził charakterystyczne dla swojej twórczości oblicowanie elewacji szarą cegłą oraz [[wykusz]]e zdobiące fasadę.
Ów dom jako jedyny przy ulicy został całkowicie zburzony podczas ostatniej wojny; pozostałe kamienice nieźle zachowane do dziś stanowią cenny przykład zwartej zabudowy śródmieścia Warszawy.
 
W roku 1912 ulica została skanalizowana; równolegle wybudowano do roku 1914 pięć kamienic po nieparzystej stronie ulicy (stronę nieparzystą zajmowały tereny ogrodu „Bagatela”, oraz wylot ul. [[Ulica Marcelego Bacciarellego w Warszawie|Bacciarellego]], skróconej po roku 1945). Jedną z wybudowanych wtedy kamienic zaprojektowali wybitni architekci: [[Karol Jankowski]] i [[Franciszek Lilpop]] (nr. 1).
 
Pamiątkowa nazwa ulicy, pochodząca prawdopodobnie od imienia, została nadana w 1933<ref>{{cytuj książkę | nazwisko = Handke | imię = Kwiryna | tytuł = Słownik nazewnictwa Warszawy | wydawca = Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy | miejsce = Warszawa | data = 1998 | strony = 90 | isbn = 83-86619-97X}}</ref>.
 
W latach 1934-351934–1935 u zbiegu z [[Ulica Klonowa w Warszawie|Klonową]] wybudowano kamienicę doktora Jana Edmunda Reymana – współzałożyciela Warszawskiej Kooperatywy Mieszkaniowej oraz wykładowcy Wyższej Szkoły Handlowej w Warszawie (obecnie [[Szkoła Główna Handlowa|SGH]]).
Autorem projektu kamienicy był [[Romuald Gutt]]; wprowadził charakterystyczne dla swojej twórczości oblicowanie elewacji szarą cegłą oraz [[wykusz]]e zdobiące fasadę.Dom jako jedyny przy ulicy został całkowicie zburzony podczas ostatniej wojny; pozostałe kamienice do dziś stanowią cenny przykład zwartej zabudowy śródmieścia Warszawy.
{{Przypisy}}
== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | nazwisko= Zieliński | imię=Jarosław ||tytuł=Atlas Dawnej Architektury Ulic i Placów Warszawy, tom 3 | data=1995 | strony= 125 | wydawca=[[Towarzystwo Opieki nad Zabytkami]] | isbn = 83-906629-2-2}}