Otwórz menu główne

Zmiany

m
→‎Życiorys: poprawa błędu
W 1935 ukończył [[Akademia Wojskowa im. Michaiła Frunzego|Akademię Wojskową im. Michaiła Frunzego]], następnie był dowódcą [[14 Dywizja Kawalerii|14 Dywizji Kawalerii]], korpusu kozackiego i korpusu zmechanizowanego. W 1939 brał udział w radzieckiej agresji na Polskę jako dowódca korpusu kawalerii.
 
Od 14 stycznia 1941 (rozkaz [[Ludowy Komisariat Obrony ZSRR|LKO]] nr 0145) do 19 czerwca 1941 był dowódcą [[1 Armia (ZSRR)|1 Armii]] na Dalekim Wschodzie<ref>Командный и начальствующий состав Красной Армии в 1940-1941 гг. Структура и кадры центрального аппарата HКО СССР, военных округов и общевойсковых армий. Документы и материалы. Российский государственный военный архив, Moskwa 2005. str. 100.</ref>.
 
Po napaści Niemiec na ZSRR był dowódcą [[Front Zachodni (1941)|Frontu Zachodniego]], zastępcą dowódcy i dowódcą [[Front Briański|Frontu Briańskiego]] (sierpień – październik 1941), od grudnia do lutego 1942 dowódcą [[4 Armia Uderzeniowa|4 Armii Uderzeniowej]], w okresie sierpień 1942 – luty 1943 dowódcą [[Front Południowo-Wschodni (radziecki)|Frontu Południowo-Wschodniego]], [[Front Stalingradzki|Frontu Stalingradzkiego]] i [[Front Południowy (radziecki)|Frontu Południowego]]. W latach 1943–1945 pod jego dowództwem znalazły się kolejno: [[Front Kaliniński]] 9 kwietnia – listopad 1943, [[Samodzielna Armia Nadmorska]] (walcząca na Krymie luty – kwiecień 1944), [[2 Front Nadbałtycki]] (kwiecień 1944 – luty 1945) i [[4 Front Ukraiński]] (marzec – maj 1945). Uczestniczył w bitwach: [[Bitwa pod Moskwą|moskiewskiej]] i [[Bitwa stalingradzka|stalingradzkiej]], walk pod [[Smoleńsk]]iem, wyzwolenia Krymu, wybrzeża [[Morze Bałtyckie|Bałtyku]] i [[Czechosłowacja|Czechosłowacji]]. Był trzykrotnie ranny.
1428

edycji