Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 430 bajtów ,  3 lata temu
m
== Użycie bojowe ==
=== Pacyfik ===
Pierwszą jednostką latającą na Corsairach była eskadra [[VMF-124]] lotnictwa [[Vought F4U Corsair|Korpusu Piechoty Morskiej]], sformowana 7 września 1942 roku. Eskadra ta uzyskała gotowość bojową 28 grudnia i wkróce znalazła się na [[Guadalcanal]]u ([[Wyspy Salomona]]). Pierwsza eskadra [[United States Navy|marynarki wojennej]] wyposażona w F4U to eskadra [[VF-12]], sformowana 2 października 1942 roku<ref>{{cytuj książkę|autor = Zbigniew Jan Krala|tytuł=Samolot myśliwski F4U Corsair|wydawca=Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej|rok = 1988|miejsce= Warszawa|strony=6}}</ref>.
Pierwsze ''Corsairy'' w II wojnie światowej pojawiły się w dywizjonie VMF-124 lotnictwa piechoty morskiej USA na Henderson Airfield na [[Guadalcanal]] ([[Wyspy Salomona]]). Po początkowych trudnościach, okazało się, że F4U przewyższają ówczesne myśliwce japońskie, a także w niektórych aspektach [[Grumman F6F Hellcat]]. ''Corsairy'' służące w lotnictwie US Navy i US Marine Corps wykonały w sumie ponad 64 tysiące lotów bojowych, z czego jedynie niecałe 10 tysięcy z pokładów lotniskowców, pozostając przez cały czas bardziej samolotem piechoty morskiej niż marynarki. ''Corsairy'', przez wielu uważane za lepsze od ''Hellcatów'', rzadziej spotykano na froncie i uzyskały w sumie mniej zestrzeleń. Spowodowane było to z jednej strony większą trudnością w pilotowaniu ''Corsaira'' (zwłaszcza podczas lądowania – ponad połowa strat F4U była efektem wypadków), a także wyższą ceną tego samolotu. Wiele z tych wypadków było spowodowane wąską bazą podwozia i krótkim skokiem amortyzatorów, ponadto samolot miał duże [[obciążenie powierzchni nośnej]] przez co większa była prędkość podejścia do lądowania.
 
Pierwsze ''Corsairy'' w II wojnie światowej pojawiły się w dywizjonie VMF-124 lotnictwa piechoty morskiej USA na Henderson Airfield na [[Guadalcanal]] ([[Wyspy Salomona]]). Po początkowych trudnościach, okazało się, że F4U przewyższają ówczesne myśliwce japońskie, a także w niektórych aspektach [[Grumman F6F Hellcat]]. ''Corsairy'' służące w lotnictwie US Navy i US Marine Corps wykonały w sumie ponad 64 tysiące lotów bojowych, z czego jedynie niecałe 10 tysięcy z pokładów lotniskowców, pozostając przez cały czas bardziej samolotem piechoty morskiej niż marynarki. ''Corsairy'', przez wielu uważane za lepsze od ''Hellcatów'', rzadziej spotykano na froncie i uzyskały w sumie mniej zestrzeleń. Spowodowane było to z jednej strony większą trudnością w pilotowaniu ''Corsaira'' (zwłaszcza podczas lądowania – ponad połowa strat F4U była efektem wypadków), a także wyższą ceną tego samolotu. Wiele z tych wypadków było spowodowane wąską bazą podwozia i krótkim skokiem amortyzatorów, ponadto samolot miał duże [[obciążenie powierzchni nośnej]] przez co większa była prędkość podejścia do lądowania.
 
W walkach w rejonie Oceanu Indyjskiego uczestniczyły także ''Corsairy'' stacjonujące na lotniskowcach brytyjskich.