Heliodor Cepa: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 153 bajty ,  3 lata temu
drobne merytoryczne
(→‎Bibliografia: szablon/szablony)
(drobne merytoryczne)
|commons =
}}
'''Heliodor Cepa''' (ur. [[29 listopada]] [[1895]] w [[Mieszków (województwo wielkopolskie)|Mieszkowie]], zm. [[16 kwietnia]] [[1974]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – oficer [[GenerałWojsko Polskie (II RP)|generałWojska brygadyPolskiego II RP]], [[LudowePolskie Siły Zbrojne na Zachodzie|Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie]] i [[ludowe Wojsko Polskie|ludowego Wojska Polskiego]], [[Generał|generał brygady]].
 
== Życiorys ==
W wojnie obronnej 1939 roku był Naczelnym Dowódcą Łączności przy [[Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego (1939)|Naczelnym Dowództwie Wojska Polskiego]]. Po przekroczeniu granicy rumuńskiej z kolumną [[Edward Śmigły-Rydz|Naczelnego Wodza]] dostał się do obozu internowanych oficerów polskich w Rumunii. Uciekł stamtąd wkrótce i przedostał się do Francji, do armii polskiej tworzonej przez generała [[Władysław Sikorski|Władysława Sikorskiego]]. Po upadku Francji razem z polskimi żołnierzami przedostał się do Anglii. Tam objął stanowisko dowódcy łączności [[Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie|Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie]]. Funkcję tę pełnił aż do końca wojny.
 
Po zadeklarowaniu chęci powrotu do Polski, by włączyć się czynnie do odbudowy zniszczonego wojną kraju, został zwolniony z tego stanowiska w sierpniu 1945. W maju 1946 powrócił do kraju i został powołany do [[ludowe Wojsko Polskie|Wojska Polskiego]]. Początkowo zajmował się dokończeniem sprawy rewindykacji sprzętu łączności pozostałego w Londynie. Następnie, w latach 1946-1951, pełnił kolejno funkcje szefa dwóch Oddziałów w Sztabie Generalnym WP oraz kierownika katedry łączności w [[Akademia Sztabu Generalnego|Akademii Sztabu Generalnego]].
 
W lipcu 1951 został aresztowany przez funkcjonariuszy [[Główny Zarząd Informacji|Głównego Zarządu Informacji Wojskowej MON]] pod zarzutem tworzenia w wojsku organizacji spiskowej, mającej na celu obalenie władz państwowych. W areszcie przebywał do lutego 1955 roku. Mimo zastosowania w śledztwie różnego rodzaju szykan nie załamał się i nie przyznał się do zarzucanych mu działań. W areszcie przebywał do 8 lutego 1955, a dochodzenie w jego sprawie umorzono z braku jakichkolwiek dowodów winy. Został zwolniony z więzienia i nie powrócił już do służby wojskowej.
180 943

edycje