Otwórz menu główne

Zmiany

→‎Malarstwo ścienne: Brak końcówki słowa
 
== Malarstwo ścienne ==
Najczęściej nazywane '''malarstwem iluzjonistycznym'''. Zwykle przedstawia iluzjonistycznie fragmenty architektury, często w połączeniu z [[pejzaż]]em i czasem [[martwa natura|martwej natury]]. Charakterystyczne jest stosowanie dla oddania detali architektonicznych czy złudzenia reliefu techniki [[Monochromatyzm (sztuka)|monochromatycznej]]. Szczególnie popularne we wnętrzach kościelnych i pałacowych, najwcześniej pojawiło się w [[renesans]]ie włoskim (np. fresk [[Andrea Mantegna|Andrei Mantegna]] w Camera degli Sposi, Palazzo Ducale w Mantui albo ''[[Ostatnia Wieczerza (obraz Leonarda da Vinci)|Ostatnia Wieczerza]]'' [[Leonardo da Vinci|Leonarda da Vinci]] w Mediolanie). Sztuka ta wymagała od twórcy wybitnej znajomości zasad [[perspektywa|perspektywy]], a często żmudnych wyliczeń matematycznych. Do największynajwiększych dzieł tego nurtu należą [[Baldassare Peruzzi]]ego (1481-1536) Salone delle Prospettive w Villa Farnesina w [[Rzym]]ie i [[Andrea Pozzo|Andrei Pozza]] (1642-1709) wielka kopuła w S. Ignazio, również w Rzymie. Efekty iluzjonistyczne, zwłaszcza fragmenty architektury i wnętrz, występowały często w wielu obrazach o tematyce religijnej czy portretach. Współcześnie efekty iluzjonistyczne znajdują coraz częściej zastosowanie we wnętrzach sklepów, restauracji, urzędów i domach prywatnych. Bywa również stosowane w skali monumentalnej. Znajduje również zastosowanie w scenografii teatralnej i filmowej.
 
<gallery>
Anonimowy użytkownik