CMYK: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 2 bajty ,  4 lata temu
m (Wycofano edycje użytkownika 85.237.162.35 (dyskusja). Autor przywróconej wersji to Gytha.)
'''CMYK''' – zestaw czterech podstawowych kolorów [[farba|farb]] drukarskich stosowanych powszechnie w druku wielobarwnym w [[poligrafia|poligrafii]] i metodach pokrewnych ([[atrament]]y, [[toner]]y i inne materiały barwiące w [[drukarka]]ch komputerowych, [[kserokopiarka]]ch itp.). Na zestaw tych kolorów mówi się również '''barwy procesowe'''<ref>zob. też [[farby procesowe]]</ref> lub '''kolory triadowe''' ([[Barwa|kolor]] i [[barwa]] w jęz. polskim to synonimy). CMYK to jednocześnie jedna z [[przestrzeń barw|przestrzeni barw]] w pracy z [[grafika komputerowa|grafiką komputerową]].
{|align="right"
|-
Barwy wynikowe w metodzie CMYK otrzymuje się poprzez łączenie barw podstawowych w proporcjach (dla każdej z nich) od 0% do 100%. Farby CMYK to [[substancje barwiące]] przepuszczające (lub rozpraszające) [[światło]], czyli [[substancje barwiące|barwniki]], tak więc łączy się je nie metodą mieszania tylko nakładania warstwami i dlatego barwa wynikowa może mieć od 0% do 400% koloru (czyli kolorów składowych). Na kolory budowane według CMYK należy patrzeć jak na warstwy kolorowej, przepuszczającej światło folii.
 
== RasterRasterap ==
Druk farbami (atramentami) CMYK odbywa się metodą [[Raster (poligrafia)|rastra]], czyli drukowania widocznych pod lupą punktów. Raster posiada 100% koloru. Może mieć różny kształt (raster klasyczny ma kształt koła), różną wielkość. Na danym obszarze druku stosunek powierzchni pokrytej rastrem danego koloru (np. cyjanu) do całej powierzchni tego obszaru, wyrażony w procentach, to wartość tonalna. Wartość tonalna 0% dla cyjanu oznacza powierzchnię nie pokrytą cyjanem, a wartość tonalna 100% (pełny ton) cyjanu oznacza powierzchnię pokrytą cyjanem w całości. Drukując różnymi wartościami tonalnymi dla cyjanu mamy wrażenie optyczne różnego natężenia barwy cyjan. W druku CMYK klasyczną kolejnością druku jest Yellow, Magenta, Cyjan, Black. Kolejne nakładanie się kolorów drukowanych w różnych wartościach tonalnych sprawia, że można uzyskać szeroką gamę barw. Farby (atramenty) CMYK są półtransparentne. Kiedy na raster C zostanie położony raster M to będzie widoczna barwa wypadkowa.
 
* [[Barwa biała|Biały]] – pod pojęciem bieli rozumie się brak wszystkich składowych, a w domyśle jest to biel podłoża. Często dla uzyskania bieli (druk na przezroczystych foliach, papierach metalizowanych, podłożach nie-białych) używa się bieli kryjącej – poddruk bielą kryjącą
* [[Barwa żółta|Żółty]] – dla uzyskania idealnej pełnej nasyconej żółcieni trzeba dodać do 100% Y także kilka procent M
* [[Barwa czerwona|Czerwony]] – teoretycznie jest to 100%q kolorów: Y i M – jest to rzeczywiście neutralna czerwień w tonach średnich
* [[Barwa zielona|Zielony]] – teoretycznie jest to 100% kolorów: Y i C – jest to zieleń bez żadnych odcieni, ale jednak wyraźnie ciemna, dla jej rozjaśnienia trzeba zdjąć trochę więcej C niż Y
* [[Barwa niebieska|Niebieski]] – teoretycznie jest to 100% kolorów: C i M – kolor taki ma jednak niewielki odcień fioletowy, dla uzyskania jaśniejszego i bardziej neutralnego niebieskiego oprócz zdjęcia obu składowych dodaje się też K
Ogólnie mówiąc – nie istnieje jednolity system definiowania kolorów z natury za pośrednictwem kolorów CMYK. Można dokonywać tylko ogólnych uproszczeń. Pewnego zakresu odcieni nie da się w ogóle uzyskać z powodów technologicznych, a pozostałe kolory muszą być definiowane składowymi CMYK z uwzględnieniem wielu czynników jak: biel podłoża, wsiąkliwość farby, czy cechy farb konkretnego producenta, aczkolwiek na świecie mamy kilka standardów – np. w Europie dominuje Euroscala, w Ameryce SWOP.
 
== Drukowanie farbami procesowymi – problem kolorówkoloruw ==
Tak jak za pomocą farb CMY nie można uzyskać koloru czarnego i dlatego powstał CMYK, tak również nie wszystkie barwy można uzyskać przez "składanie" ze sobą, w różnych proporcjach, [[farby procesowe|farb procesowych]]. Problem ten rozwiązuje się w praktyce przez zastąpienie farb procesowych farbą dającą żądany efekt kolorystyczny. Farba taka (tzw. [[kolory dodatkowe|spot kolor]]) jest tworzona najczęściej przez zmieszanie kilku baz pigmentowych spośród kilkunastu najczęściej wykorzystywanych. Owe kilkanaście pigmentów daje znacznie większe możliwości tworzenia kolorów niż nakładanie na siebie czterech barw procesowych. Tworzenie farb o kolorach specjalnych, jak i ich stosowanie, jest kłopotliwe dla [[drukarnia|drukarni]]. Jednym ze sposobów ograniczenia potrzeby stosowania farb mieszanych jest zwiększenie liczby kolorów procesowych z czterech do sześciu ([[Hexachrome|model heksachromatyczny]]), stąd też powstały sześciokolorowe maszyny drukarskie redukujące konieczność używania farb mieszanych i podnoszące jakość wydrukowanej barwy przy użyciu jedynie farb procesowych.
 
Anonimowy użytkownik