Milan Šufflay: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 15 bajtów ,  4 lata temu
(→‎Bibliografia: zbyt ogólna kat.)
W 1924 wszedł w skład władz prawicowej [[Partia Prawa (Chorwacja)|Czystej Partii Prawa]], która nie odgrywała większej roli na scenie politycznej Królestwa SHS. W tym samym czasie, działając na prośbę rządu Albanii i Austriackiej Akademii Nauk, Šufflay kontynuował prace nad 3 tomem ''Codex Albanicus'', będącego zbiorem dokumentów poświęconych średniowiecznym dziejom Albanii.
 
W latach 20. kilkakrotnie otrzymywał listy, w których grożono mu śmiercią. W 1928 po zamordowaniu [[Stjepan Radić|Stjepana Radicia]] Šufflay napisał książkę ''Chorwacja w świetle światowej historii i polityki'', w której stwierdzał, że naród chorwacki cierpi pod władzą jugosłowiańską i musi się od niej uwolnić. Ponadto uznawał rzekę [[Drina|Drinę]], jako granicę pomiędzy cywilizacją Wschodu i Zachodu. Wściekłość serbskich środowisk nacjonalistycznych wywoływały także poglądy Šufflaya w kwestii Albańczyków, którzy w jego opinii mieli pochodzić od [[Ilirowie|Ilirów]], a więc mieszkać na obszarze bałkańskim znacznie wcześniej niż [[Serbowie]] i [[Chorwaci]]. 18 lutego 1931, kiedy wrócił do swojego domu w [[Zagrzeb]]iu został zaatakowany przez dwóch agentów policji. Napastnicy roztrzaskali młotem głowę Šufflaya, a następnie splądrowali dom i zabrali rękopis ''Codex Albanicus''. Atak okazał się śmiertelny, Milan Šufflay zmarł dzień później. Władze nie zdecydowały się podjąć śledztwa w sprawie zabójstwa. Najbardziej prawdopodobnymi inspiratorami zbrodni byli Nikola Jukić, członek organizacji ''Mlada Jugoslavija'' i gen. Bela Marković, serbski komendant garnizonu zagrzebskiego<ref>Philip J. Cohen, David Riesman, Serbia's Secret War: Propaganda and the Deceit of History, Texas A&M University Press, 1996, s.10</ref>.
 
W sprawie Šufflaya wystąpili [[Albert Einstein]] i [[Heinrich Mann|Henryk Mann]], którzy skierowali list do Międzynarodowej Ligi Praw Człowieka w Paryżu domagając się ochrony naukowców chorwackich przed działaniami reżimu jugosłowiańskiego.
107

edycji