Carl Samuel Freund: Różnice pomiędzy wersjami

m
Bot poprawia nazwę sekcji; zmiany kosmetyczne
m (MalarzBOT: regeneracja szablonu {{Biogram infobox}})
m (Bot poprawia nazwę sekcji; zmiany kosmetyczne)
'''Carl Samuel Freund''' (ur. 15 lipca 1862 we [[Wrocław]]iu, zm. 3 czerwca 1932 we Wrocławiu) – [[Niemcy|niemiecki]] lekarz [[neurologia|neurolog]] i [[psychiatria|psychiatra]], [[tajny radca]] sanitarny, prymariusz przytułku Claassena we Wrocławiu (''Claassenschen Siechenhaus'').
 
== BiografiaŻyciorys ==
Urodził się w rodzinie wrocławskiego kupca. Studiował medycynę na [[Uniwersytet Wrocławski|Uniwersytecie we Wrocławiu]] i [[Uniwersytet w Zurychu|Uniwersytecie w Zurychu]]<ref>[http://www.matrikel.uzh.ch/active/static/6473.htm Die Matrikeledition der Universität Zürich]</ref>. Tytuł doktora medycyny otrzymał po przedstawieniu dysertacji ''Ueber Knochenentzündungen in der Reconvalescenz von Typhus abdominalis'' we Wrocławiu w 1885 roku. Następnie był asystentem w [[Klinika Psychiatrii we Wrocławiu|Klinice Psychiatrycznej]] [[Wojewódzki Szpital im. Józefa Babińskiego we Wrocławiu|Szpitala Wszystkich Świętych]] u [[Carl Wernicke|Carla Wernickego]]<ref>{{cytuj pismo|autor=Wernicke|tytuł=Die psychiatrische Klinik und Poliklinik für Nervenkrankheiten|czasopismo=Chronik der königlichen Universität zu Breslau für das Rechnungsjahr 1889/90|rok=1890 |strony=42}}</ref>. Przez pewien czas był asystentem w przytułku w [[Kolonia (Niemcy)|Kolonii]] u [[Otto Michael Ludwig Leichtenstern|Ottona Leichtensterna]], uczył się też u [[Carl Weigert|Weigerta]] we [[Frankfurt nad Menem|Frankfurcie nad Menem]], w semestrze zimowym 1884/1885 roku pracował w [[Berlin|berlińskiej]] klinice psychiatrycznej szpitala [[Charité]] u [[Carl Friedrich Otto Westphal|Carla Westphala]], a potem przez kilka miesięcy u [[Jean-Martin Charcot|Charcota]] w [[Paryż]]u.
 
Był przewodniczącym Breslauer psychiatrisch-neurologische Vereinigung<ref>Berliner klinische Wochenschrift 49, 1912.</ref>. Należał do [[Deutsche Gesellschaft für Neurologie|Gesellschaft Deutscher Nervenärzte]]. Żonaty z Paulą Haber, kuzynką [[Fritz Haber|Fritza Habera]]. Ich córką była Elisabeth Freund (1898–1982)<ref>{{cytuj książkę|autor=Elizabeth Freund, Carola Sachse|tytuł=Als Zwangsarbeiterin 1941 in Berlin: die Aufzeichnungen der Volkswirtin Elisabeth Freund|wydawca=Akademie|rok=1996|strony=13|język=de}}</ref>. Mieszkał przy Gartenstraße 49<ref>{{cytuj pismo|tytuł=Mitglieder|czasopismo=Verhandlung der Gesellschaft Deutscher Nervenärzte|wolumin=3/4|strony=IV|rok=1909/1910}}</ref>.
 
== Dorobek naukowy ==
23 lutego 1888 na spotkaniu Towarzystwa Psychiatrów Wschodnich Niemiec (Verein ostdeutscher Irrenärzte) we Wrocławiu Freund przedstawił opis pacjenta z prawostronnym jednoimiennym niedowidzeniem połowiczym, który nie potrafił nazwać widzianych przedmiotów. Nazwał zaburzenie [[afazja|afazją wzrokową]] i zaproponował model, w którym przyczyną byłoby uszkodzenie kory ciemieniowo-potylicznej powodujące prawostronne [[niedowidzenie połowicze]] oraz przerwanie szlaku łączącego ośrodek wzrokowy prawej półkuli z ośrodkiem mowy półkuli lewej<ref>{{cytuj pismo|autor=Freund CS, Beaton A, Davidoff J, Erstfeld U|tytuł=On Optic Aphasia and Visual Agnosia|czasopismo=Cognitive Neuropsychology|wolumin=8|numer=1|strony=21–38|rok=1991|doi=10.1080/02643299108253365}}</ref>. Opis przypadku ukazał się najpierw w formie krótkiego streszczenia referatu, szersze doniesienie datowane jest na 1889 rok.
 
W 1899 wspólnie z Sachsem opublikował monografię poświęconą pourazowym schorzeniom ośrodkowego układu nerwowego<ref>{{cytuj książkę|autor=Sachs H, Freund CS|tytuł=Die Erkrankungen des Nervensystems nach Unfällen: mit besonderer Berücksichtigung der Untersuchung und Begutachtung|wydawca=Fischer|rok=1899}}</ref>. Liczne prace poświęcił zaburzeniom pozapiramidowym. Wspólnie z Vogt opublikował opis [[Stan marmurkowaty|stanu marmurkowatego]], razem z Bielschowskym badał zmiany [[prążkowie|prążkowia]] w przebiegu [[stwardnienie guzowate|stwardnienia guzowatego]].
 
== Freund i Freud ==
Ze względu na podobieństwo nazwiska był często mylony z [[Sigmund Freud|Sigmundem Freudem]]<ref>{{cytuj książkę|autor=Francis George Gosling|tytuł=Before Freud: neurasthenia and the American medical community, 1870-1910|wydawca=University of Illinois Press|rok=1987|strony=128|język=en}}</ref><ref>Nathan G. Hale: ''Freud in America, Vol. 1''. Oxford University Press, 1995 s. 183</ref>. We wrześniu 1894 roku obaj uczestniczyli w 66. Spotkaniu Niemieckich Przyrodników i Lekarzy w Wiedniu (''66. Versammlung deutscher Naturforscher und Ärzte in Wien''), na pamiątkowym zdjęciu stali obok siebie<ref>{{cytuj pismo|autor=Molnar M|tytuł=Mysteries of Nature|czasopismo=Psychoanalysis and History|wolumin=13|strony=39-67|rok=2011|doi=10.3366/pah.2011.0004}}</ref>. Freund, podobnie jak Freud, zajmował się w latach 80. i 90. XIX wieku tematyką afazji i [[histeria|histerii]]. W liście do [[Wilhelm Fliess|Wilhelma Fliessa]] w listopadzie 1895 Freud określił prace uczniów Wernickego, Sachsa i Freunda, jako „bzdurne”, i zarzucił Freundowi [[plagiat]]<ref>[http://www.pep-web.org/document.php?id=zbk.042.0152a Letter from Freud to Fliess, November 29, 1895]. W: Jeffrey Moussaieff Masson (ed.): ''The Complete Letters of Sigmund Freud to Wilhelm Fliess, 1887–1904''. Belknap Press of Harvard University Press, 1985 s. 152.</ref>. Odnosił się do dwóch prac Freunda (jednej napisanej wspólnie z Sachsem) na temat histerii i swojego artykułu z „Archives de Neurologie”<ref>Freund CS. Über psychische Lähmungen. Neurologisches Centralblatt 14 (21), ss. 938-946, 1895</ref><ref>Freud S. ''Quelques considerations pour une etude comparative des paralysies motrices organiques et hysteriques''. Archives de Neurologie 25, ss. 29-43, 1893</ref>. Oskarżenie zostało powtórzone w biografii Freuda autorstwa [[Ernest Jones|Ernesta Jonesa]]<ref>{{cytuj książkę|autor=Jones E|tytuł=The life and work of Sigmund Freud|miejsce= New York|wydawca=Basic Books|rok=1953|strony=234}}</ref>. [[Henri Ellenberger]] uznał je za pozbawione podstaw<ref>Henri F. Ellenberger: ''The discovery of the unconscious: the history and evolution of dynamic psychiatry''. Basic Books, 1981 s. 555</ref>.
 
* ''Kurze Demonstration von 3 Mitgliedern der Huntington-Choreafamilie Buchelt''. Klinische Wochenschrift 6, s. 2063, 1927 {{doi|10.1007/BF01715448}}
* ''Fall von pyramidaler und extrapyramidaler Erkrankung''. Klinische Wochenschrift 6, s. 2063, 1927 {{doi|10.1007/BF01715448}}
* Freund CS, Rotter R. ''Über extrapyramidale Erkrankungen des höheren Alters mit einem Beitrag zur Pathogenese seniler Parenchymveränderungen''. Zeitschrift für die gesamte Neurologie und Psychiatrie 115 (1), ss. 198-271, 1928 {{doi|10.1007/BF02863776}}
* ''Ueber den Nutzen der frühzeitigen Ohrenuntersuchung bei Unfallverletzten. Nach nervenärztlichen Erfahrungen''. Internationales Zentralblatt für Ohrenheilkunde und Rhino-Laryngologie 33, ss. 218-222, 1930
 
[[Kategoria:Niemieccy neurolodzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1862]]
[[kategoriaKategoria:Zmarli w 1932]]
2 624 435

edycji