Otwórz menu główne

Zmiany

m
delikatnie mówiąc, niefortunne sformułowanie...
wyniosły ok. 44%. Nie są to jednak dokładne ustalenia strat niemieckich, gdyż jednostki SS, jako najbardziej fanatyczne, rozmieszczane były na odcinkach, gdzie spodziewano się szczególnie trudnych walk. Ogólny bilans strat niemieckich szacowany jest na ok. 10 tys. do 12 tys. straconych żołnierzy.
 
Po klęsce Niemców [[Bitwa stalingradzka|pod Stalingradem]] sukces [[Erich von Manstein|von Mansteina]] stabilizujący sytuację na froncie należy uznać za jedno z największych osiągnięć dowódczych [[II wojna światowa|II wojny światowej]]. Wykonał on jeden z najtrudniejszych manewrów wojskowych, a następnie przypuścił zmasowany kontratak i wykorzystując miejscową przewagę pancerną (niedawno wprowadzone do jednostek bojowych ciężkie czołgi [[Panzerkampfwagen VI Tiger|PzKpfw VI Tiger]] okazały się równorzędnymitrudnymi przeciwnikami dla radzieckich [[T-34]] co miało demoralizujący wpływ na Armię Czerwoną) i lotniczą, zadał wielkie straty dużo liczniejszemu przeciwnikowi.
 
Jednak pomimo wygrania bitwy, Niemcy nie mogli tak szybko, jak Rosjanie, uzupełnić strat, a w miarę upływającego czasu przewaga w postaci żołnierzy i materiałów przechylała się coraz bardziej na stronę radziecką. Po bitwie o Charków Niemcy mogli liczyć co najwyżej na zastój na froncie, ale żeby osiągnąć coś więcej, potrzebowali kolejnego zdecydowanego zwycięstwa. Kolejna próba, [[Bitwa na Łuku Kurskim|pod Kurskiem]], zakończyła się jednak klęską wojsk niemieckich i umożliwiła Rosjanom przejęcie inicjatywy, której nie oddali już do końca wojny.
 
{{Przypisy}}