Otwórz menu główne

Zmiany

źródła/przypisy, linki zewnętrzne
Najstarsza zachowana pieczęć z Nałęczem (nieznanego właściciela) pochodzi z [[1293]] roku<ref name="Znamierowski">{{Cytuj książkę | nazwisko= Znamierowski | imię=Alfred | autor link=Alfred Znamierowski | tytuł= Herbarz rodowy |strony=134 | data= 2004| wydawca= Świat Książki| miejsce= Warszawa| isbn= 83-7391-166-9}}</ref>. Kolejne, młodsze pieczęcie pochodzą m.in.: z 1343 (Tomisława z Szamotuł i Piotrowa, [[kasztelan]]a [[gniezno|gnieźnieńskiego]] – chusta jest tu niezwiązana), 1382 (Sędziwoja wojewody kaliskiego), 1383 (Sędziwoja Świdawy z Galew i z Żydowa, Mikołaja z Pierska (wtedy pisanego jako "Pietersko") sędziego kaliskiego i Jana z Czarnkowa sędziego poznańskiego), 1387 (Tomisława kasztelana żońskiego), 1389 (biskupa poznańskiego Dobrogosta z Nowego Dworu), 1399 (sędziego Mikołaja i arcybiskupa Dobrogosta z Nowego Dworu), 1403 (Sędziwoja z Ostroroga – chusta niezwiązana, klejnot), 1412 (Sędziwoja Ostroroga), 1419 (Wojciecha z Małej "Malskiego" – z klejnotem), 1430 (Jana de Lanszenicze i Dobrogosta z Szamotuł), 1433 (Wincentego z Szamotuł – chusta niezwiązana, także klejnot i Niemierzy z Przewieczerzyna), 1439 (Stanisława z Ostroroga – chusta niezwiązana), 1451 (Wojciecha z Małej "Malskiego"), 1473 (Piotra Świdwy Szamotulskego)<ref name="Piekosinski">{{cytuj książkę |autor=Franciszek Piekosiński| tytuł =Heraldyka polska wieków średnich| wydawca = Akademia Umiejętności | miejsce =Kraków | rok =1899 | strony =101-103 | isbn =}}</ref>.
 
Najwcześniejsze polskie źródło heraldyczne wymieniające herb to datowane na lata 1464–1480 [[Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae]] polskiego historyka [[Jan Długosz|Jana Długosza]]. Zapisuje on informacje o herbie wśród 71 najstarszych polskich herbów szlacheckich we fragmencie: "Nalancz fasciam albam in circulum in superiori parte et in medio in iuncturam constrictam et contortam et in fine retortam in campo rubeo portat. Ex Polonica gente ducens genus, quod et ipsum nomen Naląncz, in Polonico arcum signans, demonstrat, insigne enim id ad instar arcus videtur formatum."{{odn|Celichowski|1885}}. Nałęcz jest także jednym z kilku herbów polskich zamieszczonych w zachodnich rolach herbowych.
Nałęcz jest jednym z kilku herbów polskich zamieszczonych w zachodnich rolach herbowych.
 
''Armorial Bellenville'' z lat ([[1360]]-[[1400]]) podaje herb barwny, z klejnotem – rogami jelenimi, które są jednak srebrne i mają zatknięte chorągiewki na rosochach. Herbarz przytacza też labry. Flamandzki [[Herbarz Geldrii|''Herbarz Gelre'']] z lat ([[1370]]-[[1395]]) podaje herb w zasadzie identyczny. ''Herbarz Złotego Runa'' (około [[1433]]-[[1435]]) zamieszcza barwny herb, ale bez klejnotu, rysunek jest bardziej szczegółowy, przypomina teraz chustę, a nie powrósło. ''Codex Bergshammer'' (XV w.) podaje barwy herbu i jego klejnot, ale rogi są czarne. W herbarzu tym pojawił się również niemal identyczny herb, z godłem złotym. Jedna z dwóch chorągwi Nałęczytów, wystawiona pod Grunwaldem, miała również godło złote. [[Andrzej Kulikowski]] twierdzi, że takie zróżnicowanie barwy miało oznaczać podział rodu na dwie linie<ref>{{cytuj książkę |autor=Andrzej Kulikowski| tytuł =Wielki herbarz rodów polskich| wydawca = | miejsce = Warszawa | rok =2005 | strony =248-250 | isbn =}}</ref>. Ponadto, herb przytacza też ''Armorial Lyncenich'' (XV w.) – bez klejnotu. Godło w powyższych opracowaniach ma postać średniowieczną – z chustą niezwiązaną<ref name="Szymański1">{{cytuj książkę |autor=Józef Szymański| tytuł =Herbarz średniowiecznego rycerstwa polskiego | wydawca =PWN | miejsce =Warszawa | rok =1993 | strony =192-195 | isbn = 83-01-09797-3}}</ref>.
 
== Bibliografia ==
*{{Cytuj książkę | nazwisko = Celichowski| imię = Zygmunt| tytuł = Jan Długosz, "Insignia seu clenodia regis et regni Poloniae.Z kodeksu kórnickiego." | data = 1885| wydawca = Zygmunt Celichowski| miejsce = Poznań|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Ostrowski | imię= Juliusz Karol | autor link=Juliusz Karol Ostrowski | tytuł= Księga herbowa rodów polskich| tom= 1-2 | strony=| data= 1897| wydawca= Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza| miejsce= Warszawa| isbn=}}
* {{Cytuj książkę | autor=Adam Boniecki | tytuł= Herbarz polski |strony=|tom= | data= 1899| wydawca= skł. gł. Gebethner i Wolff| miejsce= Warszawa| isbn=}}
31 533

edycje