Otwórz menu główne

Zmiany

m
|od = 11 października 1832 (1)<br />12 maja 1839 (2)<br />29 października 1840 (3)
|do = 18 lipca 1834 (1)<br />1 marca 1840 (2)<br />19 września 1847 (3)
|poprzednik = [[Casimir Pierre Périer]] (1)<br />[[Louis-Mathieu Molé]] (2)<br />[[Adolphe Thiers|Louis Adolphe Thiers]] (3)
|następca = [[Étienne Maurice Gérard]] (1)<br />[[Adolphe Thiers|Louis Adolphe Thiers]] (2)<br />[[François Guizot]] (3)
|commons = Category:Nicolas Jean-de-Dieu Soult
}}
Soult, odmiennie od większości napoleońskich dowódców, nie zakończył kariery wraz z ostatecznym upadkiem Napoleona. Wprawdzie został skazany na wygnanie, przebywał wtedy w Düsseldorfie, ale ułaskawienie nastąpiło już w 1819 roku. Starając się o łaski Ludwika XVIII napisał memoriał, w którym skarżył się, że całe życie był prześladowany przez Bonapartego. Były czeladnik piekarski miał pewnie na myśli swoje niechciane księstwo Dalmacji. Do aktywnego życia publicznego wrócił po [[Rewolucja lipcowa we Francji|rewolucji lipcowej]] 1830 roku. [[Ludwik Filip I]] aż trzykrotnie (1832-1834 i 1839-1847 z krótką przerwą w 1840) powierzał kierownictwo [[Rząd (prawo)|rządem]] popularnemu w społeczeństwie weteranowi. Przewodniczenie rządowi łączył zazwyczaj ze stanowiskiem ministra wojny. W 1847 roku został mianowany czwartym w historii Francji naczelnym marszałkiem.
 
W 1848 roku Soult opowiedział się za [[II Republika Francuska|republiką]]. Odsunął się ze względu na wiek od życia publicznego, przebywając stale w swym pałacu w Soultbergu. Dla Francuzów był żywą legendą, uosobieniem narodowej chwały. Dożywał swych dni wśród ukochanych, zebranych w całej Europie skarbów sztuki. Ulubiony obraz ''Wniebowzięcie Panny Marii'' odsłaniano tylko w obecności jego lub kustosza [[Luwr]]u. Czując zbliżającą się śmierć, zbudował w rodzinnej miejscowości, której nazwę zmieniono na Saint-Amans-Soult, grobowiec ozdobiony brązowymi płaskorzeźbami z wystawionej przez siebie kiedyś za pieniądze żołnierzy kolumny Wielkiej Armii w [[Boulogne-sur-Mer|Boulogne]]. Tym razem musiał za nie zapłacić handlarzowi dzieł sztuki. Zmarł 26 listopada 1851 roku.
 
Spisał pamiętniki, które ukazały się po jego śmierci w trzech tomach, pod nazwą ''Mémoires'' w 1854 roku.