Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 520 bajtów, 2 lata temu
m
Wycofano edycje użytkownika 83.10.4.95 (dyskusja). Autor przywróconej wersji to Buldożer.
== Mennice w średniowieczu ==
[[Plik:Mittelalterliche Werkstatt.jpg|thumb|300px| ]]
Typowa [[średniowiecze|średniowieczna]] mennica była zespołem paru budynków, zwykle osadzonym w miejscu dobrze chronionym ze względu na ilość przetrzymywanego tam [[kruszce|kruszcu]]. W budynkach trzymano narzędzia służące do przetopu kruszcu, formowania krążków (względnie „płacideł” innego kształtu) czy obrabiania ich. W zależności od swej wielkości mennica mogła posiadać jeden lub więcej tzw. warsztatów menniczych, z których każdy był samowystarczalny w procesie produkcji monet.
 
Pracą mennicy kierował mincmistrz, który był także często jej dzierżawcą. Ponadto pracowało w niej do kilkudziesięciu [[mincerz]]y, którzy zajmowali się poszczególnymi etapami wyrobu monet, takimi jak: oczyszczanie metalu, odlewanie blach, wybijanie bądź wycinanie krążków (czasem też oklepywanie ich krawędzi młotkiem), wreszcie wybijanie wyobrażeń za pomocą stempli, uprzednio rytowanych przez wyspecjalizowanych w tym rzemieślników. Nad jakością merytoryczną przekazów umieszczanych na stemplach czuwał tzw. pisarz (w Polsce na stałe w mennicy od czasów [[Bolesław IV Kędzierzawy|Bolesława Kędzierzawego]]).
 
Do kompetencji mincmistrza mennicy książęcej lub królewskiej w zależności od umowy z władcą mogło także należeć osobiste kierowanie operacją ''renovatio monetamonetae'' (patrz: [[numizmatyka]]), a nawet zdobywanie kruszcu na potrzeby mennicy.
 
W okresie średniowiecza powszechnym zjawiskiem były prywatne mennice bijące monetę fałszywą.