Andrew Jackson: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  3 lata temu
lit.
(żołnierz infobox)
(lit.)
Największym kryzysem wewnętrznym pierwszej kadencji prezydenta była ustawa z 1828 roku, zwana „cłem odrazy”, która zakładała ochronę interesów stanów północnych i z tego powodu była ostro krytykowana na Południu{{r|Pastusiak180}}. W 1832 ratyfikowano podobną ustawę, na co [[Karolina Południowa]] zareagowała groźbą odstąpienia od Unii{{r|Pastusiak180}}. Jackson był zdecydowanym zwolennikiem utrzymania jedności kraju, dlatego 4 grudnia 1832 roku poszedł na ustępstwa i obniżył taryfy celne, jednocześnie zaznaczając, że jakakolwiek próba [[Secesja (politologia)|secesji]] będzie równoznaczna z wypowiedzeniem wojny{{r|Pastusiak180}}. Poprosił także Senat o zgodę na użycie rozwiązań militarnych w przypadku odłączenia Karoliny Południowej od Unii, do czego jednak nie doszło{{r|Pastusiak180}}. Jego głównym politycznym przeciwnikiem w tym sporze był wiceprezydent John Calhoun, którego Jackson uznał za zdrajcę i nie desygnował go na dotychczasową funkcję w wyborach w 1832{{r|Pastusiak181}}
 
W 1830 roku przyjęto ustawę „Indian Removal Act of 1830”, według której w stanach południowych można było zwrócić się do Indian o przeniesienie i zakup ich ziemi{{r|Pastusiak181}}. W praktyce, gabinet prezydenta nie respektował tego prawa i nakazywał przesiedlić Indian, nawet jeśli mieli oni korzystny dla siebie wyrok sądu{{r|Pastusiak182}}. Indianie z plemion Creek i Sauk zostali w 1832 wypędzeni siłą za rzekę [[Missisipi (rzeka)|Missisipi]], natomiast plemiona [[Czoktawowie|Czoktawów]] i [[Czikasawowie|Czikasawów]] przesiedlono na zachód oddo [[Oklahoma|Oklahomy]] ([[Szlak Łez]]){{r|Pastusiak182}}.
 
W [[wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1832 roku|wyborach prezydenckich w 1832 roku]], Jackson wystartował z [[Martin Van Buren|Martinem Van Burenem]] (Partia Demokratyczna), przeciwko duetowi Henry Clay i [[John Sergeant]] (Narodowa Partia Republikańska){{r|Pastusiak181}}. Były to pierwsze wybory, w których kandydaci zostali wybrani na konwencjach partyjnych{{r|Pastusiak181}}. Ubiegający się o reelekcję prezydent zwyciężył w głosowaniu powszechnym i uzyskał 219 głosów w Kolegium Elektorskim wobec 49 głosów dla Claya{{r|Pastusiak181}}. Został zaprzysiężony na prezydenta przez [[Prezesi Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych|prezesa Sądu Najwyższego]] [[John Marshall (prawnik)|Johna Marshalla]]{{r|Pastusiak181}}.
Anonimowy użytkownik