Die Toten Hosen: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 334 bajty ,  3 lata temu
WP:SK+ToS+Bn+mSI, usunięcie zbędnych linków do dat, drobne redakcyjne, drobne techniczne, drobne merytoryczne
m (zamieniam magiczny ISBN na szablon)
(WP:SK+ToS+Bn+mSI, usunięcie zbędnych linków do dat, drobne redakcyjne, drobne techniczne, drobne merytoryczne)
{{Zespół muzyczny infobox
|nazwa = Die Toten Hosen
|zdjęcie =
|opis zdjęcia =
|inne nazwy =
|rok założenia = [[1982]]
|rok rozwiązania =
|pochodzenie = {{Państwo|DEU}}
|gatunek = [[Punk|punk rock]], [[rock]]
|aktywność =
|wytwórnia płytowa =
|powiązania =
|skład = [[Campino]] (Andreas Frege)<br />[[Andreas Meurer|Andi]] (Andreas Meurer)<br />[[Michael Breitkopf|Breiti]] (Michael Breitkopf)<br />[[Andreas von Holst|Kuddel]] (Andreas von Holst)<br />[[Stephen George Ritchie|Vom]] (Stephen George Ritchie)
|byli członkowie = [[Walter November]] (Walter Hartung)<br />[[Trini Trimpop]] (Klaus-Dieter Trimpop)<br />[[Jakob Keusen]]<br />[[Wölli]] (Wolfgang Rohde) zm. 2016
|współpracownicy =
|instrumentarium =
|odznaczenia =
|commons = Die Toten Hosen
|wikicytaty =
|www = http://www.dietotenhosen.de/
}}
'''Die Toten Hosen''' ([[język niemiecki|niem.]] dosłownie: ''martwe spodnie'', [[idiom]] oznaczający ''[[impotencja|impotenta]]'' lub ''flaki z olejem'') – niemiecki zespół [[punk]]rockowy, występujący również w kilku albumach pod pseudonimem ''Die Roten Rosen''. Początkowo muzykę zespołu, zgodnie z ideologią ruchu punkrockowego, cechowała prostota melodii, słów i aranżacji oraz brak wirtuozerii w wykonaniu. Liderem i wokalistą zespołu jest pół Niemiec, pół Anglik o pseudonimie ''[[Campino]]'' (pseudonim pochodzi od nazwy cukierków śmietankowo-owocowych). Jeden z ich przebojów – ''Alles aus Liebe'' – zyskał w Polsce dużą popularność w wykonaniu zespołu [[Ich Troje]] (''A wszystko to...''). W 1988 dużą popularność w Polsce zdobyła ich piosenka "Armee„Armee der Verlierer"Verlierer” – w wykonaniu zespołu [[Kobranocka]] („[[I nikomu nie wolno się z tego śmiać]]”).
 
== Skład zespołu ==
=== Aktualny ===
* '''[[Campino]]''', właściwie ''[[Campino|Andreas Frege]]'' (ur. 22 czerwca 1962 w [[Mettmann]]), wokal
* '''Andi''' właściwie ''Andreas Meurer'' (ur. 24 lipca 1962 w [[Essen]]), gitara basowa
* '''Breiti''', właściwie ''Michael Breitkopf'' (ur. 6 lutego 1964 w [[Düsseldorf]]ie), gitara
 
=== Pozostali członkowie ===
* '''Wölli''' zm. 2016 (Wolfgang Rohde, perkusja 1986–1999) - odszedł z powodu kłopotów zdrowotnych (problemy z kręgosłupem). Uchodził on jednak za szóstego członka zespołu i udzielał się przy pisaniu tekstów itp. Poza tym od paru lat organizował w [[Meerbusch]] festiwal "Rock„Rock am Turm"Turm”, gdzie prezentują się młode, obiecujące zespoły. Od czasu do czasu grał gościnnie na perkusji, ostatnio na [[Rock am Ring]] 2004. Zmarł 25 kwietnia 2016 roku.
* '''Jakob''' (Jakob Keusen, perkusja 1986) - zamordowany w 1989 roku<ref>[http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-13501526.html Wenn Sie das noch mal machen!] {{lang|de}}.</ref>.
* '''Trini''' (Klaus-Dieter Trimpop, perkusja 1982–1985) - odszedł w 1985 roku, ale powrócił jako menedżer zespołu.
* '''Walter''' (Walter November, gitara 1982) - odszedł z zespołu z powodu problemów z narkotykami<ref>[http://www.taz.de/30-Jahre-Die-Toten-Hosen/!91182/ 30 Jahre Die Toten Hosen] {{lang|de}}.</ref>.
 
== Historia zespołu ==
=== 1982 do 1987: Lata początkowe ===
Zespół "Die„Die totenToten Hosen"Hosen” powstał w 1982 roku w [[Düsseldorf]]ie (Ratinger Hof). Zespół w pierwotnym składzie tworzyli: [[Campino]], [[Andreas von Holst]], [[Andreas Meurer]], [[Michael Breitkopf]], [[Trini Trimpop]] oraz [[Walter November]]. Zespół był kontynuacją formacji "ZK"„ZK”, której wywodzili się Campino oraz Andreas von Holst. Swój debiut koncertowy grupa miała w [[Wielkanoc]] 1982 roku w [[Brema|bremeńskim]] pubie "Schlachthof"„Schlachthof”. W tym samym roku zespół wydał swój pierwszy utwór - "Wir„Wir sind bereit"bereit”, a krótko po tym ukazał się utwór "Reisefieber"„Reisefieber”. Wskutek problemów narkotykowych, w 1983 roku niespodziewanie zespół opuścił Walter November. Trzecim singlem wydanym przez zespół był "Eisgekühlter„Eisgekühlter Bommerlunder"Bommerlunder” (utwór również w polskiej wersji jako ''Zamrożona Wyborowa'', wydany w 2010 roku, również przez Die Toten Hosen). Utwór przyniósł grupie znaczny rozgłos. W 1983 roku ukazał się pierwszy album ''[[Opel-Gang]]'' z ich logiem - trupią czaszką ([[Totenkopf]]).
 
Z końcem tego samego roku, Die Toten Hosen, mający już kontrakt od lipca 1983 z wytwórnią płytową [[EMI]], wraz z [[Nowy Jork|nowojorskim]] [[rap]]perem [[Fab Five Freddy]]m nagrali [[Hip-hop|hiphopową]] wersję singla Bommerlunder, wydaną pt. ''Hip Hop Bommi Bop'' jako bożonarodzeniowy singiel. W 1984 roku zostali zaproszeni przez stację telewizyjną [[BBC]] do programu ''John Peel Show''. Z powodu wysokich kosztów podróży doszło do sporu z EMI i ostatecznie zespół zerwał kontrakt, przenosząc się do [[Virgin Records]]. Spór z wytwórnią odżył w 1984 roku, kiedy ukazał się ich drugi album ''[[Unter falscher Flagge]]''. Powodem miała być okładka, na której widniała karykatura - szkielet psa siedzącego obok gramofonu, nawiązująca do znaku firmowego EMI. Wytwórnia wniosła sprawę do [[sąd]]u, wskutek czego wygląd okładki uległ zmianie. Na okładce pojawił się sztandar z piracką flagą, na której pojawiło się po raz pierwszy logo szkieletu orła (''Knochenadler''). Logo to jest używane przez zespół do dzisiaj.
[[Plik:DieTotenHosen06-800.jpg|thumb|Wolfgang Rohde 1987]]
Na początku 1985 roku Die Toten Hosen odbyli trasę po [[Francja|Francji]], a jesienią po [[Węgry|Węgrzech]] i [[Polska|Polsce]]. Pod koniec roku Trini Trimpop zrezygnował z bycia perkusistą i do 1992 przejął funkcję menedżera zespołu. Nowym perkusistą był chwilowo Jakob Keusen, którego w styczniu 1986 zastąpił [[Wolfgang Rohde]]. Pierwszy koncert Rhode w roli perkusisty był zarazem pierwszym koncertem Die Toten Hosen przed dużą publicznością. Razem z Herbertem Grönemeyerem, Udo Lindenbergiem, Mariusem Müller-Westernhagenem, [[BAP]], [[Rodgau Monotones]] i innymi wystąpili w lipcu 1986 roku na festiwalu Anti-WAAhnsinns pod [[Wackersdorf]]em, by zaprotestować przeciwko budowie tamtejszej rafinerii. W tym samym roku DTHDie Toten Hosen wydali trzeci album studyjny ''[[Damenwahl]]''. W czasie trasy koncertowej promującej ten album, sponsorowanej przez północnoniemieckie przedsiębiorstwo Fromms, z ich inicjatywy rozdawano w wielkich ilościach prezerwatywy. W 1987 roku zespół odniósł sukces wydając płytę winylową ''[[Never Mind the Hosen, Here's Die Roten Rosen]]'', występując jednocześnie pod pseudonimem ''Die Roten Rosen''. Album zawierał rockowe wersje niemieckich przebojów określanych jako Deutsche-Schlager. Z końcem 1987 roku pojawił się ich pierwszy album koncertowy "[[Bis zum bitteren Ende - Die Toten Hosen Live!|Bis zum bitteren Ende]]", który jednocześnie uplasował się w Top 30 niemieckich i austriackich list.
 
=== 1988 do 1995: Zdobycie uznania i pierwsze sukcesy ===
Wydana w 1988 roku płyta ''[[Ein kleines bisschen Horrorschau]]'', w której pojawił się przebój ''Hier kommt Alex'', uchodzi za punkt przełomowy w karierze zespołu. Album składa się w większości z utworów napisanych do sztuki teatralnej Bernda Schadewalda: ''Clockwork Orange''. Sztuka powstała w oparciu o powieść „[[Mechaniczna pomarańcza (powieść)|Mechaniczna pomarańcza]]" autorstwa [[Anthony Burgess|Anthony'egoAnthony’ego Burgessa]] i filmu [[Mechaniczna pomarańcza (film)|pod tym samym tytułem]] w reżyserii [[Stanley Kubrick|Stanleya Kubricka]]. Przez pół roku występowali na scenie podkładając muzykę do sztuki w teatrze Bad Godesberg w [[Bonn]]. Jeszcze tego samego roku Die Toten Hosen wystąpili na ''Lituanika-Festival'', festiwalu odbywającym się w stolicy [[Litwa|Litwy]], [[Wilno|Wilnie]] oraz w [[Kowno|Kownie]] i zostali wybrani przez jury najlepszym zespołem całego festiwalu<ref>[[Metal Hammer]], Ausgabe 11/1988, S. 122.</ref>.
 
Tournée wiosną 1989 roku, zgromadziło wielu fanów i okazało się sukcesem, na koncercie w dortmundzkiej [[Westfalenhallen]] wyprzedano wszystkie bilety. Jednocześnie zespół wydał kasetę VHS ''[[3 Akkorde für ein Halleluja|3&nbsp;Akkorde für ein Halleluja]]'', która dokumentowała jego dotychczasową historię. W 1990 roku zostali zaproszeni do wzięcia udziału w ''[[New Music Seminar]]'' odbywającego się w Nowym Jorku<ref>[[Jürgen Seibold]], V.I.P. music: ''Die Toten Hosen''. [[Paul Zsolnay Verlag]], Wien 1992, {{ISBN|3-552-05005-1}}., Ss. 56.</ref>, a w [[Kolonia (Niemcy)|Kolonii]] wystąpili jako support przed koncertem [[The Rolling Stones]]. Latem 1990 roku wyjechali do [[Włochy|Włoch]], gdzie dla gazety [[Die Tageszeitung|Die tageszeitung]] i radia [[SDR 3]] komentowali mecze [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1990|XIV Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej]]<ref>[http://www.dietotenhosen.de/alldieganzenjahre_was_frueher_einmal_war_teil3.php taz, Ausgabe 11–30/Juni 1990 u. 2–8/Juli 1990].</ref>. Specjalnie na tę okazję wydali cover ''[[Azzurro (piosenka)|Azzurro]]'' w wersji rockowej, ze specjalnym klipem wideo, który w satyryczny sposób ukazuje zachowanie się grupki niemieckich kibiców, podróżujących na mecze mistrzostw. Jeszcze w tym samym roku wydali album ''[[Auf dem Kreuzzug in Glück]]'', który w ciągu tygodnia sprzedał się w ilościliczbie 150 tys. sztuk<ref>[http://www.dietotenhosen.de/alldieganzenjahre_was_frueher_einmal_war_browser.php?contentid=63 Frankfurter Rundschau 1990].</ref>.
 
W 1991 roku ukazał się dwupłytowy album ''[[Learning English, Lesson One]]'', który uważany jest za jeden z najlepszych albumów coverów piosenek anglojęzycznych. Album miał być ich hołdem wobec twórców oryginalnych wersji tych utworów. Nagrywanie każdego z coverów odbywało się przy obecności co najmniej jednego z autorów każdego utworu. Ta produkcja zapoczątkowała trwającą do dzisiaj współpracę z angielskim muzykiem [[T. V. Smith]]em, twórcą tekstów i byłym członkiem zespołu [[The Adverts]]. Wiosną 1992 roku zespół wyruszył w trwającą do jesieni trasę koncertową, grając koncerty pod hasłem „Ludzie''Menschen, zwierzętaTiere, sensacje"Sensationen'' (Menschen„Ludzie, Tierezwierzęta, Sensationensensacje”). Podczas trasy odwiedzili Niemcy, [[Austria|Austrię]], [[Szwajcaria|Szwajcarię]], [[Dania|Danię]], [[Anglia|Anglię]], [[Hiszpania|Hiszpanię]], Francję i po raz pierwszy [[Argentyna|Argentynę]]<ref>Bertram Job: ''Bis zum bitteren Ende … Die Toten Hosen erzählen ihre Geschichte''. Kiepenheuer & Witsch, Köln 1996, {{ISBN|3-462-02532-5}}. S. 264.</ref>. Singiel, który ukazał się w Boże Narodzenie 1992 roku - ''[[Sascha … ein aufrechter Deutscher]]'' manifestował ich krytyczne poglądy przeciwkowobec [[Skrajna prawica|ekstremizmowiekstremizmu prawicowemu]]. Dochodem uzyskanym ze sprzedaży DTH postanowiło wesprzeć „düsseldorfski apel przeciwko rasizmowi i nienawiści do obcokrajowców"obcokrajowców”. Wydawnictwo spotkało się z protestami ze strony [[Republikanie (Niemcy)|Partii Republikanów]], co jednak tylko zwiększyło jego popularność, dochody wyniosły pół miliona [[Marka niemiecka|niemieckich marek]]<ref>[[Zillo]], Ausgabe Mai 1993.</ref>.
 
W 1993 roku pojawił się album ''[[Kauf MICH!]]'', który zajął pierwsze miejsce na liście Album-Charts w Niemczech. Album porusza przede wszystkim tematykę konsumpcji, reklamy i [[ekstremizm prawicowy|prawicowego ekstremizmu]]. Latem tego samego roku wystąpili jako support dla irlandzkiego zespołu [[U2]], który odwiedził Niemcy w trakcie trasy [[Zoo TV Tour]]. Wystąpili tam przed publicznością liczącą 50 tys. osób, co widać na videoclipie do piosenki "KAUF„KAUF MICH!"<ref>DVD ''Reich & sexy II'', Kommentare der Band.</ref>. Jeszcze tego samego roku Die Toten Hosen wydali pierwszą w ich kolekcji płytę zawierającą ich dotychczasowe przeboje: ''[[Reich & sexy]]''. Międzynarodowa wersja tego wydawnictwa ukazała się w 1994 roku, wraz z albumem ''[[Love, Peace & Money]]''. W tym samym czasie na niemieckich listach przebojów znajdowały się równocześnie trzy albumy Die Toten Hosen.
 
Podczas trasy koncertowej w 1994 roku prawie zawsze zapełniali widownię do ostatniego miejsca, zarówno w kraju, jak i za granicą. W listopadzie wystąpili na czterech koncertach w [[Stany Zjednoczone|USA]] i [[Kanada|Kanadzie]] jako support przed grupą [[Green Day]]. Do kwietnia 1995 roku występowali także w audycji ''Tausend Takte Tanzmusik'', nadawanej przez [[Berlin|berlińską]] radiostację Fritz<ref>Kai Jessen: ''Die Toten Hosen – Für immer Punk!'' [[Heyne Verlag|Wilhelm Heyne Verlag]], München 1997, {{ISBN|3-453-12889-3}}, S. 97.</ref>. Z końcem roku zespół założył własną firmę JKP, przejmując na siebie wydawanie i sprzedaż płyt.
 
=== Lata 1996 do 2000: JKP – początki z własną wytwórnią płyt ===
Pierwszy album wydany przez własną wytwórnię ukazał się w 1996 i nazywał się ''[[Opium fürs Volk]]''. DTH porusza w tym albumie tematykę wiary i religii. Album ten jest ich trzecim albumem w karierze, po albumie ''Kauf MICH!'' i ''Reich & sexy'' uhonorowanym nagrodą [[platynowa płyta|platynowej płyty]] wśród niemieckojęzycznej muzyki<ref name="Gold">[http://www.musikindustrie.de/gold_platin_datenbank/#topSearch Datenbank der Musikindustrie – Suchanfrage erforderlich].</ref>. Ich przebój ''Zehn kleine Jägermeister'' jest pierwszym spośród ich utworów, który zajął pierwsze miejsce na niemieckojęzycznej liście przebojów Single-Charts. Razem z [[Iggy Pop]] Die Toten Hosen wystąpili jako support przed koncertem [[Ramones]] na ich koncercie pożegnalnym na [[Estadio Monumental|stadionie River-Plate]] w [[Buenos Aires]] przed 75-tysięczną publicznością. Jeszcze w tym samym roku DTH odbywa trasę koncertową po Niemczech, Austrii i Szwajcarii, której towarzyszy motto ''Ewig währt am längsten'' co w tłumaczeniu oznacza ''wieczność jest najlepszą polityką''. Poza tym w 1996 roku ''DTH'' zaliczyli jeszcze występy na ''[[Gurtenfestival]]'', ''[[Forestglade|Forestglade Festival]]'', na [[Waldbühne Berlin]], a także na ''[[Bizarre-Festival]]'' w [[Kolonia (Niemcy)|Kolonii]]. W roli headlinerów na festiwalu ''[[Rock am Ring]]'' wystąpili po raz pierwszy w maju 1996. Również w tym roku ukazał się ich drugi album koncertowy - ''[[Im Auftrag des Herrn]]''.
 
W latach 1982 do 1997 zespół Die Toten Hosen miał na koncie już ponad 1000 koncertów. Podczas ich jubileuszowego koncertu - 28 czerwca 1997 roku przed 60-tysięczną publicznością zgromadzoną na [[Rheinstadion]] w ich rodzinnym mieście [[Düsseldorf]]ie, doszło do tragicznego wypadku, w którym (wskutek naciskania przez tłum na scenę) została śmiertelnie ranna szesnastoletnia fanka z Holandii. Zespół od razu przerwał koncert, jednakże z nakazu miejskiej straży pożarnej, DTH zmuszeni byli dokończyć swój koncert, by nie wywołać paniki w tłumie. W szoku po zaszłych zdarzeniach DTH odwołali wszystkie koncerty zaplanowane do końca tego roku, i przez prawie dwa lata nie wystąpili na żadnych stadionach<ref>[http://www.dietotenhosen.de/alldieganzenjahre_biographie_1997.php Biografie 1997].</ref><ref>[[SWR3]] Club Magazin, Ausgabe 2/2000, S. 10–15. Interview mit Campino.</ref>.
 
W styczniu 1998 Die Toten Hosen wzięli udział w ''[[Warped Tour|Vans Warped Tour]]''. Trasa objęła festiwale w [[Nowa Zelandia|Nowej Zelandii]], [[Australia|Australii]], [[Japonia|Japonii]] i w [[Stany Zjednoczone|USA]], gdzie jak dotąd nie byli jeszcze tak dobrze znani. W tym samym miesiącu pojawił się Ich nowy singiel ''[[Pushed Again]]'', który poruszał taką tematykę jak bezprawie i represje polityczne<ref>[[Der Wahrschauer]], Ausgabe Herbst 2002.</ref>. Utwór ten przedstawili DTH niemieckiej publiczności podczas nielegalnego koncertu, zorganizowanego w [[Ahaus]], przeciwko transportom [[Odpady promieniotwórcze|odpadów radioaktywnych]]<ref>[http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-7851020.html Der Spiegel, 23 marca 1998.]</ref>. [[Strona A i strona B|Strona B]] płyty, czyli ''Alles ist eins'' dedykowana jest szesnastoletniej dziewczynie, tragicznie zmarłej podczas tysięcznego koncertu w [[Düsseldorf]]ie. W sierpniu Die Toten Hosen zagrali na festiwalach w [[Landsberg am Lech]] i na [[Rock am See]] w [[Konstancja (Niemcy)|Konstancji]]. Następnie po raz kolejny wzięli udział w trasie ''[[Warped Tour|Vans Warped Tour]]'', odbywającej się tym razem na kontynencie [[Europa|europejskim]], podczas której, obok pięciu koncertów w [[Niemcy|Niemczech]], w programie były koncerty w [[Hiszpania|Hiszpanii]], [[Włochy|Włoszech]], na [[Węgry|Węgrzech]] i na [[Słowacja|Słowacji]]<ref name="Tourdatenarchiv">[http://www.dth-dta.de.vu/ Fanseite mit Aufzeichnungen der Konzertdaten, Setlisten und Fotos seit 1982], abgerufen am 30. September 2010.</ref>.
 
Z końcem tego roku, zespół jako „Die Roten Rosen“Rosen” (Czerwone Róże) wydał album świąteczny ''[[Wir warten auf's Christkind...]]'' parodiujący tradycyjne piosenki i kolędy świąteczne. W 1999 z powodu złego stanu zdrowia (kręgosłup) perkusista Wolfgang Rohde musiał zrezygnować z gry w zespole. Zastąpił go [[Vom Ritchie]], który debiutował podczas koncertów świątecznych pod nazwą ''[[Little Drummer Boy]]''. Ponownie pod nazwą „Die Toten Hosen“Hosen”, zespół wydał w 1999 album ''[[Unsterblich]]'', z którego utwory koncentrują się przede wszystkim na przemijaniu ludzkiego życia. W tym samym roku, w ich wytwórni płytowej JKP, powstał soundtrack do filmu ''[[You Are Dead]]'', a tytuł filmu zainspirował ich do napisania utworu o takiej samej nazwie.
 
Na początku nowego roku, DTHDie Toten Hosen ponownie odwiedzili Argentynę. Podczas koncertu odbywającego się 24 marca 2000 w „Museum“„Museum” w [[Buenos Aires]]; kilka minut po rozpoczęciu koncertu, wskutek naporu tłumu fanów, doszło do zarwania się sceny. Na szczęście nikt nie został ranny, jednak występ musiał zostać przerwany, a następnie powtórzony nazajutrz. Oba te występy zostały udokumentowane na płycie DVD ''En misión del señor'', która ukazała się w 2001 roku.
 
11 czerwca 2000 podczas występu na scenie ''[[Rock am Ring]]'', [[Campino]] pośliznął się i doznał kontuzji [[więzadło|więzadła]]. Był wprawdzie w stanie dokończyć koncert, jednakże kontuzja zmusiła go do odwołania zaplanowanych na tamto tournée ponad siedemdziesięciu [[event]]ów<ref name="Skai62">[[Hollow Skai]]: ''Die Toten Hosen''. Hannibal, A-Höfen 2007, {{ISBN|978-3-85445-281-2}}, S. 62.</ref>.
[[Plik:Vom Ritchie 2009.JPG|thumb|Vom Ritchie 2009]]
 
W 2001 roku Die Toten Hosen wystąpili jako "Backgroundband" brytyjskiego zespołu T.&nbsp;V. Smith w albumie [[Useless]] zawierającym kompozycje Smitha powstałe od 1977 r. Później po pobycie na [[Kuba|Kubie]], kilku koncertach w [[Polska|Polsce]], w [[Czechy|Czechach]] i na [[Węgry|Węgrzech]] i po występie jako support przed [[AC/DC]] latem 2001 roku w [[Niemcy|Niemczech]], wydali w następnym roku (2002) album ''[[Auswärtsspiel]]''. Od lutego aż do grudnia 2002 roku DTHDie Toten Hosen podróżowali po [[Niemcy|Niemczech]], [[Austria|Austrii]], i [[Szwajcaria|Szwajcarii]] i dali ponad siedemdziesiąt koncertów w po brzegi wypełnionych halach i stadionach. Wzięli dodatkowo udział w ''Himos Festival'' w [[Finlandia|Finlandii]], w ''[[Przystanek Woodstock|Przystanku Woodstock]]'' w [[Polska|Polsce]], na''[[Sziget]]-Festival'' w [[Budapeszt|Budapeszcie]] i w dwóch koncertach w [[Buenos Aires]]. Według statystyk zespołu z końcem 2002 roku na ich koncertach było ponad pół miliona osób.
 
W międzyczasie została wydana ich druga płyta - składanka typu ''the best of'', zawierająca największe przeboje: ''[[Reich & sexy II: Die fetten Jahre]]''. W 2003 roku zespół zrobił sobie przerwę na wypoczynek, w międzyczasie dając jesienią kilka koncertów w [[Argentyna|Argentynie]], a w lutym 2004 roku powrócili z nowym albumem ''Friss oder stirb''. Wkrótce opublikowali swój występ na [[Rock am Ring]] w formie płyty DVD i w październiku wraz z wydaniem nowego albumu ''[[Zurück zum Glück]]'' świętowali swój szósty raz, gdy ich album znalazł się na pierwszym miejscu wśród niemieckojęzycznych Album-Charts. [[MTV]] wyświetliło w tym samym roku 16-częściowy program ''[[Friss oder stirb]]'', pokazujący DTHDie Toten Hosen w życiu prywatnym wśród rodziny i przyjaciół, wydany w lipcu 2005 na potrójnym DVD. Podczas ich [[Trasa koncertowa|tournée]] pod tą samą nazwą, znowu wszystkie bilety zostały wyprzedane.
 
Podczas [[Rock am Ring]] w 2005 roku, Die Toten Hosen nie było w harmonogramie, jednak DTH pojawili się spontanicznie robiąc fanom wielką niespodziankę. Organizator [[Marek Lieberberg]] wręczył im jako pierwszej grupie w historii festiwalu „Klucz do Rock am Ring"Ring”, który ich uprawniał w przyszłościich do przyjeżdżania w przyszłości, kiedy tylko zechcą na festiwal bez żadnych wcześniejszych ustaleń<ref>Hollow Skai: ''Die Toten Hosen''. Hannibal, A-Höfen 2007, {{ISBN|978-3-85445-281-2}}, S. 73.</ref>. 2 lipca 2005 wystąpili na festiwalu [[Live 8]] w Berlinie.
 
WWe wrześniu 2005 Die Toten Hosen wystąpili wraz z gościnnie biorącymi udział muzykami [[Esther Kim]] i [[Raphael Zweifel]] w [[wiedeń]]skim [[Burgtheater]], dając koncert z serii [[MTV Unplugged]]. Nagrana w grudniu w 2005 roku, kolejna w dyskografii grupy płyta ''[[Nur zu Besuch: Unplugged im Wiener Burgtheater]]'' została także wydana jako film.
10 września 2005 Die Toten Hosen zagrali ostatni koncert z trasy ''Friss oder Stirb'' na zapełnionej po brzegi [[ESPRIT arena|LTU arenie]] w Düsseldorfie i nagranie z tego koncertu opublikowali pod nazwą ''Heimspiel'' oznaczającą grę w domu (u siebie) na DVD. Pod koniec roku jeździli w trasę razem z [[Gerhard Polt|Gerhardem Poltem]] oraz <!--die Blosn ist bayerisch und bedeutet so etwas wie „die Clique“Clique” --> [[Biermösl Blosn]] po różnych teatrach i domach operowych, grając pod reżyserią [[Hanns Christian Müller|Hannsa Christiana Müllera]] w programie kabaretowym ''Abvent''.<!-- aBvent mit „B“„B”. Kein Tippfehler! -->
 
=== Lata 2006-20112006–2011: ''album In aller Stille'', jak i trasy koncertowe ''Machmalauter'' i ''Schall und Rauch'' ===
[[Plik:Breiti, Campino, Bob Geldof.jpg|thumb|Michael Breitkopf, Campino, Bob Geldof, Rostock 7.&nbsp;czerwca 2007]]
 
Rok 2006 był rokiem w którym DTH nie robiło prób i nie było żadnych koncertów. Campino wystąpił w tym czasie na [[Berlin|berlińskim]] [[Admiralpalast]] w inscenizacji sztuki [[Bertolt Brecht|Bertolda Brechta]] ''[[Opera za trzy grosze]]'' w reżyserii [[Klaus Maria Brandauer|Klausa Marii Brandauera]] w roli Macheatha<ref>Joachim Lucchesi: ''Brandauer inszeniert Die Dreigroschenoper von Brecht & Weill''. Suhrkamp, Frankfurt am Main 2006.</ref>. Z kolei [[Stephen George Ritchie|Vom Ritchie]] występował w tym czasie zze [[Spittin’ Vicars]] i [['T. V. Smith|T.&nbsp;V. Smithem]] w trasach<ref>[http://www.dietotenhosen.de/neuigkeiten_empfehlungen_tvsmith_vom_overload.php Tourdaten von Mai bis September 2006 T.&nbsp;V. Smith mit Vom Ritchie auf ''Misinformation Overload''-Tour.'']</ref>.
 
Razem z [[Herbert Grönemeyer|Herbertem Grönemeyerem]], [[Die Fantastischen Vier|Fantastischen Vier]], [[Bono]], [[Bob Geldof|Bobem Geldofem]] i innymi, Die Toten Hosen wziąłwzieli udział w koncercie Open-Air ''Deine Stimme gegen Armut'' („Twój głos przeciwko biedocie"biedocie”). Koncert ten należy do koncertów z serii [[Music & Messages]] organizowanych w ramach protestu przeciwko szczytom G8, i odbył się 7 czerwca 2007 przed 80-tysięczną publicznością zgromadzoną w [[Rostock]]u.
 
[[Plik:Sziget festival 2009 - day 2 die toten hosen 4.jpg|thumb|Sziget Festival 2009]]
 
Koncerty: 27 maja w [[Hamburg]]u, 28 maja w [[Berlin]]ie, jak i występy na początku czerwca na [[Rock am Ring]] i [[Rock im Park]]; objęły trasę koncertową żartobliwie nazwaną ''Hals + Beinbruch Tour '08'' (''Tournée Złamanie szyi i nogi''), gdyż [[Campino]] na początku maja złamał sobie nogę<ref>[http://www.dietotenhosen.de/alldieganzenjahre_bilderstories_halsundbeinbruch_1.php Tourbericht auf der offiziellen Webseite].</ref>. Nowy album studyjny ''[[In aller Stille]]'' ukazał się na rynku 14 listopada 2008 roku, poprzedzony wydaniem w październiku singla "Strom"„Strom”<ref>[http://www.dietotenhosen.de/strom/ Video zu ''Strom''].</ref>. Koncerty trasy ''Machmalauter'', odbywającej się od listopada 2008 do [[Boże Narodzenie|Bożego Narodzenia]] 2009 wyprzedały się do ostatniego miejsca. Prawie w każdym z miejsc tej trasy, gościnnie brali w koncertach udział Esther Kim i Raphael Zweifel.
 
[[Plik:Campino.Wroclaw2010.JPG|thumb|Koncert Die Toten Hosen we Wrocławiu w 2010 roku]]
 
W kwietniu 2009 Die Toten Hosen wydał (<specjalnie z myślą o fanach z [[Argentyna|Argentyny]]) swój najnowszy album - ''[[La hermandad – En el principio fue el ruido]]'', zawierającego obok większości utworów z albumów ''In aller Stille'' i ''Zurück zum Glück'' trzy całkiem nowe kompozycje. Die Toten Hosen odwiedziłodwiedzili po raz dziewiąty [[Ameryka Południowa|Amerykę Południową]], koncertując po raz kolejny między innymi w [[Buenos Aires]]<ref>[http://www.welt.de/kultur/article3646238/Wie-die-Toten-Hosen-Argentinien-erobern.html ''Wie die Toten Hosen Argentinien erobern''] Meldung der [[Deutsche Presse-Agentur|dpa]] in [[Die Welt|Welt Online]] vom 30. April 2009.</ref>. 2 Maja 2009, po raz pierwszy w historii ich zespołu, wystąpili w [[Moskwa|Moskwie]]<ref>[http://www.focus.de/kultur/diverses/musik-die-toten-hosen-starten-tour-mit-moskau-premiere_aid_395569.html Focus Online, 3. Mai 2009.]</ref>. W listopadzie Die Toten Hosen wyjechali ponownie do [[Ameryka Łacińska|Ameryki Łacińskiej]], koncertując między innymi w [[Patagonia|Patagonii]], [[Gwatemala|Gwatemali]], [[Panama|Panamie]], [[Nikaragua|Nikaragui]] i w [[Meksyk]]u. Cała ich trasa jest udokumentowana na Live-Albumie ''[[Machmalauter Live]]'', który w listopadzie 2009 ukazał się jako dwupłytowy album. Dodatkowo wydane zostały płyty z koncertem na berlińskiej [[Waldbühne]] i z koncertem w klubie SO36 w [[Berlin]]ie jako DVD.
 
Pod nazwą ''Schall und Rauch'' odbył Die Toten Hosen we wrześniu i październiku 2010 trasę po [[Azja Środkowa|Azji CentralnejŚrodkowej]]. Dwa koncerty odbyły się w [[Kazachstan]]ie: w [[Astana|Astanie]] i w [[Ałmaty]] a później koncertując w [[Taszkent|Taszkencie]], [[Samarkanda|Samarkandzie]], [[Duszanbe]], [[Stambuł|Stambule]], [[Amman]]ie i [[Tel Awiw-Jafa|Tel Avivie]]. Na uwieńczenie swojej trasy zagrali pięć koncertów w [[Polska|Polsce]] występując kolejno:
5 października w [[poznań]]skim klubie Eskulap, 6 października w [[gdańsk]]im klubie „Parlament"„Parlament”, 8 października w [[Warszawa|warszawskiej]] Stodole, 9 października w [[Kraków|krakowskim]] Kwadracie, i 10 października we [[wrocław]]skim WZ<ref>[http://dietotenhosen.de/alldieganzenjahre-bilderstories-schall-und-rauch-1.php Bilder und Berichte über die Tour ''Schall und Rauch'' auf der offiziellen HP von Die Toten Hosen].</ref> Na koniec 2011 roku ukazała się kompilacja ''All die ganzen Jahre''.
 
== Dyskografia ==
* 1986 ''[[Damenwahl]]''
* 1987 ''[[Never Mind the Hosen, Here's Die Roten Rosen]]''
* 1987 ''[[Bis zum bitteren Ende - Die Toten Hosen Live!]]''
* 1988 ''[[Ein kleines bisschen Horrorschau]]''
* 1990 ''[[Auf dem Kreuzzug in Glück]]''
* 1993 ''[[Kauf MICH!]]''
* 1993 ''[[Reich & sexy]]''
* 1994 ''[[Put Your Money Where Your Mouth Is]]''
* 1994 ''[[Love, Peace & Money]]''
* 1995 ''[[Musik war ihr Hobby]]''
=== Single ===
* 1982
** "Wir„Wir sind bereit"bereit”
** „Reisefieber”
** "Reisefieber"
* 1983
** "Eisgekühlter„Eisgekühlter Bommerlunder/Opelgang"Opelgang”
** "Hip„Hip Hop Bommi Bop"Bop”
** „Schöne Bescherung”
** "Schöne Bescherung"
* 1984
** "Kriminaltango„Kriminaltango mit Kurt Raab"Raab”
** „Liebesspieler”
** "Liebesspieler"
** "Liebesspieler„Liebesspieler/Die John Peel Session"Session”
* 1985
** "Faust„Faust in der Tasche"Tasche”
** "The„The Battle of the Bands"Bands” (EP)
* 1986
** „Das Altbierlied”
** "Das Altbierlied"
* 1987
** "Im„Im Wagen vor mir"mir”
** "Alle„Alle Mädchen wollen küssen"küssen”
* 1988
** "Hier„Hier kommt Alex"Alex”
* 1989
** "1000„1000 gute Gründe"Gründe”
* 1990
** "Alles„Alles wird gut"gut”
** „Azzurro”
** "Azzurro"
** "All„All die ganzen Jahre"Jahre”
* 1991
** "Carnival„Carnival In Rio (Punk Was)"
** "Baby„Baby Baby"Baby”
** "The„The Nightmare Continues"Continues”
* 1992
** "Whole„Whole Wide World"World”
** "If„If The Kids Are United"United”
** "Sascha„Sascha..."
** "Mehr„Mehr davon"davon”
* 1993
** "Wünsch„Wünsch DIR was"was”
** "Alles„Alles aus Liebe"Liebe”
* 1994
** "Kauf„Kauf MICH!"
** "Put„Put your money where your mouth is..." (EP)
** „Sexual”
** "Sexual"
* 1995
** "Nichts„Nichts bleibt für die Ewigkeit"Ewigkeit”
* 1996
** „Paradies”
** "Paradies"
** "Bonnie„Bonnie & Clyde"Clyde”
** "[[10 kleine Jägermeister]]"
* 1997
** "Alles„Alles aus Liebe – Live"Live”
* 1998
** „Pushed Again”
** "Pushed Again"
** "Weihnachtsmann„Weihnachtsmann vom Dach"Dach”
* 1999
** "Auld„Auld lang Syne"Syne”
** „Schön sein”
** "Schön sein"
* 2000
** „Unsterblich”
** "Unsterblich"
** „Bayern”
** "Bayern"
** "Warum„Warum werde ich nicht satt?"
* 2001
** "Was„Was zählt"zählt”
* 2002
** "Kein„Kein Alkohol (ist auch keine Lösung)!"
** "Steh„Steh auf, wenn du am Boden bist"bist”
** "Nur„Nur zu Besuch"Besuch”
** "Frauen„Frauen dieser Welt"Welt”
* 2004
** "Friss„Friss oder Stirb"Stirb”
** "Ich„Ich bin die Sehnsucht in Dir"Dir”
** „Walkampf”
** "Walkampf"
* 2005
** "Alles„Alles Wird Vorübergehen"Vorübergehen”
** „Freunde”
** "Freunde"
** "Hier„Hier kommt Alex"Alex” (unplugged)
* 2006
** "Guns„Guns of Brixton"Brixton” (unplugged)
* 2008
** "Strom"„Strom”
* 2009
** "Alles„Alles was war"war”
** „Auflösen”
** "Auflösen"
** „Ertrinken”
** "Ertrinken"
** "Pushed„Pushed Again Live"Live”
* 2010
** "Der„Der letzte Kuss (Live)"
* 2012
** "Tage„Tage wie diese"diese”
** „Altes Fieber”
** "Altes Fieber"
 
{{Przypisy}}
 
== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.dietotenhosen.de oficjalna strona Die Toten Hosen] {{lang|pl|de|en|es}}
* [http://www.dth.pl Nieoficjalne strony o Die Toten Hosen] {{lang|pl}}
 
{{Przypisy}}
 
{{Die Toten Hosen}}
{{Kontrola autorytatywna}}
 
{{SORTUJ:Toten Hosen, Die}}
53 725

edycji