ARA General Belgrano (1938): Różnice pomiędzy wersjami

m
WP:ZdB Sprzątanie wywołań {{cytuj stronę}}
m (drobne redakcyjne (cudzysłów))
m (WP:ZdB Sprzątanie wywołań {{cytuj stronę}})
 
== Historia ==
Był to [[krążownik lekki]] amerykańskiego typu ''[[Krążowniki lekkie typu Brooklyn|Brooklyn]]'' zbudowany w [[New Jersey]]. Budowa została rozpoczęta w [[1935]] roku. Wszedł do służby w [[Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych|US Navy]] [[3 października]] [[1938]] roku pod nazwą USS „Phoenix” (CL-46). Brał udział w [[II wojna światowa|II wojnie światowej]] na [[Ocean Spokojny|Pacyfiku]] (między innymi znajdował się w [[Pearl Harbor (baza marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych)|Pearl Harbor]] podczas ataku japońskiego<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.history.navy.mil/research/histories/ship-histories/danfs/p/phoenix-iii.html|tytuł= Phoenix |data dostępu = 2012-05-07 |opublikowany=history.navy.mil|langjęzyk = en}}</ref>).
 
W lipcu [[1946]] roku został wycofany ze służby amerykańskiej i w grudniu [[1951]] roku sprzedany [[Argentyna|Argentynie]] za 7,8 mln dolarów (wraz z drugim okrętem tego typu: USS „Boise” (CL-47), który otrzymał nazwę [[ARA Nueve de Julio|ARA „Nueve de Julio”]]). „Phoenix” otrzymał nazwę ARA „17 de Octubre”, lecz po obaleniu [[Juan Perón|Juana Peróna]] w [[1955]] roku, w [[1956]] roku został przemianowany na ARA „General Belgrano” (C-4) (generał [[Manuel Belgrano]] walczył o niepodległość Argentyny w [[1816]] roku).
Podczas wojny z [[Wielka Brytania|Wielką Brytanią]] o [[Falklandy]], Brytyjczycy ogłosili strefę w promieniu 200 mil od wysp za „strefę całkowitej wyłączności” (''Total Exclusion Zone''), w której okręty uznane za wrogie miały być topione. Z uwagi na to, siły nawodne marynarki argentyńskiej nie zbliżały się do wysp. ARA „General Belgrano” opuścił port [[Ushuaia]] w dniu [[26 kwietnia]] [[1982]] roku z dwoma [[niszczyciel]]ami, ARA „Piedra Buena” (D-29) i ARA „Hipólito Bouchard” (D-26) (oba także ex-amerykańskie), jako ''Grupa Operacyjna 79.3''. [[29 kwietnia]] patrolowały one na południe od wysp. [[30 kwietnia]] grupa została wykryta przez brytyjski atomowy [[okręt podwodny]] [[HMS Conqueror (1971)|HMS „Conqueror”]]. Chociaż argentyńskie okręty znajdowały się poza "''strefą całkowitej wyłączności''", zespół został uznany za zagrożenie. Po konsultacji na szczeblu rządu, premier [[Margaret Thatcher]] zezwoliła dowódcy „Conquerora”, [[Christopher Wreford-Brown|Christopherowi Wreford-Brownowi]], na atak.
 
Okręt podwodny zaatakował [[2 maja]] około godziny 16.00, odpalając trzy konwencjonalne, wywodzące się z II wojny światowej [[torpeda|torpedy]] [[Torpeda Mark VIII (brytyjska)|Mk 8 mod 4]]<ref name="Konflikty.pl">{{Cytuj stronę|url=http://www.konflikty.pl/historia/czasy-najnowsze/dwie-torpedy-w-celu-zatopienie-krazownika-ara-general-belgrano/|tytuł=Dwie torpedy w celu. Zatopienie krążownika ARA General Belgrano |nazwisko=Golowanow|imię=Łukasz|opublikowany=Konflikty.pl|data dostępu = 2012-05-07|langjęzyk = pl}}</ref>. Dwie trafiły w "Belgrano", z czego jedna urwała [[Dziób jednostki pływającej|dziób]] okrętu. Krążownik został opuszczony o 16.24 i zatonął. Rozbitkowie pływali na tratwach przez następne około 40 godzin, zanim zostali znalezieni przez okręty argentyńskie i statek [[Chile|chilijski]] od 3 do 5 maja. Zginęło 321 marynarzy i dwóch cywilów przebywających wówczas na pokładzie<ref name="Konflikty.pl" />, uratowano 770 osób.
 
ARA „General Belgrano” był pierwszym okrętem zatopionym przez atomowy okręt podwodny.
1 013 681

edycji