Medaliści igrzysk olimpijskich w narciarstwie alpejskim: Różnice pomiędzy wersjami

m
poprawa linków
m (poprawa linków)
'''Medaliści igrzysk olimpijskich w narciarstwie alpejskim''' – zestawienie zawodników, którzy przynajmniej raz stanęli na podium [[Narciarstwo alpejskie na zimowych igrzyskach olimpijskich|zawodów olimpijskich]] w [[Narciarstwo alpejskie|narciarstwie alpejskim]] mężczyzn.
 
Narciarstwo alpejskie zadebiutowało na igrzyskach olimpijskich w [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1936|1936]] roku w Garmisch-Partenkirchen. Wówczas do programu olimpijskiego włączono zawody w [[Kombinacja alpejska|kombinacji alpejskiej]]. Kombinację rozegrano również podczas kolejnych igrzysk, w [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1948|1948]] w Sankt Moritz, a następnie wyłączono ją z programu olimpijskiego. Kolejne zawody olimpijskie w kombinacji odbyły się po czterdziestoletniej przerwie, tzn. podczas [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1988|igrzysk w Calgary]]. Znajdowała się wśród konkurencji olimpijskich do [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2006|2006]] roku włącznie, od [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2010|kolejnych igrzysk]] w zamian rozgrywana jest [[superkombinacja]]. Od 1948 roku w ramach igrzysk olimpijskich rozgrywane są zawody w [[Bieg zjazdowy|zjeździe]] i slalomie[[slalom]]ie, od [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1952|1952]] w [[Slalom gigant|slalomie gigancie]], a od 1988 w [[Supergigant|supergigancie]]. Od początku do kalendarza igrzysk włączane były jednocześnie te same konkurencje alpejskie wśród mężczyzn i wśród kobiet.
 
W narciarstwie alpejskim mężczyzn najwięcej medali olimpijskich zdobyli reprezentanci Austrii. W ich dorobku są 64 medale – 21 złotych, 19 srebrnych i 24 brązowe. Druga w klasyfikacji wszech czasów jest Francja (26 medali – 11 złotych, 7 srebrnych i 8 brązowych), a trzecia Norwegia (28 medali – 10 złotych, 9 srebrnych i 9 brązowych). Więcej medali od Francji i Norwegii zdobyła Szwajcaria (32), jednak narciarze z tego kraju mniej razy (9) stawali na najwyższym stopniu podium olimpijskiego.