Px27: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 3 bajty ,  3 lata temu
(→‎Opis: lit.)
[[Ostoja (kolejnictwo)|Ostoja]] belkowa, o grubości belek 60 mm<ref name=pokr2/>. Odsprężynowanie za pomocą resorów płaskich, z czterema punktami podparcia<ref name=pokr2/>. Osie: pierwsza i trzecia były sztywne, druga miała przesuw boczny po 5 mm, a czwarta po 10 mm na każdą stronę, przez co parowóz mógł pokonywać łuki o promieniu 30 m<ref name=pokr2/>.
 
Bliźniacze silniki parowe z suwakami tłoczkowymi, napędzały trzecią oś poprzez jednoprowadnicowe krzyżulce i korbowody<ref name=pokr2/>. Mechanizm parorozdzielczy Heusingera z jarzmem kulisykulistym systemu Huna i z nawrotnicą dźwigniową<ref name=pokr2/>. Do smarowania silników służył lubrykator, wymieniany po wojnie na smarotłocznię Friedmanna. Hamulce: parowy i ręczny dźwigniowy, działały na wspólny wał, z którego hamowano pierwsze trzy osie<ref name=pokr2/>. Ponadto tender wyposażony był w hamulec ręczny dźwigniowy<ref name=pokr2/>. Parowozy posiadały początkowo oświetlenie naftowe, po wojnie zamienione na elektryczne, zasilane z turbozespołu<ref name=pokr2/>.
 
{{uwagi}}
 
{{Przypisy}}
 
== Bibliografia ==
* Bogdan Pokropiński, ''Muzealne parowozy wąskotorowe w Polsce (dla toru szerokości 600 i 630 mm)'', Muzeum Ziemi Pałuckiej, Żnin, 2000, {{ISBN|83-910219-7-1}}
17 845

edycji