Aleksy (Szepielew): Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 248 bajtów ,  3 lata temu
m
poprawa linków
m (Usunięto kategorię "Ludzie związani z Kijowem"; Dodano kategorię "Ludzie urodzeni w Kijowie" za pomocą HotCat)
m (poprawa linków)
W Pustelni Gołosiejewskiej Aleksy spędził 21 lat. Sprawował nadzór nad zakrystią, odprawiał liturgie i pełnił funkcję duchownego i spowiednika przebywających w monasterze mnichów. Przyjmował również pielgrzymów. W 1896 roku towarzyszył władyce kijowskiemu Joannicjuszowi (Rudniewowi, 1891-1900) w uroczystości otwarcia relikwiarza ze szczątkami św. [[Teodozjusz Pieczerski|Teodozjusza Pieczerskiego]]. Miał wówczas za zadanie zmienić szaty na zachowanym ciele świętego.
 
W okresie swojego pobytu w Pustelni Aleksy był spowiednikiem dwóch metropolitów, Joannicjusza i [[Flawian (Gorodiecki)|Flawiana (Gorodieckiego)]]. W kwietniu 1911 roku Szepielew został wezwany dla spełnienia ostatniej posługi przy umierającym arcybiskupie Antonim do [[Czernihów|Czernihowa]]<ref name="Житие"/><ref name="Преподобный"/>. Aleksy udzielił także ostatniego namaszczenia władyce Flawianowi dwa dni przed jego śmiercią w 1915 roku<ref>А. Рожинцев, [http://wwwweb.archive.org/web/20140401085003/http://otechestvo.org.ua/hronika/2004_11/h_17_01.htm ''Митрополит Киевский и Галицкий Флавиан (Николай Николаевич Городецкий). 89-летию со дня кончины посвящается'']. [dostęp: 2010-05-28].</ref>.
 
W 1905 roku Aleksy został wyróżniony [[Order Świętej Anny|orderem św. Anny]] III stopnia. W 1913 roku metropolita Flawian odznaczył Szepielewa pastorałem (prawo do posiadaniu pastorału miał ihumen i wyżej postawieni w hierarchii cerkiewnej, Aleksy był hieromnichem)<ref name="Преподобный"/>.
Oddawanie przez prawosławnych czci Aleksemu rozpoczęło się od razu po jego śmierci. Pustelnia Gołosiejewska została zniszczona w okresie sowieckim, jednak grób mnicha pozostał nienaruszony<ref name="Житие"/>. Po [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich#"Przebudowa" i rozpad|upadku komunizmu]] nastąpiło odrodzenie prawosławia na [[Ukraina|Ukrainie]]. W 1993 roku została odbudowana Pustelnia Gołosiejewska. Szczątki Aleksego przeniesiono do cerkwi przy monasterze. 15 (28) lipca 1993 roku, w uroczystość św. [[Włodzimierz I Wielki|Wielkiego Księcia Włodzimierza Równego Apostołom]], po nocnym czuwaniu w cerkwi Trójcy Świętej Ławry Pieczerskiej Aleksy został ogłoszony świętym<ref name="Житие"/>. Jego pamięć obchodzona jest przez Ukraińską Cerkiew Prawosławną 11 (24) marca oraz 21 września (4 października)<ref>''Престольные праздники'', w: [http://archiv.orthodox.org.ua/page-1070.html ''Свято-Покровский Монастырь (Голосеевская Пустынь) '']. [dostęp: 2010-05-28].</ref>.
 
Fragment relikwii Aleksego znajduje się w Świątyni Opieki Najświętszej Bogurodzicy (''Храм Покрова Пресвятой Богородицы'') we wsi Słoboda Oziericka ([[rejon smolewicki]])<ref>''Частица мощей преподобного Алексия Голосеевского'', w: [http://web.archive.org/web/20150219061947/http://pokrov.by/content/view/6/7/ ''Храм Покрова Пресвятой Богородицы в д. Слобода'']. [dostęp: 2010-05-28].</ref>.
 
== Proroctwa Aleksego ==
W 1896 roku miało miejsce otwarcie relikwiarza ze szczątkami św. [[Teodozjusz Czernihowski|Teodozjusza Czernihowskiego]]. Zmiany szaty na zachowanym ciele świętego miał dokonać Aleksy. Zdrzemnął się jednak, we śnie zobaczył Teodozjusza, który prosił o wspomnienie jego rodziców podczas liturgii. Na pytanie Aleksego, dlaczego, będąc zbawionym, sam nie wstawi się o zbawienie dusz rodziców, święty odpowiedział, że silniejsza jest modlitwa liturgiczna. Cerkiew prawosławna przytacza ten przykład, aby podnieść znaczenie modlitw za zmarłych<ref>S. Rose, ''Modlitwa za zmarłych'', w: [http://www.monasterujkowice.pl/books.php?b=15&c=10 ''Dusza po śmierci'']. [dostęp: 2010-05-28].</ref>. Podczas objawienia św. Teodozjusz nazwał imiona swoich rodziców (Nikita i Maria), które nie były znane Cerkwi prawosławnej, nie zachowały się również w tradycji ludowej. O tym zdarzeniu Aleksy opowiedział metropolicie [[Joannicjusz (Rudniew)|Joannicjuszowi]], który zakazał mu ujawniania imion. Kilka lat później w najstarszym monasterze kijowskim, [[Monaster Wydubicki w Kijowie|Wydubickim]], odkryto Synodyk rodu Uglickich (księga z imionami zmarłych, za których odprawiano modlitwy). W księdze znajdowała się notatka Teodozjusza, wówczas [[Igumen|ihumena]] monasteru, który wpisał do niej imiona swoich rodziców.
 
W 1907 roku odwiedzająca Pustelnię Gołosiejewską mniszka Eufalia została nazwana przez Aleksego ihumenią. Pięć lat później, gdy już jako skarbniczka odwiedziła starca, ponownie została zatytułowana przez niego ihumenią. Mnich nadmienił również, że jej ciotka niedługo umrze (zmarła w tymże roku). W 1914 roku Eufalia została ihumenią. W 1911 roku przed wyjazdem na urlop do monasteru na [[Athos#XIX wiek i okres dominacji rosyjskiej|Starym Athosie]] (monaster na [[Bałkany|Bałkanach]]) nowicjusz Nikołaj wstąpił do Aleksego po błogosławieństwo. Starzec rzekł do niego, że niedługo ze Starego Athosu na skutek smuty mnisi będą przybywać do Pustelni Gołosiejewskiej<ref name="Житие"/>. W 1912 roku słowa Aleksego potwierdziły się. Na Starym Athosie wybuchły spory [[dogmat]]yczne wokół [[tetragram|Imienia Boga]]. Sytuacja w monasterze została wykorzystana przez władze świeckie, które szukały pretekstu do osłabienia wpływu [[Rosyjski Kościół Prawosławny|Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej]] w [[Historia Grecji#Lata 1901–1940|Grecji]]. Wojsko greckie zajęło monaster. Mnisi rosyjscy zostali zmuszeni do powrotu do Rosji<ref>П. Троицкий, ''Греко-русский вопрос'', w: [http://rus-sky.com/history/library/troitzky.htm ''Русские на Афоне. Середина 19–начало 20 века'']. [dostęp: 2010-06-06].</ref>. W 1912 roku, gdy do Pustelni Gołosiejewskiej przybyło kilku młodych ludzi. Na jednego z nich Aleksy włożył swoje nakrycie głowy ze słowami, że więcej nie będzie pił wódki, ujawniając tym samym tajemnicę pielgrzyma przed jego towarzyszami. Nazwał go też po imieniu, Samuelem<ref>В. Ляшенко, ''Ясновидящие монахи и священники'', w: [http://web.archive.org/web/20110401231556/http://knol.google.com:80/k/%D0%BC%D0%B8%D1%81%D1%82%D0%B8%D1%87%D0%B5%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%8F-%D0%B8%D1%81%D1%82%D0%BE%D1%80%D0%B8%D1%8F-%D0%B8-%D1%82%D0%BE%D0%BF%D0%BE%D0%B3%D1%80%D0%B0%D1%84%D0%B8%D1%8F-%D0%BA%D0%B8%D0%B5%D0%B2%D0%B0-2# ''Мистическая история и топография Киева-2'']. [dostęp: 2010-05-28].</ref>. W maju 1914 roku odwiedziła starca mniszka z bratem oficerem, który miał zamiar się żenić. Aleksy odwiódł go od tego, mówiąc, że za dwa miesiące wybuchnie wojna. Student Kijewskiego Seminarium Duchownego, Aleksandr Gotowcew, często odwiedzał Aleksego w Pustelni. Przed Wielkim Postem 1915 roku Gotowcew przyprowadził swojego przyjaciela, Michaiła Wierczenko, który miała zamiar wstąpić do monasteru. W rozmowie z Gotowcem Aleksy powiedział, że Wieczerko niedługo umrze (zmarł na [[Gruźlica człowieka|gruźlicę]] latem 1915 roku w [[Jałta|Jałcie]]). Gdy Gotowcew otrzymał wiadomość o śmierci przyjaciela, przybył do Aleksego z prośbą o modlitwę za jego duszę. Aleksy już wiedział o zdarzeniu, utrzymując, że miał proroczy sen. W 1916 roku Aleksego odwiedził żołnierz. Starzec powiedział mu, że zostanie ranny na [[I wojna światowa#Rok 1916 – wojna na wyczerpanie|wojnie (1914-1918)]], ale powróci do domu. Na przypuszczenie żołnierza, że wojna niedługo się skończy. Aleksy odpowiedział:
{{Cytat box
|cytat = Co się stanie, co się stanie z Rosją! Boże mój, Boże mój! Co wojna, wojna? Krew zaleje Ruską ziemię. Świątynie zachwieją się, krzyże z nich pozdejmują, a szczątki świętych powrzucają do [[Dniepr]]u!.. Ludzie zamienią się w zwierzęta! Wielu zdrajców otoczy Cara... Dużo przeleje się krwi chrześcijańskiej.
== Bibliografia ==
* [http://www.rus-sky.com/nasledie/alexygol.htm ''Житие иже во святых Преподобного и Богоносного отца нашего Алексия Голосеевского старца и подвижника Киево-Печёрской Лавры''], "Русский Паломник" 8 (1993). [dostęp: 2010-07-14].
* Ляшенко В., [http://web.archive.org/web/20110401231556/http://knol.google.com:80/k/%D0%BC%D0%B8%D1%81%D1%82%D0%B8%D1%87%D0%B5%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%8F-%D0%B8%D1%81%D1%82%D0%BE%D1%80%D0%B8%D1%8F-%D0%B8-%D1%82%D0%BE%D0%BF%D0%BE%D0%B3%D1%80%D0%B0%D1%84%D0%B8%D1%8F-%D0%BA%D0%B8%D0%B5%D0%B2%D0%B0-2# ''Мистическая история и топография Киева-2'']. [dostęp: 2010-05-28].
* [http://www.goloseevo.com.ua/?part=life&news_id=7 ''Преподобный Алексий Голосеевский'']. [dostęp: 2010-05-26].
* Рожинцев А., [http://wwwweb.archive.org/web/20140401085003/http://otechestvo.org.ua/hronika/2004_11/h_17_01.htm ''Митрополит Киевский и Галицкий Флавиан (Николай Николаевич Городецкий). 89-летию со дня кончины посвящается'']. [dostęp: 2010-05-28].
* [http://archiv.orthodox.org.ua/page-1070.html ''Свято-Покровский Монастырь (Голосеевская Пустынь)'']. [dostęp: 2010-05-28].
* Стратилатов А., [http://starobelsk.org/statya/zhizneopisanie-monahini-fainy-chast-1 ''Жизнеописание монахини Фаины. Часть 1'']. [dostęp: 2010-05-31].
* Троицкий П., [http://rus-sky.com/history/library/troitzky.htm ''Русские на Афоне. Середина 19–начало 20 века'']. [dostęp: 2010-06-06].
* [http://web.archive.org/web/20150219061947/http://pokrov.by/content/view/6/7/ ''Храм Покрова Пресвятой Богородицы в д. Слобода'']. [dostęp: 2010-05-28].
* Rose S., [http://www.monasterujkowice.pl/books.php?b=15&c=10 ''Dusza po śmierci'']. [dostęp: 2010-05-28].