Korneliusz (Jakobs): Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 73 bajty ,  2 lata temu
brak opisu edycji
m (lit.)
 
== Życiorys ==
Jest synem Wasilija Jakobsa, szlachcica i wojskowego, pułkownika [[Biali (Rosja)|Białej Armii]], który emigrował do [[Estonia|Estonii]] razem z rozbitymi oddziałami gen. [[Nikołaj Judenicz|Nikołaja Judenicza]]. Matka przyszłego hierarchy, Tatiana Leonidowna Jepinatjewa, pochodziła z kupieckiej rosyjskiej rodziny z Tallinna<ref name="pravmir" />. Został ochrzczony w [[cerkiewCerkiew św. Mikołaja w Tallinnie (Stare Miasto)|cerkwi św. Mikołaja w Tallinnie]]. Edukację zdobył w rosyjskiej szkole w Tallinnie przy [[cerkiewCerkiew Kazańskiej IkonyNarodzenia Matki Bożej w Tallinnie|cerkwi Narodzenia Matki Bożej]] (Kazańskiej Ikony Matki Bożej]]), zaangażował się wówczas w życie miejscowej parafii jako lektor, psalmista i dzwonnik. Był również [[subdiakon|hipodiakonem]] arcybiskupa narewskiego [[Paweł (Dmitrowski)|Pawła]]<ref name="pravmir" />. W 1943 ukończył gimnazjum<ref name="pat" />. W 1945 razem z arcybiskupem tallińskim i całej Estonii [[Paweł (Dmitrowski)|Pawłem]] uczestniczył w [[Sobór Lokalny Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego (1945)|Soborze Lokalnym Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego]]<ref name="pravmir" />.
 
15 lipca 1945 ożenił się z Tatianą Sołowjewą. W małżeństwie tym przyszły na świat dwie córki<ref name="pravmir" />. 19 sierpnia tego samego roku arcybiskup talliński i całej Estonii Paweł wyświęcił go na diakona. Służył w cerkwi Kazańskiej IkonyNarodzenia Matki Bożej w Tallinnie. 8 lutego 1948 nowy arcybiskup talliński [[Izydor (Bogojawleński)|Izydor]] udzielił mu święceń kapłańskich, kierując równocześnie do parafii św. Marii Magdaleny w [[Haaapsalu]]. W 1951 ks. Wiaczesław Jakobs zaocznie ukończył seminarium duchowne w [[Petersburg|Leningradzie]] i został przeniesiony do [[Eparchia wołogodzka|eparchii wołogodzkiej]], gdzie służył do 1957<ref name="pat">[http://www.patriarchia.ru/db/text/56439.html Biogram w serwisie Patriarchatu Moskiewskiego].</ref>.
 
27 lutego 1957 został aresztowany za „szkalowanie władzy radzieckiej” i przechowywanie literatury o treści antyradzieckiej. Podstawą do aresztowania było przechowywanie przez duchownego książek o treści religijnej oraz prowadzenie rozmów o wierze. 16 maja 1957 sąd obwodowy w [[Wołogda|Wołogdzie]] skazał go na 10 lat [[Gułag|łagru]]. Karę odbywał w obozach w [[Mordowia|Mordowii]] (Dubrawłag). Ostatecznie 12 września 1960 Sąd Najwyższy skrócił wyrok do pięciu lat; w tym samym miesiącu duchowny został zwolniony. W listopadzie 1960 wrócił do Estońskiej SRR i został proboszczem [[Cerkiew św. Jana Chrzciciela w Tallinnie|parafii św. Jana Chrzciciela w Tallinnie–Tallinnie]]–[[Nõmme (Tallinn)|Nõmme]]. W 1988 został formalnie zrehabilitowany od postawionych mu zarzutów karnych<ref name="pat" />.
 
W 1974 zmarła jego żona<ref name="pravmir" />.