Bolid: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 170 bajtów ,  3 lata temu
UT zniesiono w latach 70. XX wieku
(linki zewnętrzne, źródła/przypisy)
(UT zniesiono w latach 70. XX wieku)
Kiedy tak duży obiekt wpada w atmosferę [[Ziemia|Ziemi]] (co zwykle dzieje się przy prędkości kilkunastu-kilkudziesięciu kilometrów na sekundę), jego powierzchnia nagrzewa się do temperatury kilku tysięcy stopni. Wbrew powszechnej opinii, powodem wzrostu temperatury nie jest [[tarcie (fizyka)|tarcie]], ale silne sprężanie [[powietrze|powietrza]] tuż przed czołem bolidu. Bolid zaczyna świecić jasno, a jego przelotowi niejednokrotnie towarzyszy [[grom dźwiękowy]].
 
[[File:Perseid.jpg|thumb|Bolid z roju Perseidów o jasności -9 mag, który pojawił się podczas maksimum w nocy z 11 na 12 sierpnia 2016 roku o godzinie 23:59 UT[[Uniwersalny czas koordynowany|UTC]].]]
 
Tak duży obiekt nie zawsze podlega całkowitemu spaleniu, a wtedy jego część (lub części) spada na Ziemię w postaci [[meteoryt]]u. Bolidy czasami towarzyszą bardzo aktywnym rojom meteorów (np. [[Perseidy|Perseidom]] czy [[Geminidy|Geminidom]]), niejednokrotnie pojawiają się jednak zupełnie nieoczekiwanie.
* bolidy dzienne (powyżej –8<sup>m</sup>)
* superbolidy (powyżej –15<sup>m</sup>)
Różnią się one od siebie jasnością. Bolidy przekraczają jasność –4<sup>m</sup>. Bolid dzienny, jak sama nazwa wskazuje, widoczny jest w dzień. Superbolid ma jasność przekraczającą –15<sup>m</sup>, więc jest o wiele jaśniejszy od [[Księżyc]]a w pełni (–12,74<sup>m</sup>). Niektórym bolidom towarzyszą efekty akustyczne, najczęściej przypominające grzmot lub pisk opon. Próbuje się wyjaśnić dźwięki podobne do syków i trzasków, towarzyszące rozbłyskom bolidów, jako [[efekt fotoakustyczny]]<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.urania.edu.pl/wiadomosci/blizej-rozwiazania-zagadki-halasujacych-meteorow-3200.html | autor = Elżbieta Kuligowska | tytuł = Bliżej rozwiązania zagadki "hałasujących" meteorów | opublikowany = [[Urania - Postępy Astronomii]] | data = 2017-03-19}}</ref>.
 
{{Przypisy}}