Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 16 bajtów ,  2 lata temu
m
Różne zmiany redakcyjne – poprawa linków, apostrofy, cudzysłowy itp.
Syn Jana Damazego (nauczyciela, dyrektora gimnazjum) i Michaliny Franciszki z domu Wodzinowskiej, nauczycielki. Świadectwo maturalne uzyskał w 1926 w gimnazjum Michała Kreczmara i podjął studia prawnicze na [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytecie Warszawskim]]. Równocześnie w latach 1928-1932 studiował w Wyższej Szkole Dziennikarskiej. W 1931 r. odbył praktykę konsularną w [[Paryż]]u.
 
Po ukończeniu studiów w Warszawie kontynuował naukę w Paryżu (1932-1934) w Instytucie Prawa Międzynarodowego. Po powrocie do Polski rozpoczął działalność dziennikarską i związał się z ówczesnym [[Stronnictwo Demokratyczne|Stronnictwem Demokratycznym]]. Pracował w Ministerstwie Opieki Społecznej w Warszawie. 31 lipca 1939 poślubił Zofię Płoską, pracownicę referatu prasowego tegoż Ministerstwa. Także w 1939 r. został wybrany w skład zarządu głównego oraz komitetu wykonawczego [[Stowarzyszenie Urzędników Państwowych (SUP)|Stowarzyszenia Urzędników Państwowych (SUP)]]<ref>{{Cytuj|tytuł=Kazimierz Moczarski - Kalendarium Życia|url=http://www.pierwszyportal.tanihost.com/teksty,biografie,17,1,kazimierz_moczarski_kalendarium_zycia,8898.html}}</ref>. Okupację spędził w Warszawie.
 
Od stycznia 1940 należał do [[Związek Walki Zbrojnej|ZWZ]]-[[Armia Krajowa|AK]]. Od sierpnia 1942 r. pracował w Wydziale Informacji Biura Informacji i Propagandy (BIP) Komendy Głównej AK, używając pseudonimu "Rafał"„Rafał”. Od stycznia 1944 r. równocześnie kierował działem dochodzeniowo-śledczym w Okręgowym Kierownictwie Walki Podziemnej Warszawy, używając pseudonimu "Maurycy"„Maurycy”. Oprócz tego bezpośrednio uczestniczył w kilku akcjach bojowych m.in. w uwolnieniu więźniów ze Szpitala Jana Bożego przy ulicy Bonifraterskiej 11 czerwca [[1944]].
 
W trakcie [[powstanie warszawskie|powstania warszawskiego]] kierował działalnością stacji informacyjno-radiowej, redagował dziennik AK "Wiadomości„Wiadomości Powstańcze"Powstańcze”, a od kwietnia 1945 r. był szefem BIP. Jeszcze w trakcie trwania powstania został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami. Po upadku powstania próbował wznowić działalności BIP AK w Częstochowie i Krakowie.
 
Członek Zarządu Głównego Zjednoczenia Demokratycznego. Współautor memoriału przekazanego Delegatowi Sił Zbrojnych na Kraj Janowi Rzepeckiemu w którym poinformowano o tym ,że władze Zjednoczenia postanowiły ujawnić organizację władzom i wezwać członków aby wstępowali do oficjalnego Stronnictwa Demokratycznego<ref>Włodzimierz Lechowicz, Będziesz przeklinał ten dzień ... [2756 dni okrutnych metod śledztwa] (ze wstępem biograficznym Andrzeja Mieczyńskiego). Wyd. Oficyna Literatów "Rój"„Rój”, Warszawa 1989, str. 110 {{ISBN|83-85049-06-1}}</ref>. Stwierdzał w nim oceniając powojenną sytuację: „Wyjście z obecnego impasu na odcinku AK jest możliwe tylko przez: a) odcięcie się od kierownictwa londyńskiego i przyznanie jego bankructwa; b) stwierdzenie w formie rozkazu, że walka zbrojna w kraju w sytuacji obecnej jest działaniem bezużytecznie osłabiającym naród; c) także stwierdzenie, że oddziały pozostające pomimo rozkazu w lesie są oddziałami zdemoralizowanymi wojną (bandyckimi) bądź oddziałami o własnych społecznych czy politycznych celach, nie mających nic wspólnego z AK; d) wezwanie do pracy na wszystkich odcinkach w imię ideału wolności i niepodległości. (…) nieodcięcie się kierownictwa AK od roboty NSZ, wzmacnia żywioły reakcyjne w AK (…) AK, jeżeli ma pozostać historyczną własnością całego narodu, nie może realizować celów politycznych, które idą na rzecz ONR, nie może nawet sprawiać pozorów, iż dąży do wprowadzenia do życia politycznego obozu reakcyjnego.”<ref>Krystyna Kersten „Narodziny systemu władzy. Polska 1943 – 1948” Kantor Wydawniczy SAWW 1990 str. 198 {{ISBN|83-85066-09-8}}</ref>
 
== Pobyt w więzieniu ==
== Po wyjściu z więzienia ==
[[Plik:Kazimierz Moczarski, Zofia Moczarska (grób).JPG|thumb|Grób pisarza i dziennikarza Kazimierza Moczarskiego i dziennikarki Zofii Moczarskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie]]
Po zwolnieniu Kazimierz Moczarski pracował w wydawnictwach związanych ze [[Stronnictwo Demokratyczne|Stronnictwem Demokratycznym]]. Był m.in. redaktorem naczelnym głównego organu SD "[[Kurier Polski (dziennik popołudniowy1957–1999)|Kuriera Polskiego]]". Pracował także w Społecznym Komitecie Przeciwalkoholowym i redagował pismo "Problemy„Problemy Alkoholizmu"Alkoholizmu”.
 
W latach 1972-74 opublikował w odcinkach w miesięczniku [[Odra (miesięcznik)|Odra]] ''[[Rozmowy z katem]]'', później wydane jako książka w 1977 roku (pełna, nieocenzurowana wersja ukazała się drukiem dopiero w 1992 roku). Książka ta została przetłumaczona na niemal wszystkie języki europejskie, a także na [[język japoński|japoński]]. W Polsce przez pewien czas była obecna na liście obowiązkowych lektur szkolnych. W 1990 ukazały się, również pośmiertnie, jego ''Zapiski'' ({{ISBN|83-06-01861-3}}) w opracowaniu i z obszernym szkicem biograficznym [[Andrzej Kunert|Andrzeja Kunerta]].
 
== Rodzina ==
Jego żoną była Zofia Moczarska, z domu Płoska (1919-1977), dziennikarka, w latach II wojny światowej żołnierz Armii Krajowej i powstaniec warszawski (ps. ''Malina''), odznaczona Krzyżem Walecznych i Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami. Mieli córkę Elżbietę<ref>"[[Kurier Polski (dziennik popołudniowy1957–1999)|Kurier Polski]]", nr 210 z 4 października 1977, str. 2 (nekrolog)</ref>.
 
== Upamiętnienie ==
* Kazimierz Moczarski; [[Zygmunt Hübner]] (dyrektor); [[Andrzej Wajda]] (reżyser) (1977). ''Rozmowy z Katem''. Warszawa: [[Teatr Powszechny w Warszawie]]. (program sztuki teatralnej)
* Anna Machcewicz, ''Kazimierz Moczarski, Biografia'', Wydawnictwo ''Znak'' Kraków 2009 {{ISBN|978-83-240-1096-7}}
* {{cytuj książkę | autor =Grzegorz Mazur | tytuł =Biuro Informacji i Propagandy SZP-ZWZ-AK 1939-19451939–1945| wydawca =Instytut Wydawniczy PAX„Pax” | miejsce =Warszawa | rok =1987 | strony =383-384 | isbn =83-211-0892-X}}
* {{cytuj książkę | autor =Andrzej Krzysztof Kunert | tytuł =Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939-19451939–1945 T.1 | wydawca =Instytut Wydawniczy PAX„Pax” | miejsce =Warszawa | rok =1987 | strony =116–119 | isbn =83-211-0758-3}}
 
{{Kontrola autorytatywna}}
308 985

edycji