Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 15 bajtów ,  2 lata temu
m
Różne zmiany redakcyjne – poprawa linków, apostrofy, cudzysłowy itp.
Urodzony w rodzinie chłopskiej. Ukończył w [[Ryga|Rydze]] szkołę handlową i zawodowo-rzemieślniczą. W ruchu rewolucyjnym od młodych lat. W 1913 aresztowany za propagandę rewolucyjną.
 
W 1915 został powołany do armii carskiej. W 1917 ukończył szkołę chorążych, awansując do stopnia [[chorąży|chorążego]]. Dowodził batalionem na froncie. Członek [[Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji|Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji]] do 1918. Prowadził rewolucyjną działalność wśród żołnierzy 12. Armii. W kwietniu 1918 wstąpił do [[Gwardia Czerwona Gwardia (Rosja)|Czerwonej Gwardii]]. Od maja 1918 komendant Komendy Powiatowej w [[Witebsk]]u.
 
Od września 1918 do maja 1919 komisarz 1. Smoleńskiej (później 26) Dywizji Strzelców (DS), od maja 1919 dowódca 228. Karelskiego Pułku Strzeleckiego, od lipca dowódca 2. Brygady Strzelców w 26. DS, od grudnia 1919 dowódca 27. DS. Walczył na Froncie Wschodnim, gdzie jego dywizja odznaczyła się w walkach i uzyskała miano "żelaznej"„żelaznej”, i na Froncie Zachodnim w [[wojna polsko-bolszewicka|wojnie polsko-bolszewickiej 1920]]. W wojnie z Polską Putna zdobył sławę jednego z najlepszych dowódców dywizji w [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]]. Dzięki jego umiejętnościom i działaniom resztki wojsk 16. i 3. Armii sowieckich uniknęły zniszczenia i przerwały okrążenie pod [[Białystok|Białymstokiem]], po czym wycofały się na wschód. Brał udział w likwidacji [[Powstanie w Kronsztadzie|powstania marynarzy w Kronsztadzie]] i walkach przy ujściu [[Wołga|Wołgi]]. Po ukończeniu Wyższych Kursów Akademickich w 1923 komendant i komisarz 2. Moskiewskiej Szkoły Piechoty. W 1923 związał się z opozycją [[Trockizm|trockistowską]]. Później z nią zerwał. W latach 1924–1927 służył w sztabie i centralnych zarządach Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej (RChACz), dowodził korpusem. W 1927–1931 [[attaché]] wojskowy w [[Japonia|Japonii]]. W latach 1931–1934 dowódca korpusu, później dowódca Nadmorskiej Grupy Wojsk na Dalekim Wschodzie. W latach 1934–1935 attaché wojskowy w [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]]. W 1935 został mianowany komkorem.
 
W okresie [[Czystki stalinowskie w Armii Czerwonej|czystek stalinowskich w Armii Czerwonej]] aresztowany w 1937 pod zarzutem "udziału„udziału w antyradzieckiej organizacji terrorystycznej"terrorystycznej”. Sądzony i skazany w okresie [[Wielki terror (ZSRR)|wielkiej czystki]] w ZSRR (wraz z nim 11 czerwca 1937 zostało skazanych siedmiu innych generałów: [[Michaił Tuchaczewski]], [[Jona Jakir]], [[Robert Ejdeman]], [[August Kork]], [[Witalij Primakow]], [[Boris Feldman]], [[Ijeronim Uborewicz]]<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Wyrok śmierci na ośmiu generałów sowieckich | czasopismo = [[Gazeta Lwowska (1810-19391810–1939)|Gazeta Lwowska]] | strony = 1 | data = Nr 130 z 13 czerwca 1937 | url = http://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/plain-content?id=40662}}</ref>. Stracony 11 czerwca 1937. Rehabilitowany w 1956.
 
Trzykrotnie odznaczony [[Order Czerwonego Sztandaru|Orderem Czerwonego Sztandaru]].
{{Przypisy}}
 
== LiteraturaBibliografia ==
* ''Bolszaja Sowietskaja Encyklopedia'', t. 21 Moskwa 1975
* J. Odziemkowski, ''Leksykon wojny polsko rosyjskiej 1919-1920'', Oficyna Wydawnicza RYTM„Rytm”, Warszawa 2004 {{ISBN|83-7399-096-8}}
 
{{DEFAULTSORTSORTUJ:Putna, Witowt}}
 
[[Kategoria:Bolszewicy]]
[[Kategoria:Komkorowie]]
[[Kategoria:Litewscy komuniści]]
[[Kategoria:Litewskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917-19911917–1991]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru]]
[[Kategoria:Radzieccy attachés wojskowi]]
308 599

edycji