Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 144 bajty ,  2 lata temu
→‎Historia: drobne merytoryczne, drobne redakcyjne
 
== Historia ==
Początki Nowego Tomyśla sięgają XIII w., choć pierwsze ślady osadnictwa na tych obszarach pochodzą sprzed 11 tys. lat (m.in. pozostałości grobów skrzynkowych koło [[Wytomyśl (wieś w województwie wielkopolskim)|Wytomyśla]] i smolarni pod [[Jastrzębsko Stare|Jastrzębskiem Starym]]). Od średniowiecza znana była wieś Tomyśl, położona pośród wielkich kompleksów leśnych. W XVIII w. okolice Tomyśla zaczęli zagospodarowywać osadnicy [[olędrzy|olęderscy]], sprowadzani przez właścicieli tych ziem, rodzinę [[Szołdrscy|Szołdrskich]]. Wśród nowych mieszkańców dominowali [[protestantyzm|protestanccy]] Niemcy z [[Brandenburgia|Brandenburgii]], [[Śląsk]]a i [[Pomorze|Pomorza]], toteż wkrótce koniecznością stała się budowa [[zbór|zboru]] [[Ewangelicy|ewangelickiego]]. Świątynia powstała w osadzie ''nova colonia Glinki'' w 1780 r., a kilka lat później [[Feliks Szołdrski]] postanowił lokować koło kościoła nowe miasto. Ostatecznie osadzie nadano prawa miejskie i nazwę Nowy Tomyśl 8 kwietnia 1786 r. przywilejem wydanym przez króla [[Stanisław August Poniatowski|Stanisława Augusta Poniatowskiego]]. Wieś dla odróżnienia nazwano [[Stary Tomyśl|Starym Tomyślem]]. Już kilka lat po lokacji miasto włączono do [[zabór pruski|zaboru pruskiego]]. Podczas [[wojny napoleońskie|wojen napoleońskich]] Nowy Tomyśl znalazł się w granicach [[Księstwo Warszawskie|Księstwa Warszawskiego]], żeby w 1815 roku znów powrócić we władanie państwa pruskiego.
 
Ostatecznie osadzie nadano prawa miejskie i nazwę Nowy Tomyśl 8 kwietnia 1786 r. przywilejem wydanym przez króla [[Stanisław August Poniatowski|Stanisława Augusta Poniatowskiego]]. Wieś dla odróżnienia nazwano [[Stary Tomyśl|Starym Tomyślem]]. Już kilka lat po lokacji miasto włączono do [[zabór pruski|zaboru pruskiego]]. Podczas [[wojny napoleońskie|wojen napoleońskich]] po zwycięskim [[Powstanie wielkopolskie 1806 roku|powstaniu wielkopolskim 1806 roku]] Nowy Tomyśl zajęty został przez powstańców i wkrótce znalazł się w granicach [[Księstwo Warszawskie|Księstwa Warszawskiego]]. Po jego upadku w 1815 roku znów powrócił we władanie państwa pruskiego.
 
W 1811 roku miasto liczyło 66 domów i 438 mieszkańców (w 1837 roku – 809 mieszk.){{r|Bobrowicz}}. Działały tu warsztaty [[sukiennictwo|sukiennicze]] i [[garbarstwo|garbarskie]]. W ciągu roku odbywały się cztery [[jarmark]]i: 11 kwietnia, 21 czerwca, 14 września oraz 28 listopada{{r|Bobrowicz}}.
31 533

edycje