HMAS Sydney (1934): Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 33 bajty ,  3 lata temu
m
→‎Ostatnia bitwa: poprawa linków
m (→‎Ostatnia bitwa: poprawa linków)
=== Ostatnia bitwa ===
{{osobny artykuł|Bitwa HMAS Sydney z HSK Kormoran}}
19 listopada po południu „Sydney” znajdował się około 170 mil morskich od zachodniego wybrzeża Australii, na wysokości [[CarnavonCarnarvon (Australia Zachodnia)|Carnarvon]] nad [[Zatoka Rekina|Zatoką Rekina]]{{r|King245-246}} i płynął w stronę Fremantle z prędkością około 25 węzłów{{odn|Gill|1957|s=453-454}}. O 15.55 [[UTC+07:00|czasu lokalnego]] nastąpiło jego spotkanie z niemieckim krążownikiem pomocniczym „[[HSK Kormoran|Kormoran]]”{{r|PerepeczkoII-360}}. Rajder ten wypłynął z [[Historia Gdyni pod okupacją niemiecką|Gotenhafen]] (Gdyni) 3 grudnia 1940 roku{{r|PerepeczkoII-217}} i od początku 1941 roku zwalczał żeglugę aliancką na Oceanie Atlanyckim{{r|PerepeczkoII-237-240}}. 1 maja opłynął [[Przylądek Dobrej Nadziei]], przedostając się na Ocean Indyjski. 26 czerwca zatopił tam pierwsze dwa statki handlowe{{r|PerepeczkoII-241}}, kolejne zwycięstwo odniósł po niemal trzech miesiącach, 23 września{{r|PerepeczkoII-359}}. W październiku spotkał się ze statkiem zaopatrzeniowym „Kulmerland” i po pobraniu paliwa i zapasów skierował się w stronę wybrzeży Australii{{r|PerepeczkoII-360}}.
 
Dalszy przebieg wydarzeń znany jest tylko z relacji niemieckiej{{r|King243}}. Po zauważeniu przez obserwatorów na okręcie niemieckim sylwetki zbliżającego się krążownika, rozpoznanego jako jednostka australijskiego typu ''Perth'', dowódca rajdera, komandor [[Theodor Detmers]] ogłosił alarm bojowy i zarządził podniesienie bandery holenderskiej{{r|PerepeczkoII-360}}. Z australijskiego krążownika zasygnalizowano rozkaz podania nazwy i portu macierzystego (najpierw sygnałem świetlnym, następnie wobec braku odpowiedzi, także [[Międzynarodowy kod sygnałowy|kodem flagowym]]){{r|Frame104}}{{r|Olson178-179}}. Załoga „Kormorana” zwlekała z odpowiedzią, zgodnie z przyjętą przez dowódcę taktyką otwarcia ognia z zaskoczenia przy jak najmniejszym dystansie pomiędzy okrętami{{r|King245-246}}. W końcu podano nazwę holenderskiego statku „Straat Malakka”{{odn|Gill|1957|s=453-454}}. Statek taki nie figurował jednakże w posiadanych przez australijskiego dowódcę spisach jednostek, które mogły znajdować się na tym akwenie{{r|Mitrofanov}}. Wobec tego komandor Burnett nakazał zbliżenie się do podejrzanego statku i ustawienie okrętu równolegle do jego burty dla łatwiejszej identyfikacji. Jednocześnie, zgodnie z procedurami nakazanymi przez [[Admiralicja brytyjska|Admiralicję]] wycelowano weń wszystkie działa i wyrzutnie torpedowe{{r|Mitrofanov}}{{r|PerepeczkoII-361}} oraz przekazano kolejne zapytanie o ładunek i port przeznaczenia. Zaraz po godzinie 17.00 radiostacja „Kormorana” nadała sygnał kodowy o zaatakowaniu przez nieprzyjacielski rajder, licząc na utwierdzenie przeciwnika w błędzie i zyskanie na czasie{{odn|Gill|1957|s=453-454}}{{r|Olson181-185}}. W odpowiedzi „Sydney” zbliżył się i zażądał przekazania tajnego sygnału wywoławczego domniemanego „Straat Malakka”, nadanego przez Admiralicję celem łatwej identyfikacji, którego Niemcy nie znali{{odn|Gill|1957|s=453-454}}{{r|King245-246}}. Jednocześnie na pokładzie australijskiego krążownika rozpoczęto przygotowania do katapultowania wodnosamolotu rozpoznawczego{{r|King245-246}}.