Zamek w Ełku: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 2 bajty ,  2 lata temu
m
poprawiam przekierowania
m (zamieniam magiczny ISBN na szablon)
m (poprawiam przekierowania)
 
[[File:Zamek w Ełku - wnętrze.JPG|thumb|Zamek w Ełku - wnętrza zamku, dawne wejście na parter zamku.]]
Po zniszczeniach wojennych zamek został szybko odbudowany i rozbudowany. Obu mostów prowadzących na wyspę strzegły ceglane wieże obronne oraz kilka rzędów palisad i ostrokołów. Prawdopodobnie wówczas powstało obronne podzamcze położone na wschód od głównego budynku zamkowego. Posiadało ono fortyfikacje drewniane - palisady - oraz zabudowania złożone z dużego budynku ceglanego i mniejszych drewnianych. Ostatnie badania archeologiczne odsłoniły zachowane fragmenty palisad dębowych chroniących dostępu do wyspy oraz otaczające podzamcze. Ciekawostką było też odkrycie na podzamczu budynku drewnianego o posadzce wyłożonej ściśle ułożonymi przy sobie kaflami garnczkowymi. Główny budynek zamkowy został wyremontowany, a być może także podwyższony. Skuteczność nowych fortyfikacji zweryfikowała [[Wojna polsko-krzyżacka 1519-1521 | wojna polsko-krzyżacka (1519-1521)]]. W 1520 r. wojska mazowieckie dwa razy szturmowały zamek w marcu, a od połowy czerwca do 7 lipca był również nieskutecznie oblegany. W 1541 r. na zamku gościł książę [[Albrecht Hohenzollern (1490-15681490–1568)]] w związku ze sporem granicznym jaki toczył wówczas z Polską. Z tego czasu pochodzi najstarszy widok zamku i miasta przedstawiony na mapie granicznej sygnowanej datą 1541. Przedstawiony tam zamek obejmuje zabudową całą wyspę. Nad zespołem dominuje główny budynek zamkowy, na lewo od niego znajduje się nieco niższy duży gmach ceglany. Poniżej zaznaczono liczną zabudowę i fortyfikacje, w tym wieże ceglane strzegące mostów.
 
Po [[sekularyzacja | sekularyzacji]] zakonu w [[1525]] roku ustało zagrożenie militarne ze strony Polski i Litwy. Ełcki zamek stał się siedzibą starostów książęcych, potem stał się także siedzibą sądów grodzkich{{r|wm}}{{r|rot}}. Utrata zagrożenia militarnego zaowocowała przebudową zamku w kierunku wygody i reprezentacyjności, która nastąpiła najpierw około poł. XVI w., a następnie na przełomie XVI i XVII w. W efekcie zamek zyskał wygląd pałacowy, nawiązujący do stylu renesansowego<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, Tom II, Warszawa 1881, s.348; S. Achremczyk, Ełk. Dzieje miasta, Ełk 2012, s. 44-50, 51-55, 70-72; R. Herman, Zamek w Ełku. Tajemnice wydobyte z przeszłości, Ełk-Łódź 2015</ref>.
199 831

edycji