Spencer Perceval: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 412 bajtów ,  3 lata temu
strój (tłum. z Wiki en), źródła/przypisy, odlink. dat, int.
m (kat.)
(strój (tłum. z Wiki en), źródła/przypisy, odlink. dat, int.)
 
== Wczesne lata życia i początki kariery politycznej ==
Przyszły premier był siódmym synem [[John Perceval (2. hrabia Egmont)|Johna Percevala, 2. hrabiego Egmont]], i Catherine Compton. Wykształcenie odebrał w Harrow School oraz w [[Trinity College (Cambridge)|Trinity College]] na [[University of Cambridge|Uniwersytecie Cambridge]]. Po studiach rozpoczął praktykę w okręgu Midland. Dzięki staraniom rodziny swojej matki uzyskał stanowisko w sądzie w [[Northampton]]. Następnie został komisarzem ds. upadłości z roczną pensją w wysokości 119 funtów. Z ramienia Korony brał udział w procesach przeciwko [[Thomas Paine|Thomasowi Paine'owi]] ([[1792]]) i [[John Horne Tooke|Johnowi Horne'owi Tooke'owi]] ([[1794]]). Pisał również pamfelty popierające [[impeachment]] [[Warren Hastings|Warrena Hastingsa]].
 
W [[1796]] został wybrany do [[Izba Gmin|Izby Gmin]] jako reprezentant okręgu [[okręg wyborczy Northampton|Northampton]]. Jego ataki na [[Charles James Fox|Charlesa Jamesa Foxa]] i parlamentarnych radykałów zwróciły nań uwagę premiera [[William Pitt Młodszy|Williama Pitta Młodszego]], który w [[1798]] mianował go radcą przy Radzie Artylerii. W [[1801]] został radcą generalnym w rządzie [[Henry Addington|Henry'ego Addingtona]]. W [[1802]] został prokuratorem generalnym. Pozostał na tym stanowisku w [[1804]], kiedy na stanowisko premiera powrócił Pitt. Na stanowisku prokuratora Perceval odpowiadał za procesy przeciwko radykałom oraz zmianę prawa dotyczącego zsyłania przestępców do [[Australia|Australii]].
 
Perceval znajdował się w opozycji wobec [[Gabinet Wszystkich Talentów|Gabinetu Wszystkich Talentów]] i projektów równouprawnienia katolików. W [[1807]] został Kanclerzem Skarbu, Kanclerzem Księstwa Lancaster i przewodniczącym Izby Gmin w rządzie [[William Cavendish-Bentinck (3. książę Portland)|księcia Portland]]. Po rezygnacji Portlanda w [[1809]] Perceval został nowym premierem Wielkiej Brytanii.
 
== Premier Wielkiej Brytanii ==
Oprócz stanowiska premiera Perceval sprawował również wszystkie stanowiska jakie otrzymał w poprzednim gabinecie. W skład rządu Perceval nie wszedł jeden z najważniejszych polityków stronnictwa [[torysi|torysów]], [[George Canning]], co sprawiało, że gabinet niejednokrotnie nie mógł uzyskać większości w Izbie Gmin. W okresie urzędowania Percevala ostatecznie popadł w obłęd [[Władcy brytyjscy|król]] [[Jerzy III Hanowerski|Jerzy III]] i powierzono regencję jego [[Jerzy IV Hanowerski|synowi]]. Rząd wspierał również działania korpusu [[Arthur Wellesley (1. książę Wellington)|Wellingtona]] w [[Hiszpania|Hiszpanii]] i [[Portugalia|Portugalii]]. Ograniczenia w handlu, które na wniosek Percevala wprowadzono w [[1807]], negatywnie odbijały się na brytyjskiej gospodarce. Rosło również niezadowolenie społeczeństwa. Zimą [[1811]] rozpoczął swoją działalność ruch [[luddyzm|luddystów]]. Perceval został zmuszony do złożenia wyjaśnień przed Izbą Gmin.
 
[[11 maja]] [[1812]], kiedy Perceval udał się do parlamentu, aby złożyć żądane wyjaśnienia, [[John Bellingham]], obarczający premiera odpowiedzialnością za swoją trudną sytuację finansową, strzelił do niego, kiedy premier wszedł do budynku parlamentu. Trafiony w serce Perceval zdążył powiedzieć: ''Oh, I have been murdered''.
 
Zabójca został od razu aresztowany i stracony tydzień później. Ciało Percevala przeniesiono na 10 Downing Street i po pięciu dniach pochowano w kościele św. Łukasza w [[Charlton (Londyn)|Charlton]].
 
Zabójca został od razu aresztowany i stracony tydzień później. Ciało Percevala przeniesiono na 10 Downing Street i po pięciu dniach pochowano w kościele św. Łukasza w [[Charlton]].
== Życie prywatne ==
Premier był żonaty z Jane Spencer-Wilson i miał z nią sześciu synów (m.in. lekarza [[John Thomas Perceval|Johna Thomasa]]) i sześć córek. Perceval był ostatnim brytyjskim premierem, który nosił pudrowaną [[Peruka|perukę]] związaną w warkocz, oraz krótkie spodnie zgodnie ze starodawną modą z XVIII wieku{{r|L Iremonger The Fiery Chariot}}.
 
== Zobacz też ==
* [[Gabinet Spencera Percevala]]
 
== Przypisy ==
{{Przypisy-lista|
<ref name="L Iremonger The Fiery Chariot">L. Iremonger, ''The Fiery Chariot: a study of British Prime Ministers and the search for love''. London 1970: Secker and Warburg</ref>
}}
 
== Linki zewnętrzne ==
31 058

edycji