Józef Przyborowski: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 38 bajtów ,  3 lata temu
styl, drobne redakcyjne
(zagubione)
(styl, drobne redakcyjne)
|www =
}}
[[Plik:Józef Przyborowski.jpg|thumb|200px|Józef Przyborowski]]
'''Józef Przyborowski''' (ur. [[7 marca]] [[1823]] w [[Gałęzewo|Gałęzewie]], zm. [[13 maja]] [[1896]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – [[filologia|filolog]], [[archiwista]], [[bibliotekarz]], [[numizmatyka|numizmatyk]] i [[archeolog]].
 
'''Józef Tomasz Przyborowski''' (ur. [[7 marca]] [[1823]] w [[Gałęzewo|Gałęzewie]], zm. [[13 maja]] [[1896]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – [[filologia|filolog]], [[archiwista]], [[bibliotekarz]], [[numizmatyka|numizmatyk]] i [[archeolog]].
Syn Kazimierza (burgrabia grodzki w [[Przedecz]]u oraz Marianny z domu Waliszewska. W 1843 roku ukończył w [[Trzemeszno|Trzemesznie]] gimnazjum, a we [[Wrocław]]iu studia filologiczne. Po studiach w latach 1852–1854 w Trzemesznie uczył łaciny, greki i języka polskiego, a w latach 1854–1863 w Poznaniu w [[Liceum Ogólnokształcące św. Marii Magdaleny w Poznaniu|gimnazjum Marii Magdaleny]]. W Poznaniu pełnił również w latach 1857–1863 obowiązki archiwisty akt dawnych. Dysponując bogatym źródłem materiałów, ogłaszał studia z dziedziny literatury, historii i numizmatyki w „Tygodniku Poznańskim”, [[Ateneum (czasopismo)|„Ateneum”]] i [[Biblioteka Warszawska|„Bibliotece Warszawskiej”]]{{odn|Gąsiorowski, Topolski|1981|s=598}}. W 1862 roku w [[Szkoła Główna Warszawska|Szkole Głównej]] został profesorem języka polskiego i historii literatury polskiej i był w niej do 1869 roku wykładowcą oraz naczelnym bibliotekarzem Biblioteki Głównej. W latach 1871–1887 był lektorem języka niemieckiego po przekształceniu uczelni w uniwersytet rosyjski. W Bibliotece Zamoyskich był bibliotekarzem od roku 1872 do końca życia. Redagował w latach 1874–1882 [[Wiadomości Archeologiczne|„Wiadomości Archeologiczne”]], a razem z [[Jan Aleksander Karłowicz|Janem Aleksandrem Karłowiczem]] oraz [[Adam Kryński|Adamem Antonim Kryńskim]] zainicjował redagowanie ''Słownika języka polskiego''. Zmarł 13 maja 1896 roku w Warszawie. Żonaty z Marianną Scholz od roku 1853{{odn|Gąsiorowski, Topolski|1981|s=598}}.
 
== Życiorys ==
Głównie poświęcał się studiom archeologicznym i językowym. W Poznaniu w 1861 roku wydał rozprawę z dziedziny gramatyki historii ''Vetustissima adiectivorum linquae polonae declinatio, monumentis ineditis illustrata''. Współredaktor jubileuszowego wydania ''Dzieł wszystkich'' [[Jan Kochanowski|Jana Kochanowskiego]] w tomach 1-3, a wydanego w latach 1884–1886 oraz autor książki ''Wiadomości o życiu i pismach J. Kochanowskiego'' wydanego w Poznaniu w 1857 roku. Wydał również kilka wartościowych przyczynków o literaturze staropolskiej. Będąc archeologiem wsławił się w Polsce badaniem osad wydmowych. Objaśnił przeznaczenie i sporządził dokładny opis krzemiennych grodków igiełkowych{{odn|Gąsiorowski, Topolski|1981|s=598}}.
[[Plik:Józef Przyborowski.jpg|thumb|200pxleft|140px|Józef Przyborowski]]
Syn Kazimierza (burgrabiaburgrabiego grodzkigrodzkiego w [[Przedecz]]u Kazimierza Przyborowskiego oraz Marianny z domu WaliszewskaWaliszewskiej. W 1843 roku ukończył gimnazjum w [[Trzemeszno|Trzemesznie]]. gimnazjum,Był atakże absolwentem studiów filologicznych we [[Wrocław]]iu. studiaUczył filologiczne.łaciny, Pogreki studiachi języka polskiego: w latach 1852–1854 w Trzemeszniegimnazjum uczyłw łaciny, greki i języka polskiegoTrzemesznie, a w latach 1854–1863 w Poznaniu wpoznańskim [[Liceum Ogólnokształcące św. Marii Magdaleny w Poznaniu|gimnazjum Marii Magdaleny]]. W Poznaniu pełnił również w latach 1857–1863 obowiązki archiwisty akt dawnych. Dysponując bogatym źródłem materiałów, ogłaszałpublikował studia z dziedziny literatury, historii i numizmatyki w „Tygodniku Poznańskim”, [[Ateneum (czasopismo)|„Ateneum”]] i [[Biblioteka Warszawska|„Bibliotece Warszawskiej”]]{{odn|Gąsiorowski, Topolski|1981|s=598}}. W 1862 roku w [[Szkoła Główna Warszawska|Szkole Głównej]] został profesorem języka polskiego i historii literatury polskiej i był w niej do 1869 roku wykładowcą oraz naczelnym bibliotekarzem Biblioteki Głównej. W latach 1871–1887 był lektorem języka niemieckiego po przekształceniu uczelni w uniwersytet rosyjski. W Bibliotece Zamoyskich był bibliotekarzem od roku 1872 do końca życia. Redagował w latach 1874–1882 [[Wiadomości Archeologiczne|„Wiadomości Archeologiczne”]], a razem z [[Jan Aleksander Karłowicz|Janem Aleksandrem Karłowiczem]] oraz [[Adam Kryński|Adamem Antonim Kryńskim]] zainicjował redagowanie ''Słownika języka polskiego''. Zmarł 13 maja 1896 roku w Warszawie. Żonaty z Marianną Scholz od roku 1853{{odn|Gąsiorowski, Topolski|1981|s=598}}.
 
Głównie poświęcał się studiom archeologicznym i językowym. W Poznaniu w 1861 roku wydał rozprawę z dziedziny gramatyki historii ''Vetustissima adiectivorum linquae polonae declinatio, monumentis ineditis illustrata''. Współredaktor jubileuszowego wydania ''Dzieł wszystkich'' [[Jan Kochanowski|Jana Kochanowskiego]] w tomach 1-3, a wydanego w latach 1884–1886 oraz autor książki ''Wiadomości o życiu i pismach J. Kochanowskiego'' wydanego w Poznaniu w 1857 roku. WydałBył równieżautorem kilka wartościowych przyczynkówpublikacji o literaturze staropolskiej. Będąc archeologiem wsławił się w Polsce badaniem osad wydmowych. ObjaśniłBadał przeznaczenieosady iwydmowe, sporządziła dokładnytakże opisopisał krzemiennychkrzemienne grodkówgrociki igiełkowychigiełkowe{{odn|Gąsiorowski, Topolski|1981|s=598}}.
 
{{Przypisy}}