Lubomyr Huzar: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 95 bajtów ,  2 lata temu
drobne redakcyjne, drobne techniczne
(drobne redakcyjne, drobne techniczne)
|biskupi współkonsekrowani =
}}
'''Lubomyr Huzar [[studyci|MSU]]''' ([[Język ukraiński|ukr.]] Любомир Гузар) (ur. [[26 lutego]] [[1933]] we [[Lwów|Lwowie]], zm. [[31 maja]] [[2017]] w [[Kijów|Kijowie]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://niedziela.pl/artykul/29207/Zmarl-zwierzchnik-grekokatolikow-kard | tytuł = ''Zmarł zwierzchnik grekokatolików kard. Lubomyr Huzar'' | opublikowany = niedziela.pl | język = pl | data dostępu = 2017-05-31}}</ref>) – [[Ukraińcy|ukraiński]] biskup [[Kościoły greckokatolickie|greckokatolicki]], [[kardynał]], [[studyci|studyta]], emerytowany [[arcybiskup]] [[arcybiskup większy|większy]] kijowsko-halicki.
__NOTOC__
== Życiorys ==
Urodził się we Lwowie. Młodość spędził na terytorium [[II Rzeczpospolita|Rzeczypospolitej Polskiej]]. W 1944 roku przed nadejściem wojsk radzieckich opuścił wraz z rodziną Ukrainę i udał się na emigrację do Austrii. W latach 1944-1949 przebywał w [[Salzburg]]u, później w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych Ameryki]].
 
Studiował filozofię i teologię w Kolegium Świętego Bazylego w [[Stamford (Connecticut)|Stamford]], na [[The Catholic University of America|Katolickim Uniwersytecie Ameryki]] w [[Waszyngton]]ie, na Fordham University w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]] i na [[Papieski Uniwersytet Urbaniana|Papieskim Uniwersytecie Urbaniana]] w [[Rzym]]ie.
W latach 1958-1969 pracował jako wykładowca akademicki w Stamford. W latach 1969-1972 był profesorem eklezjologii na Papieskim Uniwersytecie Urbaniana w Rzymie.
 
30 marca 1958 w katedrze w Stamford przyjął [[święcenia kapłańskie]] w [[ryt bizantyjski|obrządku bizantyjskim]]. W latach 1966-1969 pełnił funkcje proboszcza parafii greckokatolickiej w Kerhonkson. W 1972 roku wstąpił do zakonu studytów. Od 1974 roku był przełożonym klasztoru w [[Grottaferrata]].
 
2 kwietnia 1977 został mianowany przez arcybiskupa [[Josyf Slipyj|Josyfa Slipego]] sufraganem i otrzymał w [[Castel Gandolfo]] potajemnie [[sakra|sakrę biskupią]] bez wcześniejszego zatwierdzenia papieskiego. Pełnił funkcję [[archimandryta|archimandryty]] mnichów studytów na Europę i Amerykę.
W 1993 powrócił na Ukrainę z zadaniem zorganizowania klasztoru studytów w [[eparchia|diecezji]] [[tarnopol]]skiej.
 
W 1995 roku Lubomyr Huzar został wybrany przez Synod Biskupów Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego na [[egzarcha|egzarchę]] kijowsko-wyszhorodzkiego. W 1996 roku uzyskał potwierdzenie kanoniczności swoich święceń biskupich od papieża [[Jan Paweł II|Jana Pawła II]] i 22 lutego 1996 roku został mianowany biskupem tytularnym Nisa di Licia.
 
W październiku 1996 został biskupem pomocniczym arcybiskupa większego lwowskiego, z tytułem koadiutora i nadzwyczajnymi pełnomocnictwami duszpasterskimi. Po śmierci kardynała [[Myrosław Lubacziwśkyj|Myrosława Lubaczewskiego]] 23 grudnia 2000 został mianowany administratorem apostolskim archidiecezji lwowskiej.
 
25 stycznia 2001 roku został wybrany przez Synod Biskupów Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego arcybiskupem większym Lwowa i następnego dnia otrzymał zatwierdzenie swojego tytułu od papieża. W lutym 2001 roku otrzymał nominację kardynalską, z tytułem kardynała prezbitera S. Sofia a Via Boccea.
 
W 2005 roku brał udział w [[konklawe 2005|konklawe]] po śmierci Jana Pawła II. Od sierpnia 2005 roku jako zwierzchnik Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego nosił tytuł [[arcybiskup większy|arcybiskupa większego]] [[Kijów|Kijowa]] i [[Halicz (miasto)|Halicza]]. W latach 2005-2010 podejmował starania o podniesienie swojej metropolii do rangi [[patriarcha]]tu.
 
3 maja 2008 odebrał we Lwowie honorowe obywatelstwo tego miasta<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.niedziela.pl/wiad.php?p=200805&idw=60 | tytuł = Kard. Huzar – honorowym obywatelem Lwowa | data = 4 maja 2008 | data dostępu = 2013-04-05}}</ref>.
 
10 lutego 2011 kardynał Lubomyr Huzar złożył rezygnację z funkcji arcybiskupa większego halicko-kijowskiego i zwierzchnika Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego. Funkcję [[locum tenens]] po jego dymisji przejął do czasu zwołania Synodu Biskupów Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego, arcybiskup lwowski [[Ihor Woźniak]]<ref>{{cytuj stronę| url =http://press.catholica.va/news_services/bulletin/news/26821.php?index=26821&po_date=10.02.2011&lang=en | tytuł =RINUNCIA DELL’ARCIVESCOVO MAGGIORE DI KYIV-HALYČ (UCRAINA) | data dostępu = 2011-02-10| autor = | opublikowany =catholica.va | praca = | data =2011-02-10 | język =}}</ref><ref>{{cytuj stronę| url =http://www.wprost.pl/ar/231097/Papiez-przyjal-dymisje-kardynala/ | tytuł = Papież przyjął dymisję kardynała | data dostępu = 2011-02-10| autor = | opublikowany =wprost.pl | praca = | data =2011-02-10 | język =pl}}</ref>.
 
26 lutego 2013 w związku z ukończeniem 80 roku życia, utracił prawo do udziału w [[konklawe]].
24 337

edycji