Siemion Kriwoszein: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 87 bajtów ,  2 lata temu
n. linki, drobne redakcyjne
m (Drobne redakcyjne - poprawa linków, apostrofów, cudzysłowów, literówek)
(n. linki, drobne redakcyjne)
 
[[Plik:Armia Czerwona,Wehrmacht 22.09.1939 wspólna parada.jpg|thumb|left|200px|Gen. [[Mauritz von Wiktorin]], gen. [[Heinz Guderian]] i [[Kombrig|kombryg]] Siemion Kriwoszein odbierają w 1939 defiladę [[Wehrmacht]]u i [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]] w Brześciu]]
W trakcie [[Agresja ZSRR na Polskę|sowieckiej agresji na Polskę w 1939]], w stopniu [[kombrig]]a dowodził 29. Brygadą Czołgów. 22 września odbierał w [[Brześć|Brześciu]] wspólnie z gen. [[Heinz Guderian|Heinzem Guderianem]] [[Parada zwycięstwa Wehrmachtu i Armii Czerwonej w Brześciu|wspólną defiladę]], w związku z przekazaniem miasta i twierdzy przez [[Wehrmacht]] Armii Czerwonej. Wojskom niemieckim życzył podczas tego wydarzenia szybkiego zwycięstwa nad „kapitalistyczną Anglią” i zaprosił Heinza Guderiana do Moskwy po tym zwycięstwie<ref>[http://www.srodki-dydaktyczne.men.gov.pl/filmy/files/the_17th_of_september.pdf The 17th of September.] {{lang|en}}</ref>.
 
Jego oddziały w Brześciu nad Bugiem wzięły do niewoli 1030 polskich oficerów, 1220 podoficerów i 34 tys. szeregowych żołnierzy. Na dworzec kolejowy w Brześciu w bałaganie odwrotu ku bezpiecznym granicom przybyło kilkadziesiąt polskich transportów wojskowych z żołnierzami i sprzętem. Wysiadali z wagonów wprost w sowieckie ręce jeszcze 25 września 1939.
Na dworzec kolejowy w Brześciu w bałaganie odwrotu ku bezpiecznym granicom przybyło kilkadziesiąt polskich transportów wojskowych z żołnierzami i sprzętem. Wysiadali z wagonów wprost w sowieckie ręce jeszcze 25 września 1939.
 
Po wprowadzeniu w 1940 w Armii Czerwonej rang generalskich zweryfikowany jako [[Generał#Stopnie generalskie w innych armiach|generał-major]]. Po ataku Niemiec na ZSRR walczył z wojskami niemieckimi na [[V|Froncie Centralnym]]. Uczestnik [[Bitwa na Łuku Kurskim|bitwy pancernej na Łuku Kurskim]]. W latach 1944–1945 dowodził 1 Krasnogradzkim Korpusem Zmechanizowanym, m.in. w [[Operacja berlińska|operacji berlińskiej]], za udział w której otrzymał tytuł „Bohatera Związku Radzieckiego”. W latach 1946–50 był naczelnikiem Katedry Taktyki [[Akademia Wojskowa im. Michaiła Frunzego|Akademii Wojskowej im. Michaiła Frunzego]] w Moskwie. W latach 1952–53 ukończył Wyższe Kursy Akademickie w [[Wojskowa Akademia Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K.J. Woroszyłowa|Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Klimienta Woroszyłowa]] w Moskwie.
 
Po śmierci [[Józef Stalin|Józefa Stalina]], w maju 1953 przeniesiony do rezerwy. Zmarł 16 września 1978 w Moskwie i tam został pochowany.
29 198

edycji