Otwórz menu główne

Zmiany

m
== Postaci dramatu ==
{{Dopracować|sekcja|źródła=2015-04}}
* '''Jezus Chrystus''' – przedstawiony w ludzkim aspekcie Galilejczyk, melancholik, za którego nauką idzie coraz większa liczba zwolenników. W oczach arcykapłanów stanowi zagrożenie dla izraelskiego narodu, jest też dla nich rywalem politycznym. W oczach Judasza jest przyjacielem, który w swojej drodze do ludzkiej doskonałości zaczyna błądzić i nie panuje już nad idącym jego śladem tłumem. Dla Marii Magdaleny Jezus staje się miłością życia. Dla wielu postaci dramatu Jezus przybiera inny wymiar. Kiedy Chrystus zdaje sobie sprawę, że lud przeinacza jego słowa i jest skorym do tego, by uczynić z niego przywódcę rewolucji, zaczyna unikać publicznych wystąpień. Widząc, że Izraelczycy pozostawieni sami sobie potrafią nawet ze świątyni uczynić targowisko, wzburzony rozpędza kupców. Zaczyna coraz bardziej wątpić w siebie i swoje ideały. Czując narastającą w sobie bezradność, na pustkowiu zostaje osaczony przez rzeszę trędowatych, którym nie jest w stanie przywrócić zdrowia. W trakcie ostatniej wieczerzy wdaje się w konflikt z Judaszem o cel swojego życia. W ogrodzie [[GetsemaniOgród Oliwny|Ogrodzie Oliwnym]] szuka u [[Bóg w judaizmie|Boga]] odpowiedzi na wiele nurtujących pytań o sens swojej ofiary krzyżowej. Rozgoryczony, zarzuca Bogu uczynienie z niego pionka w okrutnej grze i o to, że w krótkim czasie zniknie z pamięci swoich wyznawców. Ostatecznie godzi się na Bożą wolę i po chwilach zwątpienia gotów jest wypić kielich goryczy. Po aresztowaniu zostaje prowadzony do arcykapłanów, do Heroda oraz do Piłata. Temu ostatniemu wyjawia, że nie może zmienić ukartowanego dla nich z góry losu i że to jednokierunkowa droga, którą powinni biernie kroczyć. Jezus, nie protestując, godzi się na śmierć. Podczas swej drogi krzyżowej spotyka ducha Judasza po raz ostatni, zadającego mu wiele kluczowych oraz retorycznych pytań.
* '''Judasz Iskariota''' – drugi główny bohater utworu, dwunasty uczeń Chrystusa, który jako jedyny spośród jego apostołów potrafił przejrzeć na oczy (piosenka ''Heaven On Their Minds'') i ostrzega Jezusa przed ubocznymi efektami prowadzonej przez niego nauki. Widząc, że Jezus podchodzi do jego skarg i zażaleń z dystansem, decyduje się wziąć sprawy w swoje ręce i zgłosić się do faryzeuszy po radę. Dostaje od nich gwarancję w postaci trzydziestu srebrników, że Jezus zostanie znów sprowadzony na drogę rozsądku. Po aresztowaniu Chrystusa i wydania na niego wyroku, Judasz dochodzi do wniosku, że został wykorzystany do zrealizowania krwawego bożego planu. Nie godząc się na taki los, popełnia samobójstwo. W finałowej piosence powraca z zaświatów, by zadać Jezusowi retoryczne pytania o sens jego ofiary czy o sens przybycia do [[Starożytny Izrael|Izraela]] z czasów starożytnych.
* '''Maria Magdalena''' – główna postać kobieca w sztuce. Magdalena jest rozmiłowana w Jezusie i uważnie słucha jego słów, co w oczach Judasza tylko pogarsza wizerunek ich Nauczyciela. Maria zostaje dwa razy skrytykowana przez apostoła o przyziemne zaspokajanie potrzeb Chrystusa. Nie biorąc uwag Judasza prosto do serca, Maria zastanawia się nad swoją rolą w życiu Jezusa i spogląda na swoją egzystencję przez pryzmat jego osoby. Dochodzi do wniosku, że jej uczucie zupełnie zmieniło postrzegany przez nią świat, a żaden mężczyzna z jakim była dotychczas, nie wywarł na niej takiego wrażenia. Od drugiego aktu Maria zmienia swoje oblicze i porzuca rozpustne zachowania, wracając na drogę godności. Trzyma się wśród apostołów, zwłaszcza Piotra, Szymona i Jana, gdy Jezus jest prowadzony do sądów. Śmierć Chrystusa przeżywa najdotkliwiej.
21 909

edycji