Otwórz menu główne

Zmiany

m
brak opisu edycji
 
=== II wojna światowa ===
W 1939 wziął udział w [[Wojna zimowa|wojnie zimowej]], początkowo jako dowódca batalionu [[czołg]]ów, później szef sztabu [[35 Brygada pancerna|35 Brygady Pancernej]], wreszcie zastępca dowódcy dywizji pancernej. W maju 1941, już jako [[pułkownik]], został szefem sztabu [[3 Korpus Zmechanizowany (ZSRR)|3 Korpusu Zmechanizowanego]] i na tym stanowisku rozpoczął wojnę z [[III Rzesza|III Rzeszą]]. Walcząc na terenie [[Litwa|Litwy]], znalazł się w okrążeniu, z którego udało mu się wyrwać wraz z grupą żołnierzy. We wrześniu 1941 objął dowództwo 9 Brygady Pancernej, na której czele brał udział w walkach pod Starą Russą, Kalininem i Klinem. Wiosną 1942 został awansowany do stopnia generała, objął dowodzenie 7 Korpusem Pancernym, który od jesieni tego roku uczestniczył w [[Bitwa stalingradzka|walkach pod Stalingradem]]. Podczas kontrofensywy radzieckiej w grudniu 1942 bronił rubieży rzeki Myszkowa, nie pozwalając wojskom niemieckim dowodzonym przez [[Marszałek polny|feldmarszałka]] [[Erich von Manstein|Ericha von Mansteina]] przebić się do [[6 Armia (III Rzesza)|6 Armii]] feldmarszałka [[Friedrich Paulus|Friedricha Paulusa]]. [[bitwa na Łuku Kurskim|Pod Kurskiem]] obaj dowódcy znowu się spotkali. Rotmistrow dowodził wówczas [[5 Gwardyjska Armia Pancerna|5 Gwardyjską Armią Pancerną]], walczącą w składzie [[Front Stepowy|Frontu Stepowego]] gen. [[Iwan Koniew|Iwana Koniewa]]. W dniach 11–12 lipca 1943 jego wojska wzięły udział w słynnym [[Bitwa pod Prochorowką|boju pancernym pod Prochorowką]]. W sierpniu 1943 uczestniczył w kontrnatarciu pod [[Charków|Charkowem]], a później w dalszych walkach na [[Ukraina|Ukrainie]]: [[Bitwa o Dniepr|forsowanie Dniepru]], wyzwalanie [[Krzywy Róg|Krzywego Rogu]] i [[KirowohradKropywnycki|Kirowgradu]]. W styczniu 1944 u boku gen. Iwana Koniewa brał udział w [[Korsuń Szewczenkowski|operacji korsuńskiej]]. Miesiąc później został awansowany do stopnia marszałka wojsk pancernych.
 
Po przeniesieniu 5 Gwardyjskiej Armii Pancernej z [[2 Front Ukraiński|2 Frontu Ukraińskiego]] na [[3 Front Białoruski]], brał udział w [[Operacja Bagration|Operacji Bagration]]. W sierpniu 1944 mianowano go zastępcą dowódcy wojsk pancernych [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]].