Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 121 bajtów ,  2 lata temu
m
drobne merytoryczne
Po śmierci Mahometa Zubajr miał dołączyć do stronników Alego, którzy zebrali się w domu [[Fatima (córka Mahometa)|Fatimy]], i początkowo odmówił uznania wyboru Abu Bakra na [[kalif]]a. Pomimo tego, kiedy w roku 644 Umar mianował go jednym z sześciu członków [[szura (rada)|szury]] mającej wybrać jego następcę Zubajr opowiedział się nie za Alim, ale za [[Usman ibn Affan|Usmanem]] (644 - 656). Zubajr z biegiem czasu stał się jednym z najbogatszych towarzyszy Proroka, będąc właścicielem wielu posiadłości zarówno w Arabii, jak i Egipcie oraz [[Irak]]u. Niektóre z nich miały swój początek jeszcze w nadaniach Mahometa, inne, szczególnie te w Iraku, zostały Zubajrowi podarowane przez Usmana. Jego posiadłość w kwartale Banu Sulajm w [[Basra|Basrze]] była szczególnie rozległa i zawierała w sobie rynki i sklepy. Pomimo tego że czasami przyłączał się do krytyki Usmana, Zubajr generalnie utrzymywał z nim raczej przyjazne stosunki, czego świadectwem jest fakt że jego syn, [[Abd Allah ibn az-Zubajr|Abd Allah]], został mianowany przez Usmana dowódcą jego sił podczas oblężenia jego pałacu przez rebeliantów. Na początku swojego panowania Usman miał nawet sporządzić testament, wyznaczający Zubajra na jego następcę, w późniejszym okresie panowania kalifa dokument ten jednak był ignorowany{{odn|Madelung|1997|s=32, 43, 81, 83, 88 - 89, 103 - 106}}<ref name=Hasson4950/>.
 
Po śmierci Usmana Zubajr początkowo uznał wybór Alego, później jednak przyłączył się do opozycji wobec niego, która skupiła się w Mekce wokół wdowy po Mahomecie [[A’isza bint Abi Bakr|A'iszy]]. A'isza wraz z Zubajrem oraz innym dawnym członkiem szury, [[Talha Ibn Abd Allah|Talhą]], mieli teraz ogłosić że Usman został bezprawnie pozbawiony życia a nowy kalif jest odpowiedzialny za jego śmierć. Nowi sprzymierzeńcy udali się do Basry, gdzie zrekrutowali nowe oddziały do swojej armii, po czym starli się z Alim nieopodal miasta w listopadzie 656 roku. W wyniku tzw. [[Bitwa Wielbłądzia|Bitwy Wielbłądziej]] sprzymierzeńcy ponieśli klęskę, a Zubajr wraz z Talhą zginęli. [[Abd Allah ibn al-Abbas]] miał później oskarżać Zubajra o tchórzostwo, twierdząc iż "uciekał lecz nie atakował, walczył lecz nie postępował" ([[Ibn Abi al-Hadid]], IX, 327). Tradycja [[szyizm|szyicka]] podtrzymuje jednak, że Zubajr nie walczył z Alim nie z powodu tchórzostwa, lecz ponieważ po spotkaniu z nim podczas wcześniejszej wymiany zdań nie chciał podnosić na niego ręki. Wydaje się że prawdziwym powodem zachowania się Zubajra podczas bitwy była jednak świadomość iż nawet w razie zwycięstwa nie ma on szans na kalifat w sytuacji gdy A'isza popierała Talhę. W tej sytuacji opuszczenie pola bitwy wydawało się najrozsądniejsze. Zubajr został zabity i prawdopodobnie pochowany w Wadi as-Siba, dzisiaj nazywające się [[Az-Zubajr]] na jego cześć<ref name=Hasson550>{{Cytuj książkę | autor r=I. Hasson | rozdział=Al-Zubayr b. Al-'Awwām | nazwisko=Bearman | imię=P.J. | nazwisko2=Bianquis | imię2=T.H. | nazwisko3=Bosworth | imię3=C.E. | nazwisko4=Van Donzel | imię4=E. | nazwisko5=Heinrichs | imię5=W.P. | autor link= | tytuł=The Encyclopaedia of Islam. New Edition. Volume XI | data=2002 | wydawca=E.J. Brill | miejsce=Leiden | isbn=90-04-12756-9 | strony=550}}</ref>{{odn|Madelung|1997|s=144, 147}}.
 
Zubajr, podobnie jak inni towarzysze Mahometa, którzy sprzeciwili się Alemu, jest szczególnie atakowany w tradycji szyickiej, gdzie wraz z innymi przywódcami opozycji wobec Alego w Bitwie Wielbłądziej opatruje się go epitetem ''al-nakichun'' (łotr, niegodziwiec). Niemniej ataki wobec Zubajra są umiarkowane w porównaniu do tych kierowanych przeciwko takim towarzyszom jak Talha, A'isza, Abu Bakr czy Umar. W odpowiedzi na stanowisko szyitów [[sunnizm|sunnici]] wymieniają wiele cnót (''manakib'') Zubajra. Większość zbiorów [[hadis]]ów w rozdziałach poświęconych cnotom towarzyszy zawiera sekcję poświęconą Zubajrowi. Biorący udział w Bitwie Wielbłądziej towarzysze porównywani są do dokonujących interpretacji [[mudżtahid]]ów. Według sunnitów przywódcy obu stron walczyli w dobrej wierze i nie dla zdobycia światowych dóbr stąd Bóg wynagrodzi ich w Raju zgodnie z powiedzeniem Proroka: "Ktokolwiek dokonując [[idżtihad]]u popadnie w błąd będzie wynagrodzony; kto dokonując idżtihadu trafi w cel będzie wynagrodzony podwójnie". W celu podkreślenia wstrzemięźliwości i pobożności Zubajra opisuje się jak miał 1000 niewolników płacących mu daninę, którą następnie rozdawał pomiędzy ubogich, i jak miał nie pobierać swojej pensji z [[Dywan (rada doradcza)|dywanu]] po śmierci Umara. Zbiory hadisów zawierają bardzo mało tradycji przekazanych za pośrednictwem Zubajra, co jego potomkowie mieli tłumaczyć powołując się na tradycję zgodnie z która sam Zubajr miał powiedzieć iż boi się przekazać coś źle i przypisać to Prorokowi, a potem być ukaranym za to w Piekle<ref name=Hasson550/>.
21 954

edycje