Państwo frankijskie: Różnice pomiędzy wersjami

drobne redakcyjne
(lit., drobne merytoryczne)
(drobne redakcyjne)
|uwagi = Ekspansja państwa frankijskiego
}}
'''Państwo frankijskie''' ([[łacina|łac.]] ''Regnum Francorum'') – początkowo [[państwo plemienne|plemienne państwo]] [[Frankowie|Franków]], następnie jedno z najsilniejszych państw we [[Wiekiwieki ciemne (średniowiecze)|wczesnośredniowiecznej]] [[Europa|Europie]]. W 800 roku na jego bazie utworzone zostało odnowione [[Imperium Karolińskie|Cesarstwo]] [[Karol Wielki|Karola I Wielkiego]].
 
== Panowanie Chlodwiga I ==
[[Plik:Politically divided Gaul, 481.jpg|thumb|240px|Galia w roku 481]]
W V wieku [[Frankowie saliccy]] pod wodzą [[Childeryk I|Childeryka]] podbili [[Galia|Galię]]. Po jego śmierci w 481 roku panowanie objął jego syn [[Chlodwig I]]. W momencie wstąpienia na tron był on jednym z wielu władców plemiennych, a jego władza ogniskowała się wokół [[Tournai]]. W ciągu kilku lat udało mu się pokonać innych wodzów, co uczyniło go jedynym królem. W roku 486 w [[Bitwa pod Soissons (486)|bitwie pod Soissons]] pokonał rzymskiego wodza [[Syagriusz|Syagriusa]], który po upadku cesarstwa rzymskiego ustanowił dominium w północnej Galii ([[Dominio di Siagrio]]). Po tym zwycięstwie Chlodwig rozciągnął swą władzę nad jego państwem i ustanowił stolicę w Soissons. W 492 roku poślubił siostrzenicę króla Burgundów [[Święta Klotylda|Chrodechildę]], która starała się przekonać męża do konwersji na chrześcijaństwo, starania te jednak spełzły na niczym<ref>I. Wood, ''The Merovingian Kingdoms'', s. 41.</ref>.
 
Dalsze lata panowania Chlodwiga to ciąg sukcesów wojskowych: odparcie najazdu [[Alamanowie|Alemanów]] w 496 roku, ingerencja w wewnętrzne spory wśród [[Burgundowie|Burgundów]] w 500 roku, podbój Akwitanii w 506 roku. Zdobyczom tym towarzyszyło ciągłe rozciąganie władzy nad innymi państwami frankijskimi w kierunku Renu{{fakt|data=2015-06}}.
 
Szczególne znaczenie dla przyszłości i charakteru państwa frankijskiego miało przyjęcie przez Chlodwiga chrztu w czasie kampanii przeciw Alemanom. Legenda głosi, że król przysiągł przed decydującą bitwą, że w razie zwycięstwa dokona konwersji<ref>Grzegorz z Tours, ''Historie. Historia Franków'', I, 30.</ref>. W odróżnieniu od innych władców barbarzyńskich, w większości [[Arianizmarianizm|arian]], Chlodwig przyjął chrzest w obrządku katolickim. Miało to duże znaczenie dla spoistości państwa frankijskiego, gdyż większość z mieszkańców Galii należała do Kościoła katolickiego{{fakt|data=2015-06}}.
 
W 507 roku wybuchła wojna z królestwem [[Wizygoci|wizygockim]]. W tym konflikcie wspierał Chlodwiga [[władcy Burgundii|król burgundzki]]. Bitwa stoczona z Wizygotami [[Bitwa pod Vouillé|pod Vouille]], w pobliżu [[Poitiers]], przyniosła zwycięstwo Chlodwiga. Zginął wizygocki władca, [[Alaryk II]], a [[Akwitania|akwitańskie]] prowincje królestwa wizygockiego znalazły się rękach Franków. Ze względu na oddalenie od [[cesarstwo Bizantyńskie|Cesarstwa Bizantyjskiego]] cesarz łaskawszym okiem patrzył na Franków niż Ostrogotów. Cesarz [[Anastazjusz I|Anastazy I]] uznał władzę Chlodwiga i w 508 roku przyznał mu [[Konsulkonsul rzymski|konsulat honorowy]]. Pod koniec życia Chlodwig podporządkował sobie małe królestwa frankońskie w [[Kolonia (Niemcy)|Kolonii]], [[Therouanne]], [[Cambrai]]i [[Le Mans]]. Chlodwig zmarł 27 listopada 511 roku{{fakt|data=2015-06}}.
 
== Podział państwa po śmierci Chlodwiga I ==
14 241

edycji