Zuzanna Janin: Różnice pomiędzy wersjami

[wersja przejrzana][wersja przejrzana]
Usunięta treść Dodana treść
Zu-ja-ba (dyskusja | edycje)
m literowka
Zero (dyskusja | edycje)
m drobne redakcyjne
Linia 8:
|Data i miejsce śmierci =
|Narodowość =
|Dziedzina sztuki = artystka [[Sztuki wizualne|sztuk wizualnych]] [[artyści polscy]] [[ polscy artyści współcześni]]
|Styl =
|Ważne dzieła =
Linia 20:
|www =
}}
'''Zuzanna Janin''' z domu '''Antoszkiewicz ''' (ur. 1961 w Warszawie) – polska artystka [[Sztuki wizualne|sztuk wizualnych]]. Rzeźbiarka, twórczyni instalacji, działań performatywnych, obiektów, fotografii i instalacji wideo. W latach 1970-75 uczennica Szkoły Baletowej w Warszawie. Absolwentka ASP w Warszawie w 1986. Stypendium naukowo-aretystyczneartystyczne w ECAV w Sierre (Szwajcaria) w 2004. Doktorat z zakresu Sztuk Pięknych (UAP w Poznaniu) w 2016.
 
Jej prababka Natalia Rosińska założyła szkołę polska dla kobiet na Smolnej (7) w Warszawie w 1900 (działała do 1920, upaństwowiona i włączona do tzw. "szkoły pani Piłsudskiej", późniejsze LO Żmichowskiej w Warszawie). Jej babcia Józefina Aniela Egiersdorff była jedną z pierwszych studentek wydziału Filozofiifilozofii na Uniwersytecie Warszawskim (1918 -1922). Jej Mamamatka [[Maria_Anto|Maria Anto]] - była absolwentką ASP w Warszawie i wybitna polską artystką malarką. Jej dziadziodziadek Tadeusz Czarnecki (ps. Uszycki, ranny 13 września) Powstańcempowstańcem Warszawskimwarszawskim, podobnie jak wuj Konstanty Paprocki (ps. Lech) i kuzyn Wojciech Kloss (ps. Junak, poległ 5 sierpnia).
 
== Prace ==
Artystka tworzy instalacje wideo i rzeźbiarskie często odnosząc się do przedstawień figuratywnych, przełamanych emocjonalnością łączoną z erudycją i głębokimi doznaniami, które nie pozostawiając widzów obojętnymi. Artystka słynie z przełamywania tabu, otwartości i szczerości oraz akcji głęboko angażujących emocjonalnie zarówno autorkę jak i widzów. Debiutowała w Galerii Dziekanka w Warszawie (pod nazwiskiem Zuzanna Baranowska). Zajmuje się tematyką miejsca (przestrzenne instalacje ''Pokrowce''), pamięci (projekt ''Memory'') i czasu (nakładane fotografie z serii ''Idź za mną, zmień mnie, już czas''). Jest autorką „rysowanych w przestrzeni” rzeźb z [[drut]]u i [[wata cukrowa|waty cukrowej]] (rzeźby Słodka dziewczyna, Słodki chłopak) oraz wideo-instalacji ''Walka'', w której walczy na [[ring bokserski|ringu]] w sfingowanej walce z zawodowym bokserem. W 2003 stworzyła projekt ''Widziałam swoją śmierć'', polegający na symulacji niebytu samej artystki<ref group="uwaga"> Projekt był szeroko dyskutowany, początkowo niedoceniony, obecnie stał się kanonem zaangażowanej sztuki współczesnej komentującej kulturowe uwikłania człowieka poddawanego manipulacjom i zarządzaniu strachem we współczesnym świecie. Projekt znajduje się w edycjach i wersjach w wielu kolekcjach w kraju i na świecie, m.in. Hoffmann Sammlung, Colezzione La Gaya w Busco we Włoszech, Kolekcje Znaki Czasu w Lublinie i szeregu kolekcji prywatnych w kraju i na świecie. Był pokazywany na wystawach międzynarodowych m.in. w Kunstmusuem Bern (CH), Hajfa Museum of Art (IL), Hoffmann Sammlung (Berlin), Centrum Sztuki Współczesnej w Moskwie, Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie. Zawarte w projekcie najbardziej palące problemy współczesności: manipulacje informacjami, lęk przed śmiercią i ucieczka przed starością, pogarda dla choroby, słabości - jest przedmiotem szeroko komentowany w pozycjach książkowych o kulturze i sztuce i opracowaniach naukowych.</ref>. (Praca dedykowana była zmarłemu dziecku artystki). Jest twórczynią fikcyjnej telewizji o sztuce ''studio telewiZyJne'': prowadziła ''Art Talk Show'' z ludźmi sztuki. W ostatnich pracach podejmuje aktualne problemy społeczne, zjawiska mowy nienawiści, body-shamingu, uzależnień ''SHAME'', ''CHAIN'' i przemocy ''Cyber-przemoc''. W 2005 roku powołała Fundację Lokal Sztuki promującą sztukę współczesną. Fundacja prowadzi dwa miejsca sztuki: warszawską niezależną galerię sztuki współczesnej [[Lokal_30|lokal_30Lokal 30]], w latach 2003–2012 znajdującą się w dawnej pracowni artystki na ulicy Foksal, a obecnie w nowej siedzibie na ulicy Wilczej i tymczasową (2009–2010), filię londyńską: lokal_30_warszawa_london project (wraz z [[Agnieszka Rayzacher|Agnieszką Rayzacher]]).
 
W 2009 roku stworzyła pierwsze odcinki projektu ''Majka z filmu”/„Majka from the Movie'', na bazie [[Szaleństwo Majki Skowron (serial telewizyjny)|serialu z 1976 roku]], ''Szaleństwo Majki Skowron'', w którym zagrała główną rolę Majki jako aktorka dziecięca. Odtwórczynią nowej Majki, rebelianckiej bohaterki błąkającej się przez kulturę, czas i przestrzeń jest córka artystki, Mel. Obie Majki z 1975 i 2010 roku pojawiają się w pracy artystki równolegle. Praca wideo pokazywana była m.in. na wystawach i pokazach wideo w Polsce, Niemczech, w Wielkiej Brytanii, Włoszech, Szwajcarii, Austrii, Stanach Zjednoczonych, Kolumbii i Brazylii. Epizod ''Revolutions'' z projektu ''Majka z filmu/Majka from the Movie'' był pokazany na 54 Biennale Sztuki w Wenecji 2011 (wystawa ''Memory Box/The Last Analog Revolution'' w ramach prezentacji Rumunii). Praca m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie.
 
W 2014 roku artystka stworzyła wideo ''Podróż do lęku'', w wyniku odbycia "podwójnej" podróży do wiezienia w Usolie Perskim w Rosji (obecnie Bierezniki): jednocześnie do uwiezionejuwięzionej artystki z grupy [[Pussy Riot]] Maszy Aliokiny, i jednocześnie do miejsca, gdzie 150 lat wcześniej zmarł na zesłaniu jej pradziadek Edward Czarnecki Powstaniecpowstaniec Styczniowystyczniowy.
 
W 2015 odbyła szereg podróży do Brazylii: SaoSão Paulo i Rio de Janeiro, w poszukiwaniu zaginionego obrazu autorstwa artystki [[Maria_AntoMaria Anto|Marii Anto]], na którym była namalowana, a podróży i poszukiwania w archiwach BSP w SaoSão Paulo zaowocowały powstaniem rzeźb i poetyckiego wideo ''LOST BUTTERFLY''.
 
== Wystawy ==
Linia 53:
* Laureatka nagrody The Best Artist ArtVilius 2016, Wilno, za prezentację „Volvo 240 Transformed Into 4 Drones” na wystawie Projects/Focus Poland
 
Jako nastolatka grała w filmach młodzieżowych oraz jako uczennica szkoły baletowej tańczyła solową partię Klary w „Dziadku do Orzechów”orzechów” oraz dziecięce partie w „Don Kiszocie” i „Jeziorze Łabędzim”łabędzim”.
 
== Filmografia (aktorka dziecięca) ==
Linia 94:
[[Kategoria:Urodzeni w 1961]]
[[Kategoria:Polscy artyści współcześni]]
[[Kategoria: Polscy artyści]]