Ugo Frigerio: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 67 bajtów ,  2 lata temu
m
dodanie kategorii na podstawie infoboksu
m (martwy link)
m (dodanie kategorii na podstawie infoboksu)
'''Ugo Frigerio''' (ur. [[16 września]] [[1901]] w [[Mediolan]]ie, zm. [[7 lipca]] [[1968]] w [[Garda (gmina)|Garda]]) – [[Włochy|włoski]] [[Chód sportowy|chodziarz]].
 
Rozpoczął uprawianie [[Chód sportowy|chodu sportowego]] w 1918, w wieku 17 lat. W następnym roku zdobył po raz pierwszy mistrzostwo Włoch w [[chód na 10 kilometrów|chodzie na 10 kilometrów]]. W 1920 został mistrzem Włoch na 10  km i wicemistrzem na 3000 m.
 
Na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1920|igrzyskach olimpijskich w 1920]] w [[Antwerpia|Antwerpii]] zwyciężył na obu dystansach chodu: na 3000 m i na 10  km. Przed finałem chodu na 3000 m podszedł do [[dyrygent]]a orkiestry grającej na środku [[stadion]]u i wręczył mu zestaw nut do zagrania. Maszerując w rytm muzyki oderwał się od konkurentów i wygrał o 20 metrów, zatrzymując się raz pod koniec, gdy zwrócił uwagę orkiestrze, że gra w niewłaściwym tempie. W chodzie na 10  km zwyciężył z przewagą ponad półtorej minuty.
 
Przez następne 4 lata regularnie zdobywał mistrzostwo Włoch, a w 1922 został również mistrzem [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]] ([[Amateur Athletic Association|AAA]]) w chodzie na 2 [[mila angielska|mile]].
 
Na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1924|igrzyskach olimpijskich w 1924]] w [[Paryż]]u rozgrywano tylko chód na 10  km. Frigerio zdobył w tej konkurencji swój trzeci złoty medal olimpijski. W 1925 z sukcesami startował w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]].
 
Kontrowersje związane z sędziowaniem zawodów w chodzie sprawiły, że na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1928|igrzyskach olimpijskich w 1928]] w [[Amsterdam]]ie nie rozgrywano tych konkurencji. Frigerio zrezygnował z wyczynowego uprawiania sportu. Powrócił jednak, gdy ogłoszono, że na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1932|igrzyskach olimpijskich w 1932]] w [[Los Angeles]] będzie rozegrany [[chód na 50 kilometrów]], tym razem na szosie, a nie na stadionie. W 1931 zdobył mistrzostwo Włoch na 10  km i Wielkiej Brytanii na 7 mil.
 
Na igrzyskach w 1932 miał już ponad 30 lat. Nie był w stanie wygrać chodu, ale zdobył brązowy medal. Z czterema medalami olimpijskimi jest obok [[Robert Korzeniowski|Roberta Korzeniowskiego]] i [[Wołodymyr Hołubnyczy|Wołodymyra Hołubnyczego]] najbardziej utytułowanym chodziarzem w historii.
[[Kategoria:Włoscy chodziarze]]
[[Kategoria:Włoscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Mediolanie]]
339 120

edycji